Бути ман ки аз латофат будаш зи рӯҳи унсур

بت من که از لطافت بودش ز روح عنصر

На чунон латифи коид ба хаёл ё тасаввур

نه چنان لطیف کآید به خیال یا تصور

Бар қоматаш ба тӯбо шикан оварад Каррӯбӣ

بر قامتش به طوبی شکن آورد کروبی

Бар талъаташи зи хӯбӣ ба мизоҷи гули ткср

بر طلعتش ز خوبی به مزاج گل تکسّر

Будаш ба дӯши кокул чу ба сарви нози сунбул

بودش به دوش کاکل چو به سرو ناز سنبل

Рхкш чу хирмании гули лбкш чу ҳуққа дар

رخکش چو خرمنی گل لبکش چو حقهٔ دُر

На аҷаби дил ар зи олам ба ҷафоӣ ӯст хуррам

نه عجب دل ار ز عالم به جفای اوست خرم

Чу вае барои ман кам чу манӣ барои ваии пар

چو ویی برای من کم چو منی برای وی پر

Қадамӣ ки дар таҳарруки сӯй ӯ шавад табаррук

قدمی که در تحرک سوی او شود تبرک

Сазад ар ҳаме ба торак кунад он қадами тафохур

سزد ار همی به تارک کند آن قدم تفاخر

Ҳама гарчи дар тҷръ натавон аз ӯ таматтуъ

همه گرچه در تجرع نتوان از او تمتع

Ба ду туррааш тавозуъ ба ду чеҳрааш такаббур

به دو طُرّه‌اش تواضع به دو چهره‌اش تکبر

Бар ғайр бо тлтФ зада бодаи тأлФ

برِ غیر با تلطّف زده بادهٔ تألف

Ҳама бар маниши такаллуфи ҳама бо маниши тағайюр

همه بر منش تکلف همه با منش تغیر

Дами хулд дар висолаши дили нофаи бардаи холаш

دم خلد در وصالش دل نافه برده خالش

Ҷигари гул аз ҷамолаши бгдохт дар тҳср

جگر گل از جمالش بگداخت در تحسر

Снмои ғадир хам шуд гуҳ май задани з хам шуд

صنما غدیر خم شد گه می زدن ز خُم شد

Дили хасм аз аштлм шуд ба тзоиди ткдр

دل خصم از اشتلم شد به تزایدِ تکدر

Ҳиллаи онкиро ҳасад бад бинишаст бар хари худ

هله آنکه را حسد بُد بنشست بر خر خود

Чу набӣ ба амр ҳақ шуд з бар ҷҳози уштур

چو نبی به امر حق شد ز بر جهاز اشتر

На чунон вале зўолмни з расӯл шуд муайян

نه چنان ولی ذوالمن ز رسول شد معین

Ки буд барои як тани раҳи тафрау таазур

که بود برای یک تن ره طفره و تعذّر

Шаҳи дайни алии олии дили ҳақ вале волӣ

شه دین علی عالی دل حق ولی والی

Ки аз ӯ алии алтўолӣ ба фалак шавад тазаккур

که از او عَلَی‌التَّوالی به فلک شود تذکر

Маи бурҷи офариниши ҷилавоти шамси бениш

مَهِ برج آفرینش جلوات شمس بینش

Самари дарахти дониш дар лаҷаи табаҳҳур

ثمر درخت دانش در لجهٔ تبحر

Шарари дили зёи ғами башари малики қуво ӣам

شرر دل ضیا غم بشر ملک قوا یم

Ки ба аждаҳои сорми барад аз ялони тнмр

که به اژدهای صارم برد از یلان تنمّر

На ба кишвараши тноҳӣ на ба лашкараши млоҳӣ

نه به کشورش تناهی نه به لشکرش ملاهی

Зада кӯси лои илоҳӣ ба ароӣки тҷбр

زده کوس لا الهی به ارائک تجبّر

Маликои амири нҳлои асади алосўди Фҳло

ملکا امیر نَحلا اَسَد‌ُالْاَسوَد فَحلا

зи тавваҷуҳи ту рҳло ба аволими ткнр

ز توجه تو رحلا به عوالم تکنّر

з кулем раби арнӣ ки ба тавр гуфту доне

ز کلیم رب ارنی که به طور گفت و دانی

Пас нафии лнтароне туе он валикини анзр

پس نفی لن ترانی تویی آن ولیکن اُنظُر

Азалу абади ғуломати мау меҳри косу ҷомат

ازل و ابد غلامت مه و مهر کاس و جامت

Натавон зад аз мақомати дами хабарат аз тафаккур

نتوان زد از مقامت دم خبرت از تفکر

Ҷабарути харгаҳи ту малакӯти ҷиргаи ту

جبروت خرگه تو ملکوت جرگه تو

Ба ғубори даргаи ту буд ояти тбср

به غبار درگه تو بود آیت تبصّر

Ҳарами худоӣ субҳон кунад астломш аз ҷон

حرم خدای سبحان کند استلامش از جان

Кули кӯии ту ба даврони бипазирад ар таҳаҷҷур

کل کوی تو به دوران بپذیرد ار تحجر

Рух туаст қибла кун ҳамаи сӯеаш тамаккун

رخ توست قبلهٔ کن همه سویی‌اش تمکّن

На сазад буии тёмн на буд дар ӯ тёср

نه سزد بوی تیامن نه بود در او تیاسر

зи нқўду сифат арҷу ки шавам ба ъзи хоҷу

ز نقود و صفت ارجو که شوم به عز خواجو

Бар шаҳ агар накӯр ва ба дар ояд аз тъир

بر شه اگر نکور و به در آید از تعیر

Шарафи албқои вуҷӯдаши туҳафи алтқои суҷудаш

شَرَف‌ُالبَقا وجودش تحف‌التقا سجودش

Лаби олимии зи ҷўдш ба тҳмду ташаккур

لب عالمی ز جودش به تحمّد و تشکر

Фараҳат ба алмҳозри илми алҷҳори волср

فَرَحَت بِهُ المَحاضِر عَلَمُ الجهار وَالسّر

Ҳўи ман аФохми албри ҳўи ман акорми алҳр

هُوَ مَن اَفاخِمُ البَر هُوَ مَن اَکارِمُ الحُر

НФрозд аз қазои қади нФрўзд аз қадари хад

نفرازد از قضا قد نفروزد از قدر خد

Чу нишинад ӯ ба маснад ба фазойили тадаббур

چو نشیند او به مسند به فضایل تدبر

Зиҳӣ эй сутӯдаи кешати фар аз офтоб бешат

زهی ای ستوده کیشت فر از آفتاب بیشت

Тапад осмон ба пешат чу тзрў назд сунқур

تپد آسمان به پیشت چو تَذَرو نزد سُنقُر

Схтти ҷунуди ахгари суханати ъқуди ахтар

سخطت جنود اخگر سخنت عقود اختر

Илми ту ҷолиби алшри қалами ту кошифи алзр

عَلَمِ تو جالِب‌ُالشَّر قلمِ تو کاشِف‌ُالضُّر

Самани муроди чеҳрати чамани хадами сипеҳрат

سمن مراد چهرت چمن خدم سپهرت

Нсмоти субҳи меҳрат ба Ирам кунад тамасхур

نسمات صبح مهرت به ارم کند تمسخر

Хҳии он наҷиби тавсан ки шӯй бар он дар авжан

خهی آن نجیب توسن که شوی بر آن در اوژن

Буд аз сам чу оҳани шху дарраи кӯбу раҳ бар

بود از سم چو آهن شخ و دره کوب و ره بُر

зи диранги рух чу тобад ба вғои чунон шитобад

ز درنگ رخ چو تابد به وغا چنان شتابد

Ки ба ақли ҳам наёбади сифатӣ аз ӯ табодур

که به عقل هم نیابد صفتی از او تبادر

На ба авҷи фоиз на сукӯнаш аз ҳзоиз

نه به اوج فایض نه سکونش از حضایض

Зафараши ғуломи роизи фалакаши амири охур

ظفرش غلام رایض فلکش امیر آخور

Ҳилла то ки аҳли суннат ба мубоҳати имомат

هله تا که اهل سنت به مباحت امامت

Назананд гӯии давлат бар шиъӣ аз тшоҷр

نزنند گوی دولت برِ شیعی از تشاجر

Ба ту илтиҷои ҷаҳонро зи ту иртиқои замон ро

به تو التجا جهان را ز تو ارتقا زمان را

Ба саодати ахтаронро паии ҷоҳи ту тазоҳур

به سعادت اختران را پی جاه تو تظاهر