Гуфтам бетаи ҳавои сафари бинмт ба сар

گفتم بتا هوای سفر بینمت به سر

Гуфтои балии муҳими ману маро сазад сафар

گفتا بلی مَهَم من و مَه را سزد سفر

Гуфтам хуши он замин ки ту ое дар он ба зер

گفتم خوش آن زمین که تو آیی در آن به زیر

Гуфтои хуши он саманд ки дорад марои зибр

گفتا خوش آن سمند که دارد مرا زبر

Гуфтам ки бо туаст сафари хуштар аз биҳишт

گفتم که با تو است سفر خوشتر از بهشت

Гуфто ки беманаст ҳзри бадтар аз сафар

گفتا که بی من است حضر بدتر از سفر

Гуфтам магари хариди гуҳарро чамӣ ба баҳр

گفتم مگر خرید گهر را چمی به بحر

Гуфтои хаҷал ба баҳри зи дандони ман гуҳар

گفتا خجل به بحر ز دندان من گهر

Гуфтам магар барои шукр рӯ наҳй ба ҳинд

گفتم مگر برای شکر رو نهی به هند

Гуфто ба ҳинди ҳасрат лаълам хӯрд шукр

گفتا به هند حسرت لعلم خورد شکر

Гуфтам чамӣ ба Кошмар оё ба сайри сарв

گفتم چمی به کاشمر آیا به سیر سرو

Гуфто ки бандаи қади ман сарви Кошмар

گفتا که بنده قد من سرو کاشمر

Гуфтам рӯй магари зи паии машктар ба чин

گفتم روی مگر ز پی مشک تر به چین

Гуфто буд ба турраи ман чини машк тар

گفتا بود به طرّهٔ من چین مشک تر

Гуфтам зи ҳасани ту чаҳ баладҳо расад ба хайр

گفتم ز حُسنِ تو چه بلدها رسد به خیر

Гуфтои зи ҳасан ман натаровад ба ғайри шар

گفتا ز حسن من نتراود به غیر شر

Гуфтам хуши он камар ки ту бандяш бар миён

گفتم خوش آن کمر که تو بندیش بر میان

Гуфто миён куҷост ки бандам бар ӯ камар

گفتا میان کجاست که بندم بر او کمر

Гуфтам хуши он зира ки ту пӯшяш бар бадан

گفتم خوش آن زره که تو پوشیش بر بدن

Гуфтои зира басаст марои мӯии фитна гар

گفتا زره بس است مرا موی فتنه‌گر

Гуфтам хуши он сипар ки ту андозяш ба китф

گفتم خوش آن سپر که تو اندازیش به کتف

Гуфто ки лавҳи синаи симини марои сипар

گفتا که لوح سینهٔ سیمین مرا سپر

Гуфтам ба поси хеш ҳамоил намой теғ

گفتم به پاس خویش حمایل نمای تیغ

Гуфто ки теғи ман буд абрӯии ҷони шукр

گفتا که تیغ من بود ابروی جان شکر

Гуфтам зи шери нар буд эй бас ба бешаи хавф

گفتم ز شیر نر بود ای بس به بیشه خوف

Гуфт оҳӯони чашми ман афзӯни зи шери нар

گفت آهوان چشم من افزون ز شیر نر

Гуфтам ки раҳ буд зи ҳаҷари сахт ва ту латиф

گفتم که ره بُوَد ز حَجَر سخت و تو لطیف

Гуфтои дил манаст ба сад сахтӣ аз ҳаҷар

گفتا دل من است به صد سختی از حجر

Гуфтам ки дар ҷибол ба тарс аз камӣни дузд

گفتم که در جبال به ترس از کمین دزد

Гуфто ки зулфи ман буд аз дузди дуздтар

گفتا که زلفِ من بُوَد از دزد دزدتر

Гуфтам ки эмини ин сафар аз фар кистӣ

گفتم که ایمن این سفر از فرّ کیستی

Гуфтои зи фари осифи ҷами ҷоҳи номвар

گفتا ز فرّ آصفِ جم‌جاهِ نامور

Гуфтам маро чаро набарӣ дар рикоби хеш

گفتم مرا چرا نبری در رکاب خویش

Гуфтои туро вазир фикандааст аз назар

گفتا ترا وزیر فکنده است از نظر

Гуфтам чаҳ ?ути далел ба бе Лутфии вазир

گفتم چه‌ات دلیل به بی‌لطفیِ وزیر

Гуфт аз набурданат чаҳ далелии сети хуб тар

گفت از نبردنت چه دلیلی‌ست خوب‌تر

Гуфтам ҳамон вазир ки наяш кунад қазо

گفتم همان وزیر که نَهْیَش کند قضا

Гуфтои ҳамон вазир ки амраши баради қадар

گفتا همان وزیر که امرش بَرَد قدر

Гуфтам ҳамон вазир ки кӯҳии сет аз шиква

گفتم همان وزیر که کوهی‌ست از شکوه

Гуфтои ҳамон вазир ки конии сет аз ҳунар

گفتا همان وزیر که کانی‌ست از هنر

Гуфтам ба бару бум барои чаҳ ронад Рахш

گفتم به برّ و بوم برای چه راند رخش

Гуфто барои онкӣ диҳад назми бум ва бар

گفتا برای آنکه دهد نظم بوم و بر

Гуфтам шкФт аз ӯ ба мўолФи зи ваҷди дил

گفتم شکفت از او به موالف ز وجد دل

Гуфтои шикофт зу ба мухолифи зи ғами ҷигар

گفتا شکافت زو به مخالف ز غم جگر

Гуфтам ба малики шавкат ӯ чархи зовия

گفتم به ملک شوکت او چرخ زاویه

Гуфто ба қавси ҳишмат ӯ каҳкашони ватар

گفتا به قوس حشمت او کهکشان وتر

Гуфтам равоқи даргаи қадараш буд сипеҳр

گفتم رواقِ درگهِ قدرش بُوَد سپهر

Гуфт аз қбоби харгаҳи ҷоҳаш буд қамар

گفت از قبابِ خرگهِ جاهش بُوَد قمر

Гуфтам буд хаданги нФозши фалаки гузор

گفتم بُوَد خدنگِ نفاذش فلک‌گذار

Гуфт аз фалаки хаданг нФозш кунад гузар

گفت از فلک خدنگِ نفاذش کند گذر

Гуфтам қабои маҷди варои абрае сети чарх

گفتم قبای مجد ورا ابره‌ای‌ست چرخ

Гуфто ки чархро насазад баҳраши остар

گفتا که چرخ را نسزد بهرش آستر

Гуфтам буд ба покии гавҳар ба аз малик

گفتم بُوَد به پاکی گوهر به از ملک

Гуфтои бад-ӣни сифат ки надонам кас аз башар

گفتا بدین صفت که ندانم کس از بشر

Гуфтам ҳамеша то ки буд гунбади асир

گفتم همیشه تا که بُوَد گنبد اثیر

Гуфтои мудом то ки буд чархро асар

گفتا مدام تا که بُوَد چرخ را اثر

Гуфтам зи ҷом ком занад роҳи мустадом

گفتم ز جام کام زند راح مستدام

Гуфто ба тахт бахт кунад айши мустақар

گفتا به تخت بخت کند عیش مستقر