Бози ин чаҳ фурӯғаст згли саҳни чаман ро

باز این چه فروغست زگل صحن چمن را

Омӯхта гўӣии ҳунари кони Яман ро

آموخته گوئی هنر کان یمن را

Неи кон Яман нест бад-ӣни рангу бад-ӣни буи

نی کان یمن نیست بدین رنگ و بدین بوی

Мо нози биҳишти омадаи сармояи чаман ро

ما ناز بهشت آمده سرمایه چمن را

Гар шохи шаҷар боҷ нахоҳад змҷраҳ

گر شاخ شجر باج نخواهد زمجره

Аз чист ки оварда гарави ақди пурН ро

از چیست که آورده گرو عقد پرن را

Гар лола бизоъат нагирифт аз кафи Мӯсо

گر لاله بضاعت نگرفت از کف موسی

Пас карда чаро толӣ бар таври дмн ро

پس کرده چرا تالی بر طور دمن را

Ҳар бод ки бар сабза дамӣ хусбаду хезад

هر باد که بر سبزه دمی خسبد و خیزد

Хунобаи кушояди зи ҷигари машки хутан ро

خونابه گشاید ز جگر مشک ختن را

Зоингўнаҳ ки аз абр чакад лؤлؤи лоло

زاینگونه که از ابر چکد لؤلؤ لالا

Миқдор намонад бҷҳони дръдн ро

مقدار نماند بجهان درعدن را

Аз боди масеҳои нафаси он кӯҳи пар аз барф

از باد مسیحا نفس آن کوه پر از برف

Шуд зиндаи пас аз мурдан ва зад чоки кафан ро

شد زنده پس از مردن و زد چاک کفن را

Гетӣаст чунон хуш ки ғарибони мамолик

گیتی است چنان خوش که غریبان ممالک

Аз ҷӯши тараб ёд наёранд ватан ро

از جوش طرب یاد نیارند وطن را

Мурғон ба ҳаво қофия санҷанд вғзлгўӣ

مرغان به هوا قافیه سنجند وغزلگوی

Взқлб баранд аз нағам нағзи ҳузн ро

وزقلب برند از نغم نغز حزن را

Рафт онкии бҳмчшмии теғи вкмри кӯҳ

رفت آنکه بهمچشمی تیغ وکمر کوه

Бирка басар баровард фурӯи ҳашта мҷн ро

برکه بسر برآورد فرو هشته مجن را

Шуд софу равони трҳлаҳи зоӣинаҳу симоб

شد صاف و روان ترهله زآئینه و سیماب

Ях карда мбоҳӣ ки сабақи бардаи сФн ро

یخ کرده مباهی که سبق برده سفن را

Аз давлати наврӯз ва фарохтар фирӯз

از دولت نوروز و فراختر فیروز

Даврон ҷавонӣаст дигар даҳри куҳан ро

دوران جوانی است دگر دهر کهن را

Атфоли чамани ғарқ ҳлл гашта вази эшон

اطفال چمن غرق حلل گشته وز ایشان

Ин шева шудаи пешаи мари атфоли змн ро

این شیوه شده پیشه مر اطفال زمن را

Ҳрсўи писарии симбр аз ҷомаи зарбафт

هرسو پسری سیمبر از جامه زربفت

Ороста бар срўсҳии барги саман ро

آراسته بر سروسهی برگ سمن را

Ҳар гӯшаи маии ҳўрўш аз садраи дебо

هر گوشه مهی حوروش از صدره دیبا

Пӯшидаи бсндси шаккарини бӯсаи всн ро

پوشیده بسندس شکرین بوسه وثن را

Бечораи ман имрӯз казон моҳи шаби афрӯз

بیچاره من امروز کزان ماه شب افروز

Ҷӯшӣаст ба мъзм ки всни дидаи шмн ро

جوشی است به معزم که وثن دیده شمن را

Булбул згл ояд бФғони взглу булбул

بلبل زگل آید بفغان وزگل و بلبل

На ҳасан кам ӯро на дили камтари ман ро

نه حسن کم او را نه دل کمتر من را

Лекини чаканам чун натавонам бабр оварад

لیکن چکنم چون نتوانم ببر آورد

Он сарви қади сабзи хати себи зқн ро

آن سرو قد سبز خط سیب ذقن را

Нозад ҳаме аз ҳасани Фтни соз ва надонад

نازد همی از حسن فتن ساز و نداند

Каз стўт осиф набӯд қадари Фтн ро

کز سطوت آصف نبود قدر فتن را

Он осифи ҷами мартабати роди Муҳамад

آن آصف جم مرتبت راد محمد

Каши хомаи шбҳобисти дили деви мҳн ро

کش خامه شبهابیست دل دیو محن را

Дар давлату миллати ҳаме аз поки сириштӣ

در دولت و ملت همی از پاک سرشتی

Тарвиҷ кунад қоидаи фарзу сунан ро

ترویج کند قاعده فرض و سنن را

Ин бартарӣ аз сидқи биздон змлк ёфт

این برتری از صدق بیزدان زملک یافت

Дардоади бҷони бскаҳи баҳри ғоилаҳи тан ро

درداد بجان بسکه بهر غایله تن را

?дане ба пай ӯаст на ӯ дар паии дино

دنیی به پی او است نه او در پی دینا

Ореи зи куҷо мард кашад миннати зан ро

آری ز کجا مرد کشد منت زن را

Калаки ду забонаш чу пай назм камарбаст

کلک دو زبانش چو پی نظم کمربست

Як лаҳзаи зи сад ҳодиса бар дӯхт даҳан ро

یک لحظه ز صد حادثه بر دوخت دهن را

Рахшед чу аз ҷабҳа ӯ нури Увайсӣ

رخشید چو از جبهه او نور اویسی

Язд аз пас сад қарни қарини гашти қарн ро

یزد از پس صد قرن قرین گشت قرن را

Аишоаҳи парастандаи вазирӣ ки зтдбир

ایشاه پرستنده وزیری که زتدبیر

Печади қалами ту илми ҷяши пшн ро

پیچد قلم تو علم جیش پشن را

Аз бскаҳи бъҳд тўпсндаст дурустӣ

از بسکه بعهد توپسند است درستی

Дар турра хубон натавон ёфт шикан ро

در طره خوبان نتوان یافت شکن را

Дар маҳзари бўоби сирояти хиради пер

در محضر بواب سرایت خرد پیر

Тифлӣаст ки нодидаи лабаши ранги лбн ро

طفلی است که نادیده لبش رنگ لبن را

Гӯйанд ки омӯхта аз фани нуҷӯмӣ

گویند که آموخته از فن نجومی

Неи не ки нуҷум аз ту биёмухта фан ро

نی نی که نجوم از تو بیاموخته فن را

Аҳкоми ту рӯҳӣаст муъалла ки барояш

احکام تو روحی است معلی که برایش

Ҷузи собит ва сайёра надиданд бадан ро

جز ثابت و سیاره ندیدند بدن را

Чоҳи ту чаҳ аФзоидш аз гардиши анҷум

چاه تو چه افزایدش از گردش انجم

Перона набоист дигар ваҷҳи ҳасан ро

پیرانه نبایست دگر وجه حسن را

Бар ту чаҳ кунад ҳосид агар неи зтўи хушнӯд

بر تو چه کند حاسد اگر نی زتو خشنود

Зодбори яҳудон чаҳ зиёни селоӣ ва ман ро

زادبار یهودان چه زیان سلوی و من را

Аз фикрати наққод ту омӯхта тақдир

از فکرت نقاد تو آموخته تقدیر

Бар бастану бгшўдн ҳар сару ълн ро

بر بستن و بگشودن هر سر و علن را

Хуршед барафрӯхта дркохи ту шамъ аст

خورشید برافروخته درکاخ تو شمع است

Каши чархи броФрохти зи пирӯзаи лаган ро

کش چرخ برافراخت ز پیروزه لگن را

Мейрои манам он бандаи дерини ту Ҷайҳун

میرا منم آن بنده دیرین تو جیحون

Каз табъ задойад суханами занги шҷн ро

کز طبع زداید سخنم زنگ شجن را

Табъи ману ҳотам ба яке доя супурданд

طبع من و حاتم به یکی دایه سپردند

Чун ноф буриданд сахороу сухан ро

چون ناف بریدند سخا را و سخن را

Арҷўкаҳ барӣн гуфта ки чун дар смин аст

ارجوکه براین گفته که چون در ثمین است

Ҷӯади туам аз пеш диҳад беш саман ро

جود توام از پیش دهد بیش ثمن را

То фасли баҳорони зФрҳи бахшеи кайҳон

تا فصل بهاران زفرح بخشی کیهان

Аз ахтари арқони бабради ъқм ( ва ) ънн ро

از اختر ارکان ببرد عقم (و)عنن را

Бар номи равону кафи ту хутба саройанд

بر نام روان و کف تو خطبه سرایند

Чун малик гушойанд ҳаммроу ммнн ро

چون ملک گشایند همم را و ممنن را