Бета расад аҷали микшони змоаҳи сиём
بتا رسد اجل میکشان ز ماه صیام
Сурӯд ва равад бадал кун бғнаҳу идғом
سرود و رود بدل کن به غنه و ادغام
Туро ки буд рукӯъии бсди фусуни мушкил
تو را که بود رکوعی به صد فسون مشکل
Кунун чигуна кунӣ панҷ гуҳи қууду қиём
کنون چگونه کنی پنج گه قعود و قیام
Туро ки бӯсаи бпоит шаҳон заданд бсдқ
تو را که بوسه به پایت شهان زدند به صدق
Чигуна ҳолеи бӯсии бҳилаҳи дасти эмом
چگونه حالی بوسی به حیله دست امام
Бадасти шайх агар чун ту шӯхи бӯсаи диҳӣ
به دست شیخ اگر چون تو شوخ بوسه دهی
Шавад зи ваҷди ниҳони пари зшҳўтши андом
شود ز وجد نهان پر ز شهوتش اندام
Бад-ӣни ҷамоли баҳри масҷидат қууд уфтад
بدین جمال به هر مسجدت قعود افتد
Аҷаб на хезад агар фитна то бурузи қиём
عجب نخیزد اگر فتنه تا به روز قیام
Барони замин ки ту бо зулфу холи саҷдаи барӣ
بر آن زمین که تو با زلف و خال سجده بری
Бсиди халқи дамад то бҳшри донау дом
به صید خلق دمد تا به حشر دانه و دام
Биё ва ҳеҷ бмсҷди Марв ки аз рухи ту
بیا و هیچ به مسجد مرو که از رخ تو
Шавад чу маъбади асноми масҷиди ислом
شود چو معبد اصنام مسجد اسلام
Бтраҳи ғорати қавмии макаши змҳФли сар
به طره غارت قومی مکش ز محفل سر
Бчҳраҳи офат савмӣ манеҳ бмъбри гом
به چهره آفت صومی منه به معبر گام
Чигуна қади ту хам гардаду бсФи намоз
چگونه قد تو خم گردد و به صف نماز
Касе шиносади ҳамдаши кадому сӯраи кадом
کسی شناسد حمدش کدام و سوره کدام
Маро ки ростӣ эй каҷ калла хаёласт ин
مرا که راستی ای کجکله خیال است این
Ки бодаи нӯшам аз оғози рӯза то анҷом
که باده نوشم از آغاز روزه تا انجام
Зшом нарад занам бо вшоқкон то субҳ
ز شام نرد زنم با وُشاقکان تا صبح
Зсбҳ хоб кунам бо нгоркони тошом
ز صبح خواب کنم با نگارکان تا شام
Ҳазор бор буд рӯзаи хори некӯтар
هزار بار بود روزهخوار نیکوتر
зи рӯзаи дори мФтри бгндми айтом
ز روزهدار مفطر به گندم ایتام
Чисони баҳри тан мулҳид равост соим гуфт
چه سان به هر تن ملحد رواست صایم گفت
Ки рустааст зи вақфаши ҳамаи урӯқу изом
که رسته است ز وقفش همه عروق و عظام
Худои зҷмлаҳи аҳкоми хеши рӯзаи шимурд
خدا ز جملهٔ احکام خویش روزه شمرد
На онкии рӯзаи шӯ ва дар гузар аз он аҳком
نه آنکه روزه شو و در گذر از آن احکام
Зкўаҳи ҳам барҳақи ҳамчу рӯзааст аммо
ز کوه هم برحق همچو روزه است اما
Баҳр чаҳ сарфа занон аст мекунӣ иқдом
به هر چه صرفه زنان است میکنی اقدام
Ҳамон мудаббири олам ки аз ту хости слўаҳ
همان مدبر عالم که از تو خواست صلات
Магар нахостааст аз ту слти арҳом
مگر نخواسته است از تو صلّت ارحام
Тамом умр кунигар саёҳати андари даҳр
تمام عمر کنی گر سیاحت اندر دهر
Биҷуз вазир набинӣ бхлқи марди тамом
به جز وزیر نبینی به خلق مرد تمام
Сутӯда ки кунад роизи ирода ӯ
ستودهٔ که کند رایض ارادهٔ او
Бтозёнаҳи Фросмони тавсани ром
به تازیانهٔ فر آسمان توسن رام
Чу азнии қаламаши нағмаи хезади андари базм
چو از نی قلمش نغمه خیزد اندر بزم
Ба пашша аз фазаъаши нохуни афканди зрғом
به پشّه از فزعش ناخن افکند ضرغام
Виқору ҷоҳу футуввати накӯтарин шарафӣ аст
وقار و جاه و فتوت نکوترین شرفیست
Ки шахс ӯро имрӯзи сиккаи хӯрдаи баном
که شخص او را امروز سکه خورده به نام
Зиҳии вазир ки дар назд машъар урафо аст
زهی وزیر که در نزد مشعر عرفاست
Сафои каъбаи Кувайти ъдили рукну мақом
صفای کعبهٔ کویت عدیل رکن و مقام
Бар баёни ту ҳазласт ҳар чаҳ ғайр аз ваҳй
بر بیان تو هزل است هر چه غیر از وحی
Брклом ту лофаст ҳар чаҳ ҷузи илҳом
بر کلام تو لاف است هر چه جز الهام
Боўҷи қадари авҳоми рости кӯтаҳи даст
به اوج قدر اوهام راست کوته دست
Наад агар ки ҳаме по бадуш ҳам авҳом
نهد اگر که همی پا به دوش هم اوهام
Туро ба панҷаи тадбир то фитод қалам
تو را به پنجهٔ تدبیر تا فتاد قلم
Ҳисомҳо ҳамаро мӯриёна зад бнём
حسامها همه را موریانه زد به نیام
Табораки аллоҳи азин эҳтишом каз қудрат
تبارک الله ازین احتشام کز قدرت
Кунӣ бшбрии не дар мҳоми кори ҳисом
کنی به شبری نی در مهام کار حسام
Чу ёфт хнсри ту хотами кафолати малик
چو یافت خنصر تو خاتم کفالت ملک
Намонад сиррии дигари бпрдаҳи ибҳом
نماند سرّی دیگر به پردهٔ ابهام
Ту дар тааммул бар хишти хоми он нигарӣ
تو در تامل بر خشت خام آن نگری
Ки дид завқи ҷами андари сафои гавҳари ҷом
که دید ذوق جم اندر صفای گوهر جام
Замона аз ғброти рмоди матбахи ту
زمانه از غبرات رماد مطبخ تو
Намӯда сайқали мроти чархи оинаи фом
نموده صیقل مرآت چرخ آینهفام
Зҷнбши ҳунарии калаки ту мубарҳан шуд
ز جنبش هنری کلک تو مبرهن شد
Ки мумкинаст бидӯни сипаҳи бмлки низом
که ممکن است بدون سپه به ملک نظام
Қавоми назми бқўли дуруст ва феъл накӯаст
قوام نظم به قول درست و فعل نکوست
Чаҳ суди ном ниҳодани бахуди низому қавом
چه سود نام نهادن به خود نظام و قوام
Бсолӣим ки момши ниҳоди номи Карим
به سالئیم که مامش نهاد نام کریم
Зтбъ ӯ наравад бухл маҳз гуфта моам
ز طبع او نرود بخل محض گفتهٔ مام
На ҳар ки нақш кунад сафҳаро шавад шопӯр
نه هر که نقش کند صفحه را شود شاپور
На ҳар ки тир занад гӯрро буд баҳром
نه هر که تیر زند گور را بود بهرام
Набӣ нагардад ҳаркас дуруст кард китоб
نبی نگردد هرکس درست کرد کتاب
Алӣ нагардад ҳар кас ки бишиканади асном
علی نگردد هر کس که بشکند اصنام
Ҳамеша то рамазон ояд аз пас шаъбон
همیشه تا رمضان آید از پس شعبان
Ситораи чокари туу ассаломи волои киром
ستاره چاکر تو والسلام والاکرام