эй лабати оташи сӯзону изори ту Ирам

ای لبت آتش سوزان و عذار تو ارم

Чашми масту хами абрӯии ту миҳроби ҳарам

چشم مست و خم ابروی تو محراب حرم

Чашми ту масту лабати оташи сӯзон вкаҳ дид

چشم تو مست و لبت آتش سوزان و که دید

Масти андари ҳараму оташи сӯзон ба ҳарам

مست اندر حرم و آتش سوزان به حرم

Ман ҳаме хоҳам бе ту нахӯрам ҳаргизи об

من همی خواهم بی تو نخورم هرگز آب

Ту ҳамеи хоҳӣ бо ман назанӣ ҳаргизи дам

تو همی خواهی با من نزنی هرگز دم

Ман зи ту зор ва ту безори змну йени бшгФт

من ز تو زار و تو بیزار ز من واین بشگفت

Одамӣ чунки парӣ диду парӣ чун одам

آدمی چون که پری دید و پری چون آدم

Чашм бар ҷисми самани сои ту то кор кунад

چشم بر جسم سمن‌سای تو تا کار کند

Ҳама симаст ки бгзоштаҳи сари барсари ҳам

همه سیم است که بگذاشته سر بر سر هم

Ки бад-ӣни сими фузуни қалб фақирон бинавоз

که بدین سیم فزون قلب فقیران بنواز

То дъоӣии бадманд ва нашавад ҳаргиз кам

تا دعایی بدمند و نشود هرگز کم

Сарву моҳии бқду рух вале афсӯс ки шуд

سرو و ماهی به قد و رخ ولی افسوس که شد

Самари сарви ту ғами сояи моҳ ту наҚум

ثمر سرو تو غم، سایهٔ ماه تو نقم

Сарвӣ аммо нарӯй ҳеҷ гуҳӣ бо каси рост

سروی اما نروی هیچ گهی با کس راست

Маӣ аммо накунӣ пушти паии то ъат хам

مهی اما نکنی پشت پی طاعت خم

Дили ман дуздӣ ва бар бедилии ман хндӣ

دل من دزدی و بر بیدلی من خندی

Ҳеҷ ошиқ на чунин дидаи змъшўқи ситам

هیچ عاشق نه چنین دیده ز معشوق ستم

Дили баҳри соли знў сабз нагардад ки маниш

دل به هر سال ز نو سبز نگردد که منش

Як бабори орм ва ту дуздӣ ва бунаем бағам

یک به بار آرم و تو دزدی و بنهیم به غم

Озмӯн кардаам аз бскаҳи бхўишии мағрур

آزمون کرده‌ام از بس که به خویشی مغرور

На зхўни резяти андӯҳу не аз ҷавр надам

نه ز خونریزی‌ات اندوه و نی از جور ندم

Ин ҷамолӣ ки ту дории бабрами коми зкӣ

این جمالی که تو داری ببرم کام ز کی

Венаи ғурурӣ ки ту дорӣ бизанӣ ҷоми зҷм

وین غروری که تو داری بزنی جام ز جم

Дар дилами қомату гесуии ту ҷо карда валек

در دلم قامت و گیسوی تو جا کرده ولیک

Хусравӣ чун ту бўиронаҳ ҳар сифлаи мучам

خسروی چون تو به ویرانهٔ هر سفله مچم

Бо чунин гесу бифирист бтотори сипоҳ

با چنین گیسو بفرست به تاتار سپاه

Бо чунин қомати бФрози бкшмири илм

با چنین قامت بفراز به کشمیر علم

Чашми ман то брхи чўнтўи санами гашти фароз

چشم من تا به رخ چون تو صنم گشت فراز

Сбҳаҳи бигусастам ва зноз бибастам муҳкам

سبحه بگسستم و زنّار ببستم محکم

Неи аҷабгар гусалади сбҳаҳу банди зуннор

نی عجب گر گسلد سبحه و بند زنار

Ҳаркиро чашм фитад бар рухи ин гӯнаи санам

هرکه را چشم فتد بر رخ این گونه صنم

Худ миёнат баъдам монад ва лабҳо бавуҷуд

خود میانت به عدم ماند و لب‌ها به وجود

Лек ҳар як бадгари мартабаи дркиФу бкм

لیک هر یک به دگر مرتبه در کیف و به کم

Он адам азкмрт гашта ҳам оғӯши вуҷӯд

آن عدم از کمرت گشته هم‌آغوش وجود

Венаи вуҷӯд аз даҳанати хуфтаи бдомони адам

واین وجود از دهنت خفته به دامان عدم

Чашми ҷодӯӣ ту оҳӯаст вале он оҳӯ

چشم جادوی تو آهوست ولی آن آهو

Ки ҳай аз тир амираст баҳри сӯяши Ром

که هی از تیر امیر است به هر سویش رم

На шигифти оҳӯии тугар Ромад аз тири амир

نه شگفت آهوی تو گر رمد از تیر امیر

Ки бсди беша аз ин тири гурезади зиғм

که به صد بیشه از این تیر گریزد ضیغم

Ояти мҷдўмнни хони фалаки сояи ҳасан

آیت مجد و منن خان فلک‌سایه حسن

Онкии хуршед араб омаду ҷамшеди аҷам

آنکه خورشید عرب آمد و جمشید عجم

Шааф аз ваии бқлми бали шараф аз ваии дрсиФ

شعف از وی به قلم بل شرف از وی در سیف

Ки азу ҷон нав омад бетони сайфу қалам

که از او جان نو آمد به تن سیف و قلم

Талабаши тоъати яздони тарабаши майли малик

طلبش طاعت یزدان طربش میل ملک

Пешааш рондани шаҳ хостанаш хайр амам

پیشه‌اش راندن شه خواستنش خیر امم

Қадами шоҳ дар он хат ки буд ӯро сар

قدم شاه در آن خط که بود او را سر

Сари тақдир бар он нуқта ки ӯ рости қадам

سر تقدیر بر آن نقطه که او راست قدم

Садри бигузорад ва аз шарм гароед бнъол

صدر بگذارد و از شرم گراید به نعال

Алифи қад варо бингарад ар ваов қисм

الف قد ورا بنگرد ار واو قسم

Бо хилоиқ равад онсон ки яке аз эшон

با خلایق رود آن سان که یکی از ایشان

Кӯй ӯ бе ҳашами вхлўт ӯ бе муҳаррам

کوی او بی‌حشم و خلوت او بی‌محرم

Ҳашамаши бхрдии вхили нкўӣисти балӣ

حشمش بخردی و خیل نکویی‌ست بلی

Тахт бар моҳ занад бахташи изоин хайлу ҳашам

تخت بر ماه زند بختش از این خیل و حشم

Чӯбӣ ар бар каф ӯ дар сафи новирд буд

چوبی ار بر کف او در صف ناورد بود

Кунад норо набарди теғи гӯони олам

کند نارا نبرد تیغ گوان عالم

Душмани азосби парронди басӯии абр ба не

دشمن از اسب پراند به سوی ابر به نی

Чунки баргашт ба теғаши ду намояд аз ҳам

چون که برگشت به تیغش دو نماید از هم

эй гиронмояи бузургӣ ки зтўи борхдоӣ

ای گرانمایه بزرگی که ز تو بار خدای

Кард бар давраи саъди ахтари мо хатми нъм

کرد بر دوره سعد اختر ما ختم نعم

Ҳимматати боргаҳи азм дар он арсаи фаррошат

همتت بارگه عزم در آن عرصه فراشت

Ки шудаш анҷуму хури қубба ва ӯ то дхим

که شدش انجم و خور قبه و اوتاد خیم

Гоҳи нармӣ чу гулии гоҳи дуруштӣ чун хор

گاه نرمی چو گلی گاه درشتی چون خار

Кин ду хислат сазад андар бо мейрони туам

کاین دو خصلت سزد اندر به امیران توام

Умароро набӯдгар сифати биму умед

امرا را نبود گر صفت بیم و امید

Малики чбўд ки боишон насупоранд ғнм

ملک چه بود که به ایشان نسپارند غنم

Ин ҳамон Аммони каши заврақи давлати бади ғарқ

این همان عمان کش زورق دولت بد غرق

Ту шудӣ лангар бар заврақаш аз нек шем

تو شدی لنگر بر زورقش از نیک شیم

Авло дид чу дарёии гуҳари поши кафат

اولا دید چو دریای گهرپاش کفت

Дигар аз икдўи садафи пора назд лофи карам

دیگر از یک دو صدف پاره نزد لاف کرم

Сонёи мавҷи наҳанги афкани теғат чун ёфт

ثانیا موج نهنگ‌افکن تیغت چون یافت

Дод аз пушти наҳангони бхроҷи ту дирам

داد از پشت نهنگان به خراج تو درم

Доўрои тунд чун боди омадаи тоҷи ушшуаро

داورا تند چون باد آمده تاج الشعرا

То сабк пар диҳадат бӯса бова ранги хадам

تا سبک پر دهدت بوسه به او رنگ خدم

Лек донам ки буд раҷъат ман кунад чу кӯҳ

لیک دانم که بود رجعت من کند چو کوه

Бас гаронам кунад алтофи ту аз кони ҳамм

بس گرانم کند الطاف تو از کان همم

Носеҳӣ гуфт мпимораҳи бндрконҷост

ناصحی گفت مپیماره بندر کانجاست

Ивази лолаи муғелони бадали шукри сам

عوضِ لاله مغیلان، بدلِ شکّر سم

Гуфтам онҷо ки биҳиштӣаст чу фархундаи амир

گفتم آنجا که بهشتی است چو فرخنده امیر

Чун самани хор бФомаст ва чу май заҳри бФм

چون سمن خار به فام است و چو می زهر به فم

Гуфт фасли дай ва бирафт зи паии ях дар пеш

گفت فصل دی و برفت ز پی یخ در پیش

Гар шӯии барқ ки гардун кунадат охрнм

گر شوی برق که گردون کندت آخر نم

Гуфтам арснги баборади зФлки ҳамчуи тагарг

گفتم ار سنگ ببارد ز فلک همچو تگرگ

Ки чамади Ҷайҳун чун сайл ва шавад ҷониб ӣам

که چمد جیحون چون سیل و شود جانب یم

Гуфт аз шӯриши Аммону згшти киштӣ

گفت از شورش عمان و ز گشت کشتی

Трсмти тани зҳҷўм суқм уфтад болам

ترسمت تن ز هجوم سقم افتد به الم

Гуфтамаш киштии ман соғару Аммонам май

گفتمش کشتی من ساغر و عمانم می

Тани бад-ӣни киштӣу Аммони болами неи зсқм

تن بدین کشتی و عمان به الم نی ز سقم

Барзадами маҳмили худ бар шутурӣ каш гунҷид

برزدم محمل خود بر شتری کش گنجید

Ҳафтсад ноқаи солеҳи бзўоёии шикам

هفتصد ناقه صالح به زوایای شکم

Ҳамчуи ъФритӣ аз банди сулаймони ҷуста

همچو عفریتی از بند سلیمان جسته

Масту ғурону сабои сайру дами оҳнҷу дижам

مست و غرّان و صباسِیْر و دم‌آهنج و دژم

Кафи чикони лФчаҳаш овехта аз каллаи чунон

کف‌چکان لفچه‌اش آویخته از کله چنان

Ки яке абри пар аз барфи зҳФтми торам

که یکی ابر پر از برف ز هفتم طارم

Ҳуди ҷам бар зибраш чун қафасӣ аз булбул

هود جم بر زبرش چون قفسی از بلبل

Ки бболоӣ дамованд наҳй бо силам

که به بالای دماوند نهی با سلم

Гарчи бас суст шуд андоми ман аз сахтии роҳ

گرچه بس سست شد اندام من از سختی راه

Блқои ту ҷавони гаштаму рустами зи ҳирам

به لقای تو جوان گشتم و رستم ز هرم

Токаи дрорзу самои нашр триФаст втлид

تا که در ارض و سما نشر طریف است و تلید

Токаи дрхлқу худои фарқ ҳудусасту қадам

تا که در خلق و خدا فرق حدوث است و قدم

Фарш то арши биҷузи номи ту зикрӣ набӯд

فرش تا عرش به جز نام تو ذکری نبود

Балки онсӯи турши аллоҳи таъолии аълам

بلکه آن سو ترش الله تعالی اعلم