Расед ид камӣн карду тохт бар рамазон

رسید عید کمین کرد و تاخت بر رمضان

Чунонкии икшбаҳи як сола раҳ гурехт аз он

چنانکه یکشبه یک ساله ره گریخت از آن

Хароб кард бдонгўнаҳи иди хонаи савм

خراب کرد بدانگونه عید خانه صوم

Ки ҷон ба таҳнияташ гуфт хонаи ободон

که جان به تهنیتش گفت خانه آبادان

Ҳамин муомиларо пори чарх бо аўкрд

همین معامله را پار چرخ با اوکرد

Чунонкии ёздаҳи ма худ набад зи рӯзаи нишон

چنانکه یازده مه خود نبد ز روزه نشان

Валек бскаҳи Васоит чарх ангехт

ولیک بسکه وسایط چرخ انگیخت

Дубора ёфт ҳукӯмати пас аз маи шаъбон

دوباره یافت حکومت پس از مه شعبان

Нахусти шаб ки зҷоми ҳилоли лаб тар кард

نخست شب که زجام هلال لب تر کرد

Зхшки мағзӣу мастӣ зхлқ дӯхт даҳон

زخشک مغزی و مستی زخلق دوخت دهان

Фақиру манъаму роду бахилро шабу рӯз

فقیر و منعم و راد و بخیل را شب و روز

На хӯрд монад ва на хуфт ва на об дод ва на нон

نه خورد ماند و نه خفت و نه آب داد و نه نان

Зшсти ғмраҳи хубон бзўр тофт хаданг

زشست غمرّه خوبان بزور تافت خدنگ

Задаст абрӯии таркони бҷбри баради камон

زدست ابروی ترکان بجبر برد کمان

Басои рубоб казу мӯриёна зад дар кох

بسا رباب کزو موریانه زد در کاخ

Басои шароб казу сирка шуд бдири Муғон

بسا شراب کزو سرکه شد بدیر مغان

Ниҳоди бўлҳбонро манобири Аҳмад

نهاد بولهبان را منابر احمد

Супурди аҳриманонро сроири яздон

سپرد اهرمنان را سرایر یزدان

Чунон баннои ҷаҳони гашти мунқалиб аз вай

چنان بنای جهان گشت منقلب از وی

Ки зулм дид хур аз шабнаму маи азктон

که ظلم دید خور از شبنم و مه ازکتان

Замона чунки чунин ёфт кори қавм аз савм

زمانه چونکه چنین یافت کار قوم از صوم

Паём дод бгрдўн ки эй қавоми ҷаҳон

پیام داد بگردون که ای قوام جهان

Чаҳ хуфтае ки задат рӯзаи оташӣ дар малик

چه خفته ای که زدت روزه آتشی در ملک

Ки моҳӣ аз асари он ба баҳр шуд бирён

که ماهی از اثر آن به بحر شد بریان

Кнштёнро бахшидаи ҷомаи каъба

کنشتیان را بخشیده جامه کعبه

Биҳиштёнро пӯшидаи кисвати нирон

بهشتیان را پوشیده کسوت نیران

Бутӣ ки пайкараш оростӣ бнрмии сим

بتی که پیکرش آراستی بنرمی سیم

Забони зи тшнгиши бардаи тундӣ аз савҳон

زبان ز تشنگیش برده تندی از سوهان

Маӣ ки аз зқнши хостии тафарруҷи гӯй

مهی که از ذقنش خواستی تفرج گوی

Қад аз грснгиш гашта толии чавгон

قد از گرسنگیش گشته تالی چوگان

Сипеҳр гуфт казу нест ин нахусти хилоф

سپهر گفت کزو نیست این نخست خلاف

Ки борҳои паии судаши бмлки хости зиён

که بارها پی سودش بملک خواست زیان

Вале тавассут айём зад фиребам аз ӯ

ولی توسط ایام زد فریبم از او

Басои тавассут беҷо ки оварад ҳурмон

بسا توسط بی جا که آورد حرمان

Пас онгаҳ аз саракин гуфт бо маи шавол

پس آنگه از سرکین گفت با مه شوال

Ки эй бисоти заминро зтўи нишоти замон

که ای بساط زمین را زتو نشاط زمان

Бикаш сипоҳии абрўкмону мижгони тир

بکش سپاهی ابروکمان و مژگان تیر

Ҳамаи бмўӣ чу хуфтон ҳама бақадру синон

همه بموی چو خفتان همه بقدر و سنان

Бтраҳи офати қавму бчҳраҳи ғорати савм

بطره آفت قوم و بچهره غارت صوم

Бўсли боғи ҷинону бҳҷри доғи ҷинон

بوصل باغ جنان و بهجر داغ جنان

Яке бҳич сухан гуфта кин марост даҳан

یکی بهیچ سخن گفته کاین مراست دهن

Яке бмўии камари баста кин марост миён

یکی بموی کمر بسته کاین مراست میان

Бшоми слх ва ё зӯдтари бкаҳи зҳлол

بشام سلخ و یا زودتر بکه زهلال

Брори теғ ва барон ҷяши рӯзаро икрон

برار تیغ و بران جیش روزه را یکران

Бабр бияфкан бишкоф ранҷа кун башикан

ببر بیفکن بشکاف رنجه کن بشکن

Злшкрши сару дасту дилу равон ва тавон

زلشکرش سر و دست و دل و روان و توان

Зчрх чун шаволи ин иҷозат ёфт

زچرخ چون شوال این اجازت یافت

Зҷои ҷусти вкмри баст ва барграфт камон

زجای جست وکمر بست و برگرفت کمان

Бъзми разми маи рӯзаи рондаии рӯза

بعزم رزم مه روزه راندهی روزه

Бидон масоба ки боди шимолу барқ ӣмон

بدان مثابه که باد شمال و برق یمان

Шабонгаҳии бдкомди бҷиши рӯзаи фирор

شبانگهی بدکآمد بجیش روزه فرار

Ваз инбисот бихандед ҳамчуи шери жён

وز انبساط بخندید همچو شیر ژیان

Навохт кӯс ва шуд андари абусу тохт чу Тӯс

نواخت کوس و شد اندر عبوس و تاخت چو طوس

Сӯии фурӯд сиёмаст хеш дар майдон

سوی فرود صیام است خویش در میدان

Бғортидши афсари зи фавқу таҳт аз тахт

بغارتیدش افسر ز فوق و تحت از تخت

БиФкнидши мағз аз ғуруру тани зи равон

بیفکنیدش مغز از غرور و تن ز روان

Надимҳояш каз ҷинси шайху воъиз буд

ندیمهایش کز جنس شیخ و واعظ بود

Ҳазор навъи бёзрду барад дар зиндон

هزار نوع بیازرد و برد در زندان

Кунун заҳр ҷиҳат оварда ҷашнро асбоб

کنون زهر جهت آورده جشن را اسباب

Кунун баҳри тарафи афкандаи айшро бунён

کنون بهر طرف افکنده عیش را بنیان

Баҳри всоқ аз ӯ соқёни симини соқ

بهر وثاق از او ساقیان سیمین ساق

Баҳри равоқ аз ӯ мутрибони хуши алҳон

بهر رواق از او مطربان خوش الحان

Ҳамон бихандади фавҷаш чу барқ дар озар

همان بخندد فوجش چو برق در آذر

Ҳаме буғуррад тӯбаш чу раъд дар Нитсаон

همی بغرد توپش چو رعد در نیسان

Валек ид аз ин фатҳ зон хушаст ки боз

ولیک عید از این فتح زان خوش است که باز

Расад бсФи саломи хдиўи малики ситон

رسد بصف سلام خدیو ملک ستان

Сутӯдаи муътамади аддавла ъам хусрави аср

ستوده معتمد الدوله عم خسرو عصر

Ки зхр гардиш чархасту фахри даври замон

که ذخر گردش چرخست و فخر دور زمان

Ҳазор беша ҳзбраст чунки дар новирд

هزار بیشه هزبر است چونکه در ناورد

Ҳазор кӯҳ виқораст чунки дар айвон

هزار کوه وقار است چونکه در ایوان

Ситам кашида аз харҷ назул ӯ маъдан

ستم کشیده از خرج نزل او معدن

Дирам харида аз дахли базл ӯ Аммон

درم خریده از دخل بذل او عمان

Варақи ситади рух ӯ вақти базм аз насрин

ورق ستد رخ او وقت بزم از نسرین

Сабақи баради дил ӯ гоҳи разм аз санадон

سبق برد دل او گاه رزم از سندان

Шарари баради бҷҳим аз блоркши молик

شرر برد بجحیم از بلارکش مالک

Сафо диҳад ба биҳишт аз мадорикаши ризвон

صفا دهد به بهشت از مدارکش رضوان

эй онхдиў ки хонд бўқъаҳ ҳастӣ хасм

ای آنخدیو که خواند بوقعه هستی خصم

Завҷаи сорми таваккули ман алайҳои ?фон

زوجه صارم توکل من علیها فان

Буд бчомаҳи ибдоъи шавкатати матлаъ

بود بچامه ابداع شوکتت مطلع

Буд баномаи эҷоди ҳишматати унвон

بود بنامه ایجاد حشمتت عنوان

Биҷузи ҳисоми ту кӯи ташнаи коми хӯни ъдўост

بجز حسام تو کو تشنه کام خون عدواست

Касе бгинӣ нашунида обро аташон

کسی بگینی نشنیده آب را عطشان

Бклки ту асар гуфт исои Марям

بکلک تو اثر گفت عیسی مریم

Брмҳи ту самари чӯби Мӯсои умрон

برمح تو ثمر چوب موسی عمران

Кас ар з чилла раҳанд бқсди ҳаляти тир

کس ار ز چله رهاند بقصد حلیت تیر

Давони бҷонби сӯфор ӯ равад пайкон

دوان بجانب سوفار او رود پیکان

Вагар ки хайли ту тири афканд ба ҷониби кас

وگر که خیل تو تیر افکند به جانب کس

Шавад бар ӯ пурсӯфори новаки пайкон

شود بر او پرسوفار ناوک پیکان

Қамари масоҳати хиштӣ змлктт накунад

قمر مساحت خشتی زملکتت نکند

Бтўсни фалак ар солҳо кунад ҷавлон

بتوسن فلک ار سالها کند جولان

Маин хдиўо шуд вақти онкӣ тарк шавад

مهین خدیوا شد وقت آنکه ترک شود

Змни риояти ҳуби алўтни ман алоямон

زمن رعایت حب الوطن من الایمان

Буд безади марои он қадри ҷаҳолати қадар

بود بیزد مرا آنقدر جهالت قدر

Ки гули бглшну анбари ббҳру зар дар кон

که گل بگلشن و عنبر ببحر و زر در کان

Ту ҳимматӣ куну бурҳонам аз шдоиди язд

تو همتی کن و برهانم از شداید یزد

Бад-ӣни ният ки раҳанд заҳри бадати яздон

بدین نیت که رهاند زهر بدت یزدان

Ҳамеша то нашавад мумкини ончии неи воҷиб

همیشه تا نشود ممکن آنچه نی واجب

Чаро ки боядаш аввали вуҷуб бар имкон

چرا که بایدش اول وجوب بر امکان

Буд садиқи ту ҳар рӯзи идаш аз иқбол

بود صدیق تو هر روز عیدش از اقبال

Буд хсими ту ҳар дами азояш аз хизлон

بود خصیم تو هر دم عزایش از خذلان