Чунин ки ҷилваи гул аз тараф марғзор кунад

چنین که جلوه گل از طرف مرغزار کند

Сазад ки наъраи мастонаи мурғ зор кунад

سزد که نعرهٔ مستانه مرغ زار کند

зи баси шукуфаи шкФт ва фурӯғ ёфт чаман

ز بس شکوفه شکفت و فروغ یافت چمن

Чароғро зи шигифтӣ ба чашм тор кунад

چراغ را ز شگفتی به چشم تار کند

Кунун зи Ямани шукуфа мконтш наниҳад

کنون ز یمن شکوفه مکانتش ننهد

Кас ар нуҷуми фалак бар замин нисор кунад

کس ار نجوم فلک بر زمین نثار کند

Ба гӯши духти дарахти гули ин ғароиби байн

به گوش دخت درخت گل این غرایب بین

Ки аз савобату сайёра гӯшвор кунад

که از ثوابت و سیاره گوشوار کند

Магари замин ба шабихун задааст роҳи сипеҳр

مگر زمین به شبیخون زده است راه سپهر

Ки моҳу муштарии ин гӯна ошкор кунад

که ماه و مشتری این گونه آشکار کند

Ба Тифли ғунчаи нигари каш чу зоди модари шох

به طفل غنچه نگر کِش چو زاد مادرِ شاخ

Ба ҷои гиряи табассум чу лаъл ёр кунад

به جای گریه تبسم چو لعل یار کند

Магар ба умри худу аҳди аҳл рай хандад

مگر به عمر خود و عهد اهل ری خندد

Чу ғунчаи сар ба дар аз ҷайб шохсор кунад

چو غنچه سر به در از جیب شاخسار کند

Кунун ки бар зибри току зери сарви насим

کنون که بر زبر تاک و زیر سرو نسیم

Ба арзи бози гузари ҷониб ҳазор кунад

به عرض باز گذر جانب هزار کند

Хуши он дилӣ ки асири збибу бӯси ҳабиб

خوش آن دلی که اسیر زبیب و بوس حبیب

Ҳазор бор хӯрд садҳазор бор кунад

هزار بار خورد صدهزار بار کند

Ба вижаи имрӯзи ин рӯз каз фари наврӯз

به‌ویژه امروز این روز کز فر نوروز

Ситораи гирди кулоҳи саман мадор кунад

ستاره گرد کلاه سمن مدار کند

Ба ҳар тарафи писарӣ аз ғурури ҷомаи ид

به هر طرف پسری از غرور جامهٔ عید

Чунон чамад ки зи тамкини моҳ ор кунад

چنان چمد که ز تمکین ماه عار کند

Сабои нигар ки ба шайдоеам зи ҷаъд батон

صبا نگر که به شیدایی‌ام ز جعد بتان

Қазои барзану кӯи ғайрат ттор кунад

قضای برزن و کو غیرت تتار کند

Ду зулф ҳар як аз ин қавмро хисорати бод

دو زلف هر یک از این قوم را خسارت باد

Чу мшкбор кунад чашм ашкбор кунад

چو مشکبار کند چشم اشکبار کند

Кунун азин ҳамаи оҳӯи хироми танги қабо

کنون ازین همه آهو‌خرام تنگ‌قبا

Дилами кушодаи камӣн то ба кӣ шикор кунад

دلم گشاده کمین تا به کی شکار کند

Ба малики ғурбату ҳангоми крбт аз дили ман

به ملک غربت و هنگام کربت از دل من

Шикор ҳам накунад пас бигӯ чаҳ кор кунад

شکار هم نکند پس بگو چه کار کند

Вале дареғи маиро ки ман шикор ваем

ولی دریغ مهی را که من شکار ویم

Ба сони тири шаҳоб аз барам фирор кунад

به سان تیر شهاب از برم فرار کند

Балии маро чу набахшид рӯзгори мурод

بلی مرا چو نبخشید روزگار مراد

Нигор ҳам ба ман атвор рӯзгор кунад

نگار هم به من اطوار روزگار کند

Гарм надим шавад бо чаҳ эҳтишом шавад

گرم ندیم شود با چه احتشام شود

Варам салом кунад бо чаҳ эътибор кунад

ورم سلام کند با چه اعتبار کند

Магари атои малик зодаам кафил шавад

مگر عطای ملک‌زاده‌ام کفیل شود

Ки то ба фили муродами дамӣ савор кунад

که تا به فیل مرادم دمی سوار کند

Маи сипеҳри барозандагии вҷиаҳи аллоҳ

مه سپهر برازندگی وجیه الله

Ки рои равшан ӯ лайлро наҳор кунад

که رای روشن او لیل را نهار کند

зи баси иморат гул кард ё мариммати дил

ز بس عمارت گل کرد یا مرمت دل

Ҷинон кунун зи ҷаҳони айш мустаъор кунад

جنان کنون ز جهان عیش مستعار کند

зи корҳоши ҷузи осори хайр зоҳир нест

ز کارهاش جز آثار خیر ظاهر نیست

Ки гуфт ҳарчӣ кунад баҳр иштиҳор кунад

که گفت هرچه کند بهر اشتهار کند

Ба вақти вақъа ӯ гар кунанд ғарси дарахт

به وقت وقعهٔ او گر کنند غرْس درخت

Ба ҷой бар самар аз теғ обдор кунад

به جای بر ثمر از تیغ آبدار کند

Ба рӯзи ҳимматаш ар тухм бар замин пошанд

به روز همّتش ار تخم بر زمین پاشند

Ба ҷои дона бар аз дар шоҳвор кунад

به جای دانه بر از دُرّ شاهوار کند

Агар чаҳ гоҳи футуввати дусади хушунат ро

اگر چه گاه فتوت دوصد خشونت را

Таҳаммул аз қабл Тифл ширхор кунад

تحمل از قِبَلِ طفل شیرخوار کند

Вале ба гоҳи ғазаб чун гиреҳи намояди мушт

ولی به گاه غضب چون گره نماید مشت

Ба пели панҷа ва бо шер корзор кунад

به پیل پنجه و با شیر کارزار کند

Қамар агар шавад аз сайри осмони маъзул

قمر اگر شود از سیر آسمان معزول

Ба ҷабри хизмати кохи вай ихтиёр кунад

به جبر خدمت کاخ وی اختیار کند

зи кирдигори варои ин сутӯда поя расед

ز کردگار ورا این ستوده پایه رسید

Ки рости Зуҳра ки ҳиҷо ба кирдигор кунад

که راست زهره که هیجا به کردگار کند

Бзргўоро эй онкии шахси Ҷайҳун ро

بزرگوارا ای آنکه شخص جیحون را

Ҳаме меамн мадҳат бузургвор кунад

همی میامن مدحت بزرگوار کند

Маро ба зӯр ту барҷост иззати андари рай

مرا به زور تو برجاست عزت اندر ری

Вагарна карда камӣни осмон ки хор кунад

وگرنه کرده کمین آسمان که خوار کند

Дамӣ агар зи серум по кашад авотифи ту

دمی اگر ز سرم پا کشد عواطف تو

Басои шарир ки ҷонами пар аз шарор кунад

بسا شریر که جانم پر از شرار کند

Нахусти шайхи бад-ӣни ҷурми коҳили ирфонам

نخست شیخ بدین جرم کاهل عرفانم

Диҳад набишта ба такфир ва сангсор кунад

دهد نبشته به تکفیر و سنگسار کند

Дувум чу мӯҳтасибам маст ёбад андари шаҳр

دوم چو محتسبم مست یابد اندر شهر

Ба латмаи ибрати анзор ҳӯшёр кунад

به لطمه عبرت انظار هوشیار کند

Сими бутӣ ки марои ходими сарой буд

سیم بتی که مرا خادم سرای بود

Макон ба маҳфил риндон мегусор кунад

مکان به محفل رندان میگسار کند

Вале ҳамин ду се рӯзи асби худ зарии ронам

ولی همین دو سه روز اسب خود زری رانم

Агар чаҳ уштури мастам касе маҳор кунад

اگر چه اشتر مستم کسی مهار کند

Чаро фурӯд нишинам зи фирқа ки сипеҳр

چرا فرود نشینم ز فرقه که سپهر

Ду моҳи дигарашони хок раҳгузор кунад

دو ماه دیگرشان خاک رهگذار کند

Ҳазор сол дигар зикри хайри ман боқии сет

هزار سال دگر ذکر خیر من باقی‌ست

Кас ар маорифи офоқро шумор кунад

کس ار معارف آفاق را شمار کند

Ду сад амиру вазир ва фақиҳ омад ва рафт

دو صد امیر و وزیر و فقیه آمد و رفت

Ҳануз Тӯс ба Фирдавсӣ ифтихор кунад

هنوز طوس به فردوسی افتخار کند

Ҳамеша то ки фитад баради барад дар тороҷ

همیشه تا که فتد برد برد در تاراج

Чу азми разми хазони лашкар баҳор кунад

چو عزم رزم خزان لشکر بهار کند

Ба арса ки фурӯ густард ҳабибати рахт

به عرصهٔ که فرو گسترد حبیبت رخت

Аҷали адуии туро арса дамор кунад

اجل عدوی تو را عرصهٔ دمار کند