Шефтаи баррӯии сари кокул чун анбараш

شیفته بر روی سر کاکل چون عنبرش

То дигар он фитна ҷӯй чист бзири сараш

تا دگر آن فتنه‌جوی چیست به زیر سرش

Шона наронад бмў об наризад бирав

شانه نراند به مو آب نریزد به رو

Кин ду зиён оварад ба оташу анбараш

کاین دو زیان آورد به آتش و عنبرش

Лек надонад ҳануз зхрдӣу содагӣ

لیک نداند هنوز ز خُردی و سادگی

Ки шона ва об шуд бмўӣу рӯи чокараш

که شانه و آب شد به موی و رو چاکرش

Об чу оташ шавад шона мушавваш шавад

آب چو آتش شود شانه مشوش شود

Навозад ар ин дуро бънбру озараш

نوازد ار این دو را به عنبر و آذرش

Ҷузи мижау чашм ӯ ки дидам аз чашми худ

جز مژه و چشم او که دیدم از چشم خود

Ман нишнидам ғизоли панҷаи зи шери нараш

من نشنیدم غزال پنجه ز شیر نرش

Лабу Рахш дар сифати шукру оташ ва лек

لب و رخش در صفت شکّر و آتش ولیک

Об чакад зи оташаш заҳр диҳад шукраш

آب چکد زآتشش زهر دهد شکّرش

Тоб намонад дигар дар тану ҷони мрмро

تاب نماند دگر در تن و جان مر مرا

Чу тобад аз перҳани сина чун мармараш

چو تابد از پیرهن سینهٔ چون مرمرش

Марг набинад бъмр пер нагардад бдҳр

مرگ نبیند به عمر پیر نگردد به دهر

Ҳар ки чунин лъбтшу онкии чунин дилбараш

هر که چنین لعبتش و آنکه چنین دلبرش

Ҳаме на дар кӯй ӯ пой ман омад бснг

همی نه در کوی او پای من آمد به سنگ

Гргзрди Ҷабраил дар шаканд шҳпрш

گر گذرد جبرئیل در شکند شهپرش

Кас ар бигӯед бмоаҳ кин писар аз пушти тест

کس ار بگوید به ماه کاین پسر از پشت توست

Бскаҳ буд пок рӯй менашавад бовараш

بس که بود پاک‌روی می‌نشود باورش

Каси арсроиди бмҳркоини гуҳари азкони тест

کس ار سراید به مهر کاین گهر از کانِ توست

Бскаҳ буд хира сар менашавад мункираш

بس که بود خیره‌سر می‌نشود منکرش

Ҳар ки шабиро гирифт қомат ӯ дар бағал

هر که شبی را گرفت قامت او در بغل

То бқёмти вазади буии гул аз бистараш

تا به قیامت وزد بوی گل از بسترش

Вонкаҳ аз он чашм маст зад қадаҳ ва шуд задаст

وآن که از آن چشم مست زد قدح و شد ز دست

Боз наёрад бҳўши тантанаи маҳшараш

باز نیارد به هوش طنطنهٔ محشرش

ӯ ки бдоми ду зулфи дилами зкФи барад ва рафт

او که به دام دو زلف دلم ز کف برد و رفت

Ман бкдомини ҳияли кашами бдоми андараш

من به کدامین حیَل کشم به دام اندرش

На гирадам мезадаст то ба дрорми зпош

نه گیردم می ز دست تا به درآرم ز پاش

На хоҳадам бохт нарад то бикунами шшдрш

نه خواهدم باخت نرد تا بکنم ششدرش

Бҷрги риндони шаҳр бода хӯрд ратли ратл

به جرگ رندان شهر باده خورد رطل رطل

Чун брмн мерасад об кашад соғараш

چون برِ من می‌رسد آب کشد ساغرش

Кунун ки аз зуҳд хушк менахурд назд ман

کنون که از زهد خشک می نخورد نزد من

Даст надорам аз ӯ то нанамоям турш

دست ندارم از او تا ننمایم ترش

Хоҳи бзр ё бзўри хоҳи башар ё бшўр

خواه به زر یا به زور خواه به شر یا به شور

Мигзрм бар дараш микшми андари буриш

می‌گذرم بر درش می‌کشم اندر برش

Тахт наадгар бмоаҳи бхшмши оради бароа

تخت نهد گر به ماه بخشمش آرد به راه

Магар ки бошад паноҳ аз малики бандараш

مگر که باشد پناه از ملک بندرش

Меҳдии ҳодии сифати онкии зникўнит

مهدی هادی‌صفت آنکه ز نیکو نیت

Фузун буд аз сипеҳри кавкабаи ахтараш

فزون بود از سپهر کوکبهٔ اخترش

Гана нахоҳад фақир чун гузарад ҷонибаш

غنا نخواهد فقیر چون گذرد جانبش

Ватан наҷуед ғариб чун нигарад манзараш

وطن نجوید غریب چون نگرد منظرش

Хизмати дармондагони неъмат бе мунтаҳоаш

خدمت درماندگان نعمت بی‌منتهاش

Суҳбати омӯзгори давлати ҷони парвариш

صحبت آموزگار دولت جان‌پرورش

Ҳадяи бхрдони баради бзоти худ ним шаб

هدیه به خُردان برد به ذات خود نیم‌شب

Кӯи ббзргӣ буд қоидаи дигараш

کو به بزرگی بود قاعدهٔ دیگرش

Бъҳд ӯ неи аҷаб агар наборад саҳоб

به عهد او نی عجب اگر نبارد سحاب

Бскаҳ хаҷал бошад аз дасти атои густариш

بس که خجل باشد از دست عطاگسترش

Неи зи ъҳўди қадим беш баборад ки абр

نی ز عهود قدیم بیش ببارد که ابر

Аз ҳасад каф ӯст ҳамеша чашмии турш

از حسد کفّ اوست همیشه چشمی ترش

Фари кушодаи дилаши бдҷлаҳ ва нил нест

فرّ گشاده دلش به دجله و نیل نیست

Магар ки бошад муҳӣти таъбия дар гавҳараш

مگر که باشد محیط تعبیه در گوهرش

Судӯр ҳар кори хайр чаҳ дар ҳарам чаҳ бдир

صدور هر کار خیر چه در حرم چه به دِیر

Жарф чу бинӣ буд маснад ӯ масдараш

ژرف چو بینی بوَد مسند او مصدرش

эй кафи дарбори ту бршдаҳи абрӣ ки ҳаст

ای کف دربار تو برشده ابری که هست

Сӯхтани ози барқи сяти схотндрш

سوختن آز برق صیت سخا تندرش

Чун бтўи иқболи сохт қадари ҷалолати шинохт

چون به تو اقبال ساخت قدر جلالت شناخت

Теғи ниҳон дар ниёам нест аёни ҷавҳараш

تیغ نهان در نیام نیست عیان جوهرش

Догарои чархи пери арӯси гаштии бтў

دادگرا چرخ پیر عروس گشتی به تو

Нашигифт аз онкии хости ҷавон буд шавҳараш

نشگفت از آنکه خواست جوان بود شوهرش

Онкии бадонаш буд кошифи ғайбу шуҳуд

آنکه به دانش بوَد کاشف غیب و شهود

Пеши ту нашинохтааст эминаш аз аисрш

پیش تو نشناخته است ایمنش از ایسرش

Ҳеҷ қзоӣии бмлки нёрмд бо мурод

هیچ قضایی به ملک نیارمد با مراد

То ки нагардад зтўи тақвиятии ёвараш

تا که نگردد ز تو تقویتی یاورش

Баҳри мҳоми ибод ҷой нагирад ту ро

بهر مهام عباد جای نگیرد تو را

Кас ар зоҳн буд аносири пайкараш

کس ار ز آهن بود عناصر پیکرش

Мейро аз бскаҳ ҳаст гуфта Ҷайҳуни пари об

میرا از بس که هست گفتهٔ جیحون پر آب

Бпои худ ҳар тарафи равон буд дафтараш

به پای خود هر طرف روان بود دفترش

Мҳртў кунадаш зи язди вар на ба бунгоҳи хеш

مهر تو کندش ز یزد ور نه به بنگاه خویش

Шоҳиди Фархор буд балки май хлрш

شاهد فرخار بود بلکه می خلرش

То ки буд зулфи дӯсти каманди ошиқи рибоаш

تا که بود زلف دوست کمند عاشق‌رباش

То ки буд чашми ёри ғамзаи ғоратгараш

تا که بود چشم یار غمزهٔ غارتگرش

Пушти араб то аҷам ба пеши кохи ту хам

پشت عرب تا عجم به پیش کاخ تو خم

Ки ҷузи бкох ту нест малику малики зевараш

که جز به کاخ تو نیست ملک و ملک زیورش