Хиради табли таҳайюри зан шабӣ хондам ба майдонаш

خرد طبل تحیّر زن شبی خواندم به میدانش

Ки воҷиб чист мақсади зини тағайюри зои эмеконаш

که واجب چیست مقصد زین تغیّر زای امکانش

Кушояди даст чун Иблиси дуздии худ ба малики дил

گشاید دست چون ابلیس دزدی خود به ملک دل

Пас онгаҳ гуяд огаҳ бошу сар барзан зад сетонаш

پس آنگه گوید آگه باش و سر برزن زد ستانش

Агар гӯйӣ ки базм имтиҳонаст ин ҷаҳони мо ро

اگر گویی که بزم امتحان است این جهان ما را

Ки ҷуз он метавонад шуд ки зи аввали хости яздонаш

که جز آن می‌تواند شد که ز اول خواست یزدانش

Дил аз ӯ дида аз ӯ зоту истеъдоди ҳам аз ӯ

دل از او دیده از او ذات و استعداد هم از او

Чаҳ аз худ дорад ин бечора то боист товонаш

چه از خود دارد این بیچاره تا بایست تاوانش

Заминро чун фалак кун фарзу аҷромаш банӣ одам

زمین را چون فلک کن فرض و اجرامش بنی آدم

Ба нисбат аз ки саъд ва наҳс шуд брҷису кайвонаш

به نسبت از که سعد و نحس شد برجیس و کیوانش

Гирифтам бўолбшрро хост дар хулди мухиллади ҷо

گرفتم بوالبشر را خواست در خلد مخلد جا

Намӯд ар манъаш аз гандум чаҳ буд иғвои шайтонаш

نمود ار منعش از گندم چه بود اغوای شیطانش

Ҷамодии ҳамчуи миғнотиси оҳанро ба доми орад

جمادی همچو مغناطیس آهن را به دام آرد

Чаро ашрорро Аҳмад накардӣ роми қуръонаш

چرا اشرار را احمد نکردی رام قرآنش

Чаро ёғӣ кунад эҷод ва онгаҳ аз паямбарҳо

چرا یاغی کند ایجاد و آنگه از پیمبرها

Ҳазоронро кашад каз сад яке оя ба фурмонаш

هزاران را کشد کز صد یکی آیه به فرمانش

Чу дар дасташи муғелони каши ду абри по халидан шуд

چو در دستش مغیلان کش دو ابر پا خلیدن شد

Магари сар боз мезад менамӯд аз халқи райҳонаш

مگر سر باز می‌زد می‌نمود از خلق ریحانش

Чаро зулф батон орост бо тарзӣ ки дузди дил

چرا زلف بتان آراست با طرزی که دزد دل

Гиреҳ каз даст гардад боз лозим нест дандонаш

گره کز دست گردد باز لازم نیست دندانش

Ҳадиси канти кнзо гарчи холӣ аз ҳавас набӯд

حدیثِ کُنتُ کَنزا گرچه خالی از هوس نبود

Вале аз мо ърФнок аз чаҳ ноқис монад урфонаш

ولی از ما عرفناک از چه ناقص ماند عرفانش

Агар ҳақ дар усӯли дайни таҳаққуқи хост аз Ҷайҳун

اگر حق در اصول دین تحقق خواست از جیحون

Алӣ аз клмо мизтмўо кард аз чаҳ ҳайронаш

علی از کلما میزتموا کرد از چه حیرانش

Каси ин кашфи ҳақоиқро кмоҳӣ ноед аз ӯҳда

کس این کشف حقایق را کماهی ناید از عهده

Магари Мӯсои бен ҷаъфари онкӣ гулзор аст занадонаш

مگر موسی بن جعفر آنکه گلزار است زندانش

Нахустин ояти раҳмат таматтуъ ёб аз заҳмат

نخستین آیت رحمت تمتع یاب از زحمت

Ки арнии гӯии тавр сабр шуд Мӯсои бен умронаш

که ارنی گوی طور صبر شد موسی بن عمرانش