К-эии баҳри марҳалаи аҷроми мшор ва ту мушир

کای بهر مرحله اجرام مشار و تو مشیر

Ваии бҳрғоӣлаҳи афлоки мҷорўи ту мҷир

وی بهرغائله افلاک مجارو تو مجیر

Кист кайҳон ки намояди барҷоаи ту бузург

کیست کیهان که نماید برجاه تو بزرگ

Чист гардун ки набошад брқдри ту ҳақир

چیست گردون که نباشد برقدر تو حقیر

Кӯи ҳ аз дашт нагашта брхнгти мумтоз

کو ه از دشت نگشته برخنگت ممتاز

Разм бо базм надорад бар хайлати тавфир

رزم با بزم ندارد بر خیلت توفیر

Ағниёро зФлки гирди сарои азтўи ҳисор

اغنیا را زفلک گرد سرای ازتو حصار

Фуқароро зстбрқи бўсоқи азтўи ҳасир

فقرا را زستبرق بوثاق ازتو حصیر

Дилат аз пеш ва пас рафтау ояндаи алӣам

دلت از پیش و پس رفته و آینده علیم

Роят аз Киев ва кам собиту сайёраи хабир

رایت از کیف و کم ثابت و سیاره خبیر

Ҷузи бФрхндаҳи хитоб ту надорад монанд

جز بفرخنده خطاب تو ندارد مانند

Кашад аз ҷинат агар хомаи ризвони тасвир

کشد از جنت اگر خامه رضوان تصویر

Ғайр сӯзанда итоб ту надорад тимсол

غیر سوزنده عتاب تو ندارد تمثال

Кунад аз дӯзах агар мантиқи молики тафсир

کند از دوزخ اگر منطق مالک تفسیر

Бдёрӣ ки диҳад Фртўи икрўзи убӯр

بدیاری که دهد فرتو یکروز عبور

Абадулдаҳр бҷон ояд аз ӯ буии абир

ابدالدهر بجان آید از او بوی عبیر

Ту суннат сўрсроФил гузорад зсҳил

تو سنت صورسرافیل گذارد زصهیل

Қаламати нафхаи ҷбрили намояди зсрир

قلمت نفخه جبریل نماید زصریر

Дахл ҳар рӯзаи Фзоӣӣ на баровардаи сипоҳ

دخل هر روزه فزائی نه برآورده سپاه

Харҷи сад сола сетоне нафиристода сафир

خرج صد ساله ستانی نفرستاده سفیر

Ҳаркии дрхўоби бадӯрони ту нирон нигарад

هرکه درخواب بدوران تو نیران نگرد

Гардадаш барадами теғати змъбри таъбир

گرددش بردم تیغت زمعبر تعبیر

Фатҳро новаки рмҳи ту ъдилсту бадӣл

فتح را ناوک رمح تو عدیلست و بدیل

Чархро сояи чатри ту насирасту басир

چرخ را سایه چتر تو نصیر است و بصیر

Коми бахшои амирои манам он чома нигор

کام بخشای امیرا منم آن چامه نگار

Ки бихон суханами зоида чинӣаст ҷрир

که بخوان سخنم زائده چینی است جریر

Фориёб ар чаҳ набошад ҳиллаи маҳрусаи язд

فاریاب ار چه نباشد هله محروسه یزد

Ки туро фари тғоншоаҳу марои назми Заҳир

که تو را فر طغانشاه و مرا نظم ظهیر

Солҳо рафт ки аз сирмаҳи вгрдши меҳр

سالها رفت که از سیرمه وگردش مهر

Шеъри шеърии сифатамро набад икроми шъир

شعر شعری صفتم را نبد اکرام شعیر

Гоҳ чун боз паридам паии якпорчаи гӯш

گاه چون باز پریدم پی یکپارچه گوش

Гоҳ чун юзи давидами паии икмшти панир

گاه چون یوز دویدم پی یکمشت پنیر

Ҷои роҳат ҳама дидам ситам аз пели малик

جای راحت همه دیدم ستم از پیل ملک

Ҷои неъмат ҳама хӯрдам лагад аз асби вазир

جای نعمت همه خوردم لگد از اسب وزیر

Лек то сояи базми туами афтодаи басар

لیک تا سایه بزم توام افتاده بسر

Назд қасрам буд афроштаи афлоки қсир

نزد قصرم بود افراشته افلاک قصیر

Ма нтобад чу канизони ман андари Нахшаб

مه نتابد چو کنیزان من اندر نخشب

Сарв ноед чу ғуломони ман андари Кашмӣр

سرو ناید چو غلامان من اندر کشمیر

То ҳилол аз фари шаволу шикваи рамазон

تا هلال از فر شوال و شکوه رمضان

Гоҳ аз лутф бшираст вгаҳ аз унфи нзир

گاه از لطف بشیر است وگه از عنف نذیر

Моҳи навои зқдои ъдои ту андари ҳасрат

ماه نوا زقدا عدای تو اندر حسرت

Бадар аз чеҳраи аҳбоби ту андари тшўир

بدر از چهره احباب تو اندر تشویر