эй ки зулфи ту вале неъмати машк хутан аст

ای که زلف تو ولی نعمت مشک ختن است

Вази латофати баданати ҷилвагар аз перҳан аст

وز لطافت بدنت جلوه گر از پیرهن است

Баси зшрми даҳанати ғунчаи лаб хеш гузид

بس زشرم دهنت غنچه لب خویش گزید

Инак олӯдаи бхўноби лабонаш даҳан аст

اینک آلوده بخوناب لبانش دهن است

Бесутуни теша задан кӯҳканӣ нест валек

بیستون تیشه زدن کوهکنی نیست ولیک

Ҳаркаси андрдли туро рахна кунад кӯҳкан аст

هرکس اندردل تو را رخنه کند کوهکن است

Мардум аз чоҳ баранд обу марои зотши ишқ

مردم از چاه برند آب و مرا زآتش عشق

Обрӯем баради он чаҳ ки туро бар зқн аст

آبرویم برد آن چه که تو را بر ذقن است

Гази зи зулфати набарди шонаи шикан ранҷа мабош

گز ز زلفت نبرد شانه شکن رنجه مباش

Ки дурустии сари зулфи ту андар шикан аст

که درستی سر زلف تو اندر شکن است

Хӯнам ар зулфи ту помол кунад сар мабараш

خونم ار زلف تو پامال کند سر مبرش

Кин гуноҳ аз тарафи бахти сияҳ рӯй ман аст

کاین گناه از طرف بخت سیه روی من است

Бадалами зотш ҷаврат набӯд оҳи балӣ

بدلم زآتش جورت نبود آه بلی

Дӯд аз он малик нахезад ки тўош роҳзан аст

دود از آن ملک نخیزد که تواش راهزن است

Чаҳ фусуни хондае сарв ки бар дидаи мо

چه فسون خوانده ای سرو که بر دیده ما

Феъл хор ояд аз он рух ки ба аз ёсуман аст

فعل خار آید از آن رخ که به از یاسمن است

Гар тӯр аФтнаҳ кунам номи марои хурдаи мгир

گر تور افتنه کنم نام مرا خرده مگیر

Каз ҷамол ту далелем бўҷаҳ ҳасан аст

کز جمال تو دلیلیم بوجه حسن است

Норванро агараш ҷой ббоғаст чаро

نارون را اگرش جای بباغ است چرا

Боғи рухсори ту барони қад чун норван аст

باغ رخسار تو برآن قد چون نارون است

Фитнаи зинсон ки бичишмон ту оварда паноҳ

فتنه زینسان که بچشمان تو آورده پناه

Ғолиби алзни ман аз стўти шоҳ змн аст

غالب الظن من از سطوت شاه زمن است

Носролдўлаҳи малики зодаи озоди ҳамид

ناصرالدوله ملک زاده آزاد حمید

Каши зпирўзӣу нусрат ҳама ҷонаст втн аст

کش زپیروزی و نصرت همه جانست وتن است