Кистам ман онкии бӯсади осмони ғброи ман

کیستم من آنکه بوسد آسمان غبرای من

Ба з имрӯзаст аз алтофи ҳақи фардои ман

به ز امروز است از الطاف حق فردای من

Гирад асёФи мулӯки андари ғилоф аз бими занг

گیرد اسیاف ملوک اندر غلاف از بیم زنگ

Аз ғилоф ояд бурун чун сорм барои ман

از غلاف آید برون چون صارم برای من

Рой ман созад шаби диҷўрро равшан чу рӯз

رای من سازد شب دیجور را روشن چو روز

Бар шаби диҷўр агар аксӣ фитад аз рои ман

بر شب دیجور اگر عکسی فتد از رای من

Бар замини бедори бахтии осмон чун ман надид

بر زمین بیدار بختی آسمان چون من ندید

Ҳам магар дар хоб бинад баъд аз ин ҳамтои ман

هم مگر در خواب بیند بعد از این همتای من

Ҳафт баҳри мавҷи занрогар фаросанҷӣ бўҳм

هفت بحر موج زن را گر فرا سنجی بوهم

Қатра бошад зи баҳри табъи гавҳари зои ман

قطره باشد ز بحر طبع گوهر زای من

Дид чун айвони ман кайвон бҳсрт гуфт кош

دید چون ایوان من کیوان بحسرت گفت کاش

Буд хиштии зини бенона гунбади хзрои ман

بود خشتی زین بنانه گنبد خضرای من

Чун шунид айвон ман гуфт эй Зуҳали биҷои млоФ

چون شنید ایوان من گفت ای زحل بیجا ملاف

Кин дноӣти давр буд аз фитрати баннои ман

کاین دنائت دور بود از فطرت بنای من

Ҳар киро зоъёни кайҳон бенгарӣ бӯдааст худ

هر که را زاعیان کیهان بنگری بوده است خود

Чокари аҷдоди ман ёбнӣдаҳи обои ман

چاکر اجداد من یابنئده آبای من

Мейри истаблами бибандад аз фалаки паймои меҳр

میر اصطبلم ببندد از فلک پیمای مهر

Гӯии заррини барадами хинги ҷаҳони паймои ман

گوی زرین بردم خنگ جهان پیمای من

Шаҳи нжодои комгорои худ чаҳ доне каз сипеҳр

شه نژادا کامگارا خود چه دانی کز سپهر

То чаҳ ҳад афсурдагӣ дорад дили шайдои ман

تا چه حد افسردگی دارد دل شیدای من

Хусравӣ будам ки ширинами змшкўи тохти рух

خسروی بودم که شیرینم زمشکو تاخت رخ

Вомиқӣ будам ки бар буд осмони узрои ман

وامقی بودم که بر بود آسمان عذرای من

Гар нагирӣ дасти ман пас дасти шӯ аз ҳаст ман

گر نگیری دست من پس دست شو از هست من

Поймардӣ кун агар дории сари ибқои ман

پایمردی کن اگر داری سر ابقای من

То буд гардандаи гардун то чамад Рахшанд меҳр

تا بود گردنده گردون تا چمد رخشند مهر

Арш гуяд эй туроби даргаати млҷои ман

عرش گوید ای تراب درگهت ملجای من