Рамазон омад ва онгуна аз ӯ дар ҳазарем

رمضان آمد و آنگونه از او در حذریم

Ки агар нек ба мо дрнгрии мҳтзрим

که اگر نیک به ما درنگری محتضریم

Ҷинати насяи фардо чаҳ каромат дорад

جنت نسیه فردا چه کرامت دارد

Мо ки имрӯзи бнқд аз рамазон дар сқрим

ما که امروز بنقد از رمضان در سقریم

Кӣ биёбем бъқбии шараф аз базми алӣ

کی بیابیم بعقبی شرف از بزم علی

Мо ки акнӯн бҷҳони ҷумла басон умрем

ما که اکنون بجهان جمله بسان عمریم

Нон ба бозори бад-ӣни сон ки дил аз мо бабрад

نان به بازار بدین سان که دل از ما ببرد

Бим онаст каз ӯ оби рух худ бабрем

بیم آنست کز او آب رخ خود ببریم

Бўолбшрро ба ҷинони хӯша гандум Бифрефт

بوالبشر را به جنان خوشه گندم بفریفت

Мо магари худ на зи авлоди ҳамон бўолбшрим

ما مگر خود نه ز اولاد همان بوالبشریم

Рӯза ингуна ки имсоли бахуди бастаи виқор

روزه اینگونه که امسال بخود بسته وقار

Ҳолҳо дар шарафи суҳбат ӯ муфтахарем

حالها در شرف صحبت او مفتخریم

Рӯзи гўӣӣ буд аз тайифаи рӯзи шумор

روز گوئی بود از طایفه روز شمار

Ки наёяд шаби ончиз ки соъат шимурем

که نیاید شب آنچیز که ساعت شمریم

Рӯзӣ ингуна ки бо умри абади зодаи баҳам

روزی اینگونه که با عمر ابد زاده بهم

Чун тавон рӯзаи басари баради магар мо Хизрем

چون توان روزه بسر برد مگر ما خضریم

Бтар аз ин ҳамаи зондозаҳи буруни гармии фасл

بتر از این همه زاندازه برون گرمی فصل

Ки аз ӯ бо даҳани хушк ва ба чашмон тарем

که از او با دهن خشک و به چشمان تریم

Хӯрдани тишнагӣ ва хӯрдани гармо ситам аст

خوردن تشنگی و خوردن گرما ستم است

Хӯрдан ар бояд он ба ки ҳамон рӯза хӯрем

خوردن ار باید آن به که همان روزه خوریم

Неи чисони рӯза тавон хӯрд ки дар аҳди амир

نی چسان روزه توان خورد که در عهد امیر

Рӯза хӯрдан натавонгар ҳама андар сафарем

روزه خوردن نتوان گر همه اندر سفریم

Басари мо чу зи гирди раҳ ӯ гашти басир

بصر ما چو ز گرد ره او گشت بصیر

Ахтари онро зи сафои моя нур басирем

اختر آن را ز صفا مایه نور بصیریم

То шуд аз ҳасани қазои хизмат ӯ қисмати мо

تا شد از حسن قضا خدمت او قسمت ما

Ҳукмрон бар фалаку боҷи ситон аз қадарем

حکمران بر فلک و باج ستان از قدریم

Мо ки аз модаи школии брмидими мудом

ما که از ماده شکالی برمیدیم مدام

Дар паноҳаши ҳиллаи теғи охта бар шер нарем

در پناهش هله تیغ آخته بر شیر نریم

То ки хоки қадами вай шудаи тоҷи сармо

تا که خاک قدم وی شده تاج سرما

Чархро толии хуршеди ҳама тоҷ сарем

چرخ را تالی خورشید همه تاج سریم

Доўрои банда ва як бист тан аз аҳли сарой

داورا بنده و یک بیست تن از اهل سرای

Пнҷсолст каз иқболи ту бо сад хатарем

پنجسالست کز اقبال تو با صد خطریم

Мо ки будем камари бастаи бхлқ аз паии сим

ما که بودیم کمر بسته بخلق از پی سیم

Ҳар яке соҳиби сад банда заррин камарем

هر یکی صاحب صد بنده زرین کمریم

Лек ҳолеи рамазони сахт мтўл омад

لیک حالی رمضان سخت مطول آمد

Суст кун банди сркисаҳ ки бас мухтасарем

سست کن بند سرکیسه که بس مختصریم

То дамади моҳи сиёми афсари ту Фрқдсоӣ

تا دمد ماه صیام افسر تو فرقدسای

Каз ту хуршеди сифат дар азимати мштҳрим

کز تو خورشید صفت در عظمت مشتهریم