Бадасти хоҷа ки аз фаро ва ҷаҳон барпост

بدست خواجه که از فرا و جهان برپاست

Асои шоҳ буд ё сутун арш худост

عصای شاه بود یا ستون عرش خداست

Сутуни арши хдодони Асои хусрав ро

ستون عرش خدادان عصای خسرو را

Бадасти хоҷа ки аз фар ӯ ҷаҳон барпост

بدست خواجه که از فر او جهان برپاست

Алои ниҳоли ҷавон эй Асои перии ман

الا نهال جوان ای عصای پیری من

Ки неки бахт буд ҳаркасаши қад ту Асост

که نیک بخت بود هرکسش قد تو عصاست

Бидиҳ шароб ва макун Ром бихон ъсии одам

بده شراب و مکن رم بخوان عصی آدم

Ки лағзиш аз паии дили дрмн ва ту модар зост

که لغزش از پی دل درمن و تو مادر زاست

Кунун гарми бъсои шайхи шаҳр сар шаканд

کنون گرم بعصا شیخ شهر سر شکند

Биҷуз нбиз нанӯшам аз ин тараб ки бпост

بجز نبیذ ننوشم از این طرب که بپاست

Ало ки такя занад пеши чашми ҷодӯят

الا که تکیه زند پیش چشم جادویت

ЗзъФи дили бъсо ҳарчӣ наргис Шаҳлост

زضعف دل بعصا هرچه نرگس شهلاست

Марои Асои каши доруссурури майкадаи шӯ

مرا عصا کش دارالسرور میکده شو

Ки бе фурӯғи қадаҳи чашм ақл нобӣност

که بی فروغ قدح چشم عقل نابیناست

Асоу сбҳаҳи зоҳиди риёпазир буд

عصا و سبحه زاهد ریاپذیر بود

Вале таҷаллӣ май барқи дудмони раёсат

ولی تجلی می برق دودمان ریاست

Алои ғизолаи ҷамол эй ғзлсрои ғизол

الا غزاله جمال ای غزلسرای غزال

Ки моҳи бастаи миён бар рух тўчўн ҷавзост

که ماه بسته میان بر رخ توچون جوزاست

Асои мҷраҳу мейри офтоби вкохи сипеҳр

عصا مجره و میر آفتاب وکاخ سپهر

Ту низ орме каз фурӯғ бадар осост

تو نیز آرمیی کز فروغ بدر آساست

Дамӣ расед ки оўизмт бидон срзлФ

دمی رسید که آویزمت بدان سرزلف

( нъўзболлаҳ аз ин Фтнҳо ки дар сармост )

(نعوذبالله از این فتنها که در سرماست)

Зхти сабзи ту афзуди ҳасани оризи ту

زخط سبز تو افزود حسن عارض تو

Ки худ нкўӣии сол аз баҳор он пайдост

که خود نکوئی سال از بهار آن پیداست

Миён ту натавон гуфт мӯ ки чун бинӣ

میان تو نتوان گفت مو که چون بینی

« ҳазор нуктаи борӣктар з мӯ ӣнҷост »

«هزار نکته باریکتر ز مو اینجاست»

Аломҳӣ ки бчҳри ту ҷаъди ғолияи гаван

الامهی که بچهر تو جعد غالیه گون

Басон каф кулемасту шакли аждрҳост

بسان کف کلیم است و شکل اژدرهاست

Магари Асои шаҳ аз хоҷаи гашти нахлаи тавр

مگر عصای شه از خواجه گشت نخله طور

Ки язд аз ӯ мутаҷаллӣ чу сина синост

که یزد از او متجلی چو سینه سیناست

АбўолФзоили наввоби содиқи алрзўӣ

ابوالفضایل نواب صادق الرضوی

Ки ҳаст олами содоту сидолълмост

که هست عالم سادات و سیدالعلماست

Малики бтоъти худоами базм ӯ вола

ملک بطاعت خدام بزم او واله

Фалаки бхдмти бўоби кох ӯ шайдост

فلک بخدمت بواب کاخ او شیداست

Ситора бар дар ҳукмаши бҷону дили боқӣ

ستاره بر در حکمش بجان و دل باقی

Замона дар бар амраши бтўъ табъ фаност

زمانه در بر امرش بطوع طبع فناست

Сулолаи зи барозандаи зот ӯ тақво

سلاله ز برازنده ذات او تقوی

Натиҷаи змзкӣ сафоташ истиғност

نتیجه زمزکی صفاتش استغناست

Калом ӯ ки буд канзӣ аз дар ҳикмат

کلام او که بود کنزی از در حکمت

Барои қатъ бароҳин мӯед алФзлост

برای قطع براهین موید الفضلاست

Нишони ҳирси дарави ҳамчуи сӯрати эксир

نشان حرص درو همچو صورت اکسیر

Вуҷӯди бухли дарави ҳамчу маънӣ анқост

وجود بخل درو همچو معنی عنقاست

Бҳзм агар нигарад дар қароини имрӯз

بحزم اگر نگرد در قراین امروز

Бидӯни халафи хабир аз маҷорӣ фардост

بدون خلف خبیر از مجاری فرداست

Асои хеши фиристодаи шаҳи буриш яъне

عصای خویش فرستاده شه برش یعنی

Асо чаҳ бояд чун такяи гоҳи мо бшмост

عصا چه باید چون تکیه گاه ما بشماست

Балӣ чу талъати хуршеди олами афрӯзад

بلی چو طلعت خورشید عالم افروزد

Дигар крои назар аз баҳри нури сӯии сҳост

دگر کرا نظر از بهر نور سوی سهاست

Алои Асои шаҳаншоҳ эй ки бар зибрат

الا عصای شهنشاه ای که بر زبرت

Задаст мейри макон гуҳар фишон дарёст

زدست میر مکان گهر فشان دریاست

Магар чаҳ тадбир ангехтӣ ки бӯсаи гуҳат

مگر چه تدبیر انگیختی که بوسه گهت

Даруни панҷаи тақдири бандаи уқдаи гшост

درون پنجه تقدیر بنده عقده گشاست

Ва ё кадом ҷаҳон кардааст тарбиятат

و یا کدام جهان کرده است تربیتت

Ки дар ту қувваи ҳамли ҷаҳони ъзўълост

که در تو قوه حمل جهان عزوعلاست

Бгли зҳсрти андоми дилкашати тӯбо

بگل زحسرت اندام دلکشت طوبی

Хаҷали зшмсаҳи нағзи ту чеҳраи ҳўрост

خجل زشمسه نغز تو چهره حوراست

Гар аз Асоӣ кулем аўФтодаҳи дил дар хавф

گر از عصای کلیم اوفتاده دل در خوف

Зтўи баҳри тарафии руста нахлҳои раҷост

زتو بهر طرفی رسته نخلهای رجاست

Гар аўҳрости ағноми ронмўд аз гург

گر اوحراست اغنام رانمود از گرگ

Зтўи ҳароси бгоўи замин ва шер самост

زتو هراس بگاو زمین و شیر سماست

Гар ӯ зсхраҳ смо намӯд ҷории об

گر او زصخره صما نمود جاری آب

Знў бгоҳ ғазаби оби сахраи смост

زنو بگاه غضب آب صخره صماست

Ҳамеша то ки ниҳоли қдбтони ҷавон

همیشه تا که نهال قدبتان جوان

Асои перии ушшоқу рндбии сар ва пост

عصای پیری عشاق و رندبی سر و پاست

Сипеҳр ёбад каз лутфи ҳақу сояи ҳақ

سپهر یابد کز لطف حق و سایه حق

Асои бахт ба дастат ба рағм хасм дағост

عصای بخت به دستت به رغم خصم دغاست