эй хдиўикаҳи вуҷӯдати зхдоӣии эъзоз

ای خدیویکه وجودت زخدائی اعزاز

Карда бар халқ дар раҳмату осоиши боз

کرده بر خلق در رحمت و آسایش باز

Дар дили меҳри фурӯғат чаҳ ғам аз кини ҳасуд

در دل مهر فروغت چه غم از کین حسود

Ки масӯнаст кулем аз хатари шӯъбадаи боз

که مصونست کلیم از خطر شعبده باز

Кохи атъоми туро аз бен дандон гардид

کاخ اطعام ترا از بن دندان گردید

Қурси хури нон ва фалак хону саҳаргаҳи хбоз

قرص خور نان و فلک خوان و سحرگه خباز

Хизрро гӯйанд зон Хизраш гаштааст лақаб

خضر را گویند زان خضرش گشته است لقب

Ки дамади сабзаи баҳр ҷой нишинад зоъҷоз

که دمد سبزه بهر جای نشیند زاعجاز

Ин суханро мислӣ ёфт нашуд то ки худоӣ

این سخن را مثلی یافت نشد تا که خدای

Аз қудуми ту ҷаҳонро чўчнон дод тароз

از قدوم تو جهان را چوچنان داد طراز

Ҳркҷои шақаи кушояди илми давлати ту

هرکجا شقه گشاید علم دولت تو

Қсби алсбқ зхлд оварад аз мояу соз

قصب السبق زخلد آورد از مایه و ساز

Зон сФобхши мақомот яке омад язд

زان صفابخش مقامات یکی آمد یزد

Каз халилии з ту гардӣда ббтҳои анбоз

کز خلیلی ز تو گردیده ببطحا انباز

Лекини ин язди барони пилтани шери сиришт

لیکن این یزد برآن پیلتن شیر سرشت

Ҳиммат дар хавфу раҷои рост чу нхҷиргроз

همت در خوف و رجا راست چو نخجیرگراز

Гар кашад зу нахурд врнкшд зу бихӯрад

گر کشد زو نخورد ورنکشد زو بخورد

Ки бнхҷир гурозаст дўсўи дили бгдоз

که بنخجیر گراز است دوسو دل بگداز

То араби мард ҳиҷозасту аҷами аҳли Ироқ

تا عرب مرد حجاز است و عجم اهل عراق

Ҷӯши ҷишт ба Ироқи васфи хайлат ба ҳиҷоз

جوش جیشت به عراق وصف خیلت به حجاز