Рахшад аз чеҳраи ҳамеи ҷилваи шамсу қамарат

رخشد از چهره همی جلوه شمس و قمرت

Магар аз меҳр буд мо дар ва аз маи падарат

مگر از مهر بود ما در و از مه پدرت

Падару модарат аз моҳ ва змҳраст магар

پدر و مادرت از ماه و زمهر است مگر

Ки брхсораҳ буд ҷилваи шамсу қамарат

که برخساره بود جلوه شمس و قمرت

Ту бад-ӣни туррау рухсори баҳри ҷои гузарӣ

تو بدین طره و رخسار بهر جا گذری

Сунбулу лолаи ҳамеи брдмд аз раҳгузарат

سنبل و لاله همی بردمد از رهگذرت

Дили сад хайли бмўии туу мӯ бар бен гӯш

دل صد خیل بموی تو و مو بر بن گوش

Венаи аҷабтар ки не аз нолаи эшон хабарат

وین عجب تر که نی از ناله ایشان خبرت

Ман бики дили ҷигарами хӯн шудаи азғсаҳи ту

من بیک دل جگرم خون شده ازغصه تو

Чун кунӣ бо дили сад хайл бинозам ҷигарат

چون کنی با دل صد خیل بنازم جگرت

Ту бмни душман ва ман зон рухи некӯ ки турост

تو بمن دشمن و من زان رخ نیکو که تراست

Дӯст тар дорам ҳар рӯзи зи рӯз дигарат

دوست تر دارم هر روز ز روز دگرت

Ҳамаи дами бештар аз пештарами дили бабрӣ

همه دم بیشتر از پیشترم دل ببری

Чун нахоҳам ҳамаи дами бештар аз пештарат

چون نخواهم همه دم بیشتر از پیشترت

Сарвӣ аммо нанаҳй пои баҳри гулшану кӯй

سروی اما ننهی پای بهر گلشن و کوی

Маӣ аммо натавон дид баҳри бом ва дарат

مهی اما نتوان دید بهر بام و درت

Гарна маи зчаҳ дар каф нафитад домани ту

گرنه مه زچه در کف نفتد دامن تو

Варна сарв чаро бар нахӯрем аз самарат

ورنه سرو چرا بر نخوریم از ثمرت

Дар баҳри пардаи бад-ӣни мӯ ки ки ту дорӣ магрез

در بهر پرده بدین مو که که تو داری مگریز

Ки шавад буи ба аз нофа ӯ парда дарат

که شود بوی به از نافه او پرده درت

Гар бмғрби ту бад-ӣни мӯии гурезии азмн

گر بمغرب تو بدین موی گریزی ازمن

Ки бмшрқи ман аз ӯ буи барам бар асарат

که بمشرق من از او بوی برم بر اثرت

Бо висолати бзмстони нФрўзми оташ

با وصالت بزمستان نفروزم آتش

Ки бгрмӣ нагарм сонии сӯзони шарарат

که بگرمی نگرم ثانی سوزان شررت

Дар ҳузурат ббҳорон накунам ёди чаман

در حضورت ببهاران نکنم یاد چمن

Ки бнрмии шимурами толии насрин тарат

که بنرمی شمرم تالی نسرین ترت

Хоҳамат бӯсаи занами гуҳи бқдми гоҳи бФрқ

خواهمت بوسه زنم گه بقدم گاه بفرق

Каз худои хатм нкўӣӣаст бсиминаҳи ?бирт

کز خدا ختم نکوئی است بسیمینه برت

Пой то срҳмгии дархури бӯсии вкнор

پای تا سرهمگی درخور بوسی وکنار

На шигифти арнкнми фарқи зпо то басарат

نه شگفت ارنکنم فرق زپا تا بسرت

Чанд гўӣӣ ки мҷу аз лаби ширинами ком

چند گوئی که مجو از لب شیرینم کام

Варна гӯям сухании талху баду ҷони шукрат

ورنه گویم سخنی تلخ و بد و جان شکرت

Ту куҷоу сухани талх ки ширин гардад

تو کجا و سخن تلخ که شیرین گردد

Чун барояд замёни лаб ҳамчун шукрат

چون برآید زمیان لب همچون شکرت

Ёди дорӣ ки бмстӣ шбкӣ пурседӣ

یاد داری که بمستی شبکی پرسیدی

Ки ман ва моҳ кадомем ба андари ?назарет

که من و ماه کدامیم به اندر نظرت

Гуфтам азмаҳи ту баӣ лек агар бипасандад

گفتم ازمه تو بهی لیک اگر بپسندد

Аз паии хизмати худ довари волои гуҳарат

از پی خدمت خود داور والا گهرت

Роди шҳзодаҳи оростаи сайфи аддавла

راد شهزاده آراسته سیف الدوله

Ки шавад чархи ғуломати бгзинд агарат

که شود چرخ غلامت بگزیند اگرت

Вориси тахти шаҳии онкӣ сипеҳраш гуяд

وارث تخت شهی آنکه سپهرش گوید

К-эии мау минтақаи қурбони кулоҳи вкмрт

کای مه و منطقه قربان کلاه وکمرت

Дид теғаш чу бабри даҳр бадв дод паём

دید تیغش چو ببر دهر بدو داد پیام

Ки бизӣ хуш ки буд тобеъи фармони зафарат

که بزی خوش که بود تابع فرمان ظفرت

Ёфт калакаш чу бкФ чун бадви баради намоз

یافت کلکش چو بکف چون بدو برد نماز

Ки бимони шод ки шуд сухраи қудрати қудрат

که بمان شاد که شد سخره قدرت قدرت

Ки змни муждаи басӯии ъздолдўлаҳи барад

که زمن مژده بسوی عضدالدوله برد

Каз ниёкони ту афзуди шикваи писарат

کز نیاکان تو افزود شکوه پسرت

Ин писарро ки ту дорӣ на аҷабгар ризвон

این پسر را که تو داری نه عجب گر رضوان

Ояд аз хулди паии таҳният аз бўолбшрт

آید از خلد پی تهنیت از بوالبشرت

эй Муҳамади сайру ном каз ахлоқи накӯ

ای محمد سیر و نام کز اخلاق نکو

Гашта зарби алмисли андари ҳамаи олами сират

گشته ضرب المثل اندر همه عالم سیرت

Тўӣии он давҳаи гулзори футувват ки буд

توئی آن دوحه گلزار فتوت که بود

Мардумии шоху шарафи баргу футуҳоти ?бирт

مردمی شاخ و شرف برگ و فتوحات برت

Вар бадунёст вуҷӯди ту бъқбӣ монанд

ور بدنیاست وجود تو بعقبی مانند

Вондр ӯ лутфу ғазаби ҷои ҷинону сқрт

واندر او لطف و غضب جای جنان و سقرت

Ҷониби кӯҳи варӣ чанд бкини тозии асб

جانب کوه وری چند بکین تازی اسب

Ки дамади номи худои чархи бдФъи хатарат

که دمد نام خدا چرخ بدفع خطرت

Синаи асб ту пуршуд магари азкштии Нӯҳ

سینه اسب تو پرشد مگر ازکشتی نوح

Ки ҷаҳоняши бтўФон ва набошад ҳазарат

که جهانیش بطوفان و نباشد حذرت

Гртў бо ин дил ва ин Зуҳраи сӯии бешаи чамӣ

گرتو با این دل و این زهره سوی بیشه چمی

Рӯбаҳам гар наниҳад панҷаи ҳамеи шери нарат

روبهم گر ننهد پنجه همی شیر نرت

Сахттар аз ту далерӣ нишнидам ба набард

سخت تر از تو دلیری نشنیدم به نبرد

Халқ кардааст магари бори худоӣ аз ҳаҷарат

خلق کرده است مگر بار خدای از حجرت

Ки барозандатар аз тести бҳиҷо ки буд

که برازنده تر از تست بهیجا که بود

Тавсан аз чарху сипари азмаҳу мғФри зхўрт

توسن از چرخ و سپر ازمه و مغفر زخورت

Тўӣии он сарви сеӣ қомати фархундаи лақо

توئی آن سرو سهی قامت فرخنده لقا

Ки буд кохи фалаки носрдини Кошмарат

که بود کاخ فلک ناصردین کاشمرت

Чашми шаҳ бар рухи ту гӯши ту бргФтаҳи шоҳ

چشم شه بر رخ تو گوش تو برگفته شاه

Ки аёзисти бензади шаҳи Маҳмӯди фарат

که ایازیست بنزد شه محمود فرت

Доўро чокар дияем ту тоҷ алшър аст

داورا چاکر دیهیم تو تاج الشعر است

Ки хаҷал монад ҳи золтоФи буруни азшмрт

که خجل ماند ه زالطاف برون ازشمرت

Лутфи ту пеши малики пояи ман баси бФзўд

لطف تو پیش ملک پایه من بس بفزود

Ки басӣ поя фазояд малики додгарат

که بسی پایه فزاید ملک دادگرت

Шаҳи куҷои бандаи куҷои баҳри куҷои қатраи куҷо

شه کجا بنده کجا بحر کجا قطره کجا

Лутфҳо мекунӣ эй тоҷи серуми хок дарат

لطفها میکنی ای تاج سرم خاک درت

То буд арз всмо бош ту чун баҳри всҳоб

تا بود ارض وسما باش تو چون بحر وسحاب

Гуфт дилкаши гуҳарати бахши фаровони мтрт

گفت دلکش گهرت بخش فراوان مطرت