Мем даҳон лъбтӣ нахоҳанда абҷад
میم دهان لعبتی نخواهنده ابجد
Қомати мо дол кард аз он алифи қад
قامت ما دال کرد از آن الف قد
Ҷими ду зулфаши бъини дӯстӣ аз ман
جیم دو زلفش بعین دوستی از من
Бардаи чунон дил ки менадонам абҷад
برده چنان دل که می ندانم ابجد
Хади накӯро кунанд Бирмаи ташбеҳ
خد نکو را کنند برمه تشبیه
Лек бути ман зи моҳ ба будаш хад
لیک بت من ز ماه به بودش خد
Ма ки з ҳад бугзарад пазиради нуқсон
مه که ز حد بگذرد پذیرد نقصان
Он ма такмил шуд чу бигузашт аз ҳад
آن مه تکمیل شد چو بگذشت از حد
Дар ҳамаи узваши зи соқ хўштрм ояд
در همه عضوش ز ساق خوشترم آید
Коинҷои роҳии баради бҷонби мақсад
کاینجا راهی برد بجانب مقصد
Гар рухи амрад бадал фазояд қӯт
گر رخ امرد بدل فزاید قوت
Заъфи дил ман чарост зон рухи амрад
ضعف دل من چراست زان رخ امرد
Икдми сад бор агар ҷамолаши байнам
یکدم صد بار اگر جمالش بینم
Бози бзўқ андарам нагашта муҷаддад
باز بذوق اندرم نگشته مجدد
Ҷилва дандон ӯст дар бръшоқ
جلوه دندان اوست در برعشاق
Чун сухани мейр ба здри мнзд
چون سخن میر به زدر منضد
Довари фаррухи нажод бо дили бозл
داور فرخ نژاد با دل باذل
Сайфи аддавлаи амирзодаҳи Муҳамад
سیف الدوله امیرزاده محمد
Онкии як иқдом ӯ бмлки кушояд
آنکه یک اقدام او بملک گشاید
Ба зҳзори издиҳоми хайли мҷнд
به زهزار ازدحام خیل مجند
Судади азуи сар баланд шуд бар мардум
سودد ازو سر بلند شد بر مردم
Мардум агар сар баланд гашта зсўдд
مردم اگر سر بلند گشته زسودد
Гоҳи ғазаб дар Рахш чу бинии гўӣӣ
گاه غضب در رخش چو بینی گوئی
Шуълаи нирони ҷаҳди зхлди мухиллад
شعله نیران جهد زخلد مخلد
Меҳру мааши ду аёғи аҳмару асФр
مهر و مهش دو ایاغ احمر و اصفر
Рӯзу шабаши ду ғуломи абизу асвад
روز و شبش دو غلام ابیض و اسود
Аикаҳ бинозад зФри Муҳамадати чарх
ایکه بنازد زفر محمدت چرخ
Ҳамчу банӣ ҳошим аз меамн Аҳмад
همچو بنی هاشم از میامن احمد
Боқии оранди фозилон бар фазлат
باقی آرند فاضلان بر فضلت
Гирданд арҷмъ ё ки муфради муфрад
گردند ارجمع یا که مفرد مفرد
Ореи онҷо ки офтоб битобад
آری آنجا که آفتاب بتابد
Кас накунад илтимоси нури зФрқд
کس نکند التماس نور زفرقد
Сатрӣ аз дафтари ҳаёӣ ту набӯд
سطری از دفتر حیای تو نبود
Гар бинависад касе ҳазор муҷаллад
گر بنویسد کسی هزار مجلد
Кӣ ббрзгӣ кунад бар ту намоиш
کی ببرزگی کند بر تو نمایش
Онкӣ бороишаст нури муқайяд
آنکه بآرایش است نور مقید
Нест ҳамеи кори хоҷагии бтҷмл
نیست همی کار خواجگی بتجمل
Хоҳад қавли дурусти възми машйад
خواهد قول درست وعزم مشید
Рои ту зи алвоҳ рўзкор бихонад
رای تو ز الواح روزکار بخواند
Ончӣ фароз ояд аз замони мбъд
آنچه فراز آید از زمان مبعد
Силии корди ҳазор соли дгррўӣ
سیلی کآرد هزار سال دگرروی
Ту буриши имрӯз устувор кунӣ сад
تو برش امروز استوار کنی سد
Сармад чун хирхлқи яздони ҷустӣ
سرمد چون خیرخلق یزدان جستی
Яздон додат бхлқи фараи сармад
یزدان دادت بخلق فره سرمد
Сад ҳсни азики наҳифи теғи ту мафтӯҳ
صد حصن ازیک نهیب تیغ تو مفتوح
Моно дорад бФтҳи аҳди муаккад
مانا دارد بفتح عهد موکد
То ки буд дар хуҷастаи лаъли кўоъб
تا که بود در خجسته لعل کواعب
Сӣ ва ду лؤлؤии ҷонФрои маснад
سی و دو لؤلؤی جانفرای مسند
Қасри ҷалолати бҳўлу қӯти эзад
قصر جلالت بحول و قوت ایزد
Бартар аз ин тоқ на равоқи забарҷад
برتر از این طاق نه رواق زبرجد