Биҷузи имсол ки омад зсФри иду амир

بجز امسال که آمد زسفر عید و امیر

Кас надидааст баҳами моҳи наву бадари мунир

کس ندیده است بهم ماه نو و بدر منیر

Бо амири омадаи ин ид ва надониста ҳануз

با امیر آمده این عید و ندانسته هنوز

Ки буд иди ҳамон дидани рухсори амир

که بود عید همان دیدن رخسار امیر

Неи дахилона чу бо хайли амири омадаи ид

نی دخیلانه چو با خیل امیر آمده عید

Гашт боисташ фармон бирав ташриф пазир

گشت بایستش فرمان برو تشریف پذیر

Ҳар чаҳ хоҳад ҳамаи гӯи содаи зғлмони биҳишт

هر چه خواهد همه گو ساده زغلمان بهشت

Бҳзўрш бисипорем ниҳодаи занҷир

بحضورش بسپاریم نهاده زنجیر

Вончаҳ ҷӯяд ҳамагар рўдзн аз Зуҳраи чарх

وآنچه جوید همه گر رودزن از زهره چرخ

Бар заминаш бигуморем намӯда тасхир

بر زمینش بگماریم نموده تسخیر

Торакашро бФрозими бёқўтии тоҷ

تارکش را بفرازیم بیاقوتی تاج

Мақдамашро бинавозем ба пирӯзаи сарир

مقدمش را بنوازیم به پیروزه سریر

Ҳам бримши бсФ аз одам агар хоҳад ҷон

هم بریمش بصف از آدم اگر خواهد جان

Ҳам наҳемаш бкФ аз мурғ агар хоҳад шер

هم نهیمش بکف از مرغ اگر خواهد شیر

Идҳо ҷумла азизанд вале иди сиём

عیدها جمله عزیزند ولی عید صیام

Иззаташ беш буд хосса чу ояд бомейр

عزتش بیش بود خاصه چو آید بامیر

Ростӣ ба ки сароем суханӣ чанд аз савм

راستی به که سرایم سخنی چند از صوم

То бадоне ки чаҳ бо ҷон ғанӣ карду фақир

تا بدانی که چه با جان غنی کرد و فقیر

Меҳри бад дар саратони комди моҳи рамазон

مهر بد در سرطان کآمد ماه رمضان

Бо сипоҳӣ ки ҷавон гардад аз оҳангаши пер

با سپاهی که جوان گردد از آهنگش پیر

Дид зоҳид зуӣ иқбол набарда тоъат

دید زاهد زوی اقبال نبرده طاعت

Ёфт шоҳид зуӣ идбор накарда тақсир

یافت شاهد زوی ادبار نکرده تقصیر

Мқрёнрои раг гардан шуд чун шохи бқм

مقریانرا رگ گردن شد چون شاخ بقم

Мтрбонрои рух гулгун шуд чун барги зрир

مطربانرا رخ گلگون شد چون برگ زریر

Лекин аз гармии рӯзи втФи шаби рӯзаи гузор

لیکن از گرمی روز وتف شب روزه گزار

Хулд ноёфта баррӯи дар омад бсъир

خلد نایافته برروی در آمد بسعیر

Ҳар киро буд зару зӯри паии ҳифзи бадан

هر که را بود زر و زور پی حفظ بدن

Зад чу хуршеди бкаҳи рояти зари бФту ҳарир

زد چو خورشید بکه رایت زر بفت و حریر

Вонкаҳро лангии по буд ва ё танагии даст

وانکه را لنگی پا بود و یا تنگی دست

ЗоФти рӯза бо қулем адам шуд шабгир

زآفت روزه با قلیم عدم شد شبگیر

Пора низ зи авбоши барии азҳмаҳи кеш

پاره نیز ز اوباش بری ازهمه کیش

Гашти дррўзаҳи хуришони бтморзи тадбир

گشت درروزه خوریشان بتمارض تدبیر

Он яке пои ҳамеи кӯфт ки хстми зи сдоъ

آن یکی پای همی کوفت که خستم ز صداع

Вон дигар риш ҳаме кунад ки мардуми зи зҳир

وآن دگر ریش همی کند که مردم ز زحیر

Назми ҷумҳӯри тавоиф зиҳам ошуфт чунон

نظم جمهور طوایف زهم آشفت چنان

Ки гурезанда шуд азъҷзи алоҷаши тақдир

که گریزنده شد ازعجز علاجش تقدیر

Бтар аз ин ҳамаи ҳурмони рухи довари аср

بتر از این همه حرمان رخ داور عصر

Кӯшад имсоли мамолики сипари вкшўри гир

کوشد امسال ممالک سپر وکشور گیر

Варна кӣ фитна тавонист дар ин зарфи қалил

ورنه کی فتنه توانست در این ظرف قلیل

Бастан аз ёварии шамси чунин тарафи касӣр

بستن از یاوری شمس چنین طرف کثیر

Слхи моҳи рамазон буд ки аз маҷмаъи қудс

سلخ ماه رمضان بود که از مجمع قدس

Гашти илҳоми парешонеи маликаши бзмир

گشت الهام پریشانی ملکش بضمیر

Ронад чўнонкаҳи пай ташна равад оби ҳаёт

راند چونانکه پی تشنه رود آب حیات

Тохти чўнонкаҳи сӯии куштаи чамади абри мтир

تاخت چونانکه سوی کشته چمد ابر مطیر

Тӯби тундари хатар аз мавкиба аш кард фиғон

توپ تندر خطر از موکبه اش کرد فغان

Кӯси аждари ҷигари азкўкбаҳ аш кард нафир

کوس اژدر جگر ازکوکبه اش کرد نفیر

ӯ чу Маҳмӯд ба тахт омаду тоҷи ушшуаро

او چو محمود به تخت آمد و تاج الشعرا

Унсурии вораши бстўди бад-ӣни назми ҳажир

عنصری‌وارش بستود بدین نظم هژیر