Моҳ рамазон тофт аз ин бар шудаи торам

ماه رمضان تافت از این بر شده طارم

Шоҳид ба тأлм шуду зоҳид ба тнъм

شاهِد به تَألُّم شد و زاهد به تَنَعُّم

Ҳам шайх сар афрохт ба гардуни зи тъиш

هم شیخ سر افراخت به گردون ز تَعَیُّش

Ҳам шӯхи ҷабини суд ба ғброи зи тأлм

هم شوخ جبین سود به غبرا ز تَألُّم

Зини ҷумлаи бтар гармии айёму лиёлии сет

زین جمله بتر گرمیِ ایّام و لیالی‌ست

КоФтодаҳ ба ҳар ҷисм чу оташ ки ба ҳизум

کافتاده به هر جسم چو آتش که به هیزم

Қулзум шуда аз туфи ҳавои хушк чу ҳомӯн

قلزم شده از تفّ هوا خشک چو هامون

Ҳомӯн зада аз тобиши хури мавҷ чу қулзум

هامون زده از تابش خور موج چو قلزم

Халқ аз асари рӯзаи ин фасли чунон мот

خلق از اثر روزهٔ این فصل چنان مات

Каз асл ндонанд ташаккури зи тазаллум

کز اصل ندانند تشکر ز تَظَلُّم

Ноед зи ду сад ранҷи ятемӣ ба тбокӣ

ناید ز دو صد رنج یتیمی به تباکی

Ноед ба ду сад ганҷи лӣимӣ ба табассум

ناید به دو صد گنج لئیمی به تبسم

Мардум нараванд ар зи пай хӯрдани рӯза

مردم نروند ار ز پی خوردن روزه

Имсол равад рӯзаи пай хӯрдани мардум

امسال رود روزه پی خوردن مردم

эй тарки ман эй Зуҳра вааш бохтаи Зуҳра

ای ترک من ای زهره‌وَشِ باخته زهره

Каз рӯза буд моҳи ту чун мҳтрқи анҷум

کز روزه بُوَد ماه تو چون مُحتَرِق اَنجُم

Фикрии зи паии чора савмаст марои пеш

فکری ز پیِ چارهٔ صوم است مرا پیش

Гар зон ки бар кас накунӣ ҳеҷ такаллум

گر زآن که برِ کس نکنی هیچ تکلم

Ин моҳ ба шаб менатавон хӯрд валикин

این ماه به شب می‌نتوان خورد ولیکن

Дар субҳ тавон хӯрд балои тарсу таваҳҳум

در صبح توان خورد بلا ترس و توهم

Зеро ки хилоиқи ҳамаро субҳи баради хоб

زیرا که خلایق همه را صبح برد خواب

Доранд ба бедории шабҳо чу тсмм

دارند به بیداری شب‌ها چو تَصَمُّم

Гар шом ба ҳар ноҳия хеле сети ҳувайдо

گر شام به هر ناحیه خیلی‌ست هویدا

Дар субҳ ба ҳар зовияи сад хайл шавад гум

در صبح به هر زاویه صد خیل شود گم

На шаҳна дар ояд ба равоқат ки бтохир

نه شَحنه در آید به رواقت که بتاخیر

На шайхи даройад ба всоқт ки мҳо Қум

نه شیخ درآید به وثاقت که مها قم

Бо хотир осӯда бизан ҷоми сабӯҳӣ

با خاطر آسوده بزن جام صبوحی

КоФоқ мубаррост зи ташвиши таҳоҷум

کآفاق مُبَرّاست ز تشویشِ تهاجم

То чошт наёбӣ танӣ аз халқ ба кишвар

تا چاشت نیابی تنی از خلق به کشور

Гар тавсанати андари талаб кас фиканд сам

گر توسنت اندر طلب کس فکند سم

Онгаҳ ба кабобати шиканами савлати ноҳор

آنگه به کبابت شکنم صولت ناهار

Вази сари брмт ҷӯш бидон ҷӯши сари хам

وز سر برمت جوش بدان جوشِ سرِ خُم

Пас тахт гузорем ва бихобем бар он маст

پس تخت گذاریم و بخوابیم بر آن مست

Мо ва ту бидон сон ки ба гардуни мау каждум

ما و تو بدان سان که به گردون مه و کژدم

Зин беш набошад ки бибинанди гарми қавм

زین بیش نباشد که ببینند گَرَم قوم

Бар заъфи равонами ҳамаи оранди тараҳҳум

بر ضعف روانم همه آرند ترحم

Худ нест хабарашон ки чу бахти хуши сартип

خود نیست خبرْشان که چو بختِ خوشِ سرتیپ

Айшам ба вуфӯрасту нишотам ба тарокум

عیشم به وفور است و نشاطم به تراکم

Наалӣ сети ма аз абраш ӯ вошдаҳ аз пай

نعلی‌ست مه از اَبرَشِ او واشده از پی

Гӯйии сети хур аз ашқр ӯ нозада бар дам

گویی‌ست خور از اَشقَرِ او نازده بر دم

Афлок диҳад бӯсаи варо бар тарафи зайл

افلاک دهد بوسه ورا بر طرف ذیل

Абҳори баради саҷдаи варо бар шараф кам

ابحار برد سجده ورا بر شرف کم

эй фахри ақолим ки бар даргаат аз бим

ای فخرِ اقالیم که بر درگهت از بیم

Бар дӯш кашад чархи зи ту бори таҳаккум

بر دوش کشد چرخ ز تو بار تحکم

Иқболи туу даври фалаки рости тавофуқ

اقبال تو و دور فلک راست توافق

Иҷлоли туу малики ҷаҳони рости талозум

اجلال تو و ملک جهان راست تَلازُم

Фарат чу наёвард фурӯи сар ба ду гетӣ

فرّت چو نیاورد فرو سر به دو گیتی

Аз шавкати худ сохт баннои олами сеюм

از شوکت خود ساخت بنا عالم سوم

То ақли даҳу чарх нау хулд буд ҳашт

تا عقل ده و چرخ نه و خُلد بود هشت

Шаш донги всоқи ту бар аз торами ҳафтум

شش دانگ وثاق تو بر از طارم هفتم