Кист он хусрави ширини сухану шӯри афкан

کیست آن خسرو شیرین سخن و شور افکن

Ки бмўи ғорат мардаст ва бирав фитнаи зан

که بمو غارت مرد است و برو فتنه زن

Дили сад шоми сари зулфи варо дар дунбол

دل صد شام سر زلف ورا در دنبال

Хӯни сад субҳи биногваши варои бргрдн

خون صد صبح بناگوش ورا برگردن

Туррау рух будаш барқи зани андари бурқаъ

طره و رخ بودش برق زن اندر برقع

Синау тан будаш ҷилвагар аз пероҳан

سینه و تن بودش جلوه گر از پیراهن

эй ҳама силсилаам бархе он туррау рух

ای همه سلسله ام برخی آن طره و رخ

Ваии ҳамаи то еваам бандаи он синау тан

وی همه طا یفه ام بنده آن سینه و تن

Чашмаш аз мижа чу миррӣх ки гирад ханҷар

چشمش از مژه چو مریخ که گیرد خنجر

Чеҳра аз турра чу хўршидкаҳи пӯшади ҷавшан

چهره از طره چو خورشیدکه پوشد جوشن

На чамади сарв чу афрохтаи қадаш дар боғ

نه چمد سرو چو افراخته قدش در باغ

На дамади лола чу афрӯхтаи хдши бдмн

نه دمد لاله چو افروخته خدش بدمن

Муштарии длшдаҳи оризи он моҳи ҷабин

مشتری دلشده عارض آن ماه جبین

Моҳи нўшиФтаҳи абрӯии он Зуҳраи зқн

ماه نوشیفته ابروی آن زهره ذقن

То ки дидам басӣаи туррааш он рӯй сипед

تا که دیدم بسیه طره اش آن روی سپید

Ин мисли гашти муҷарраб ки шабаст обистан

این مثل گشت مجرب که شب است آبستن

Токаи рўӣиди хати сабзаши азони гӯнаи сурх

تاکه روئید خط سبزش ازآن گونه سرخ

Ин сухани гашти мусаллам ки баради сабзаи ҳузн

این سخن گشت مسلم که برد سبزه حزن

Дӯш ҳай хӯрд май вагуфти бмни кӯи мастӣ

دوش هی خورد می وگفت بمن کو مستی

Пас чаро ҳеҷ гуҳии масти нмигрдми ман

پس چرا هیچ گهی مست نمیگردم من

Гуфтам оре бар чашмони ту эй тозаи ҷавон

گفتم آری بر چشمان تو ای تازه جوان

Мастӣ аз ваии бабрад гарчи буд софи вкҳн

مستی از وی ببرد گرچه بود صاف وکهن

Танг созад дил бигушодаам андргаҳи васл

تنگ سازد دل بگشاده ام اندرگه وصل

Чун кунам ҷаҳд ки бӯсами магараши танги даҳан

چون کنم جهد که بوسم مگرش تنگ دهن

Дили ман бо дил ӯ ҷангаду бас булъаҷаб аст

دل من با دل او جنگد و بس بوالعجب است

Шишаро ки кунад синаи сипар бо оҳан

شیشه را که کند سینه سپر با آهن

Донад аз риндӣ гуё ки маниш шефта ам

داند از رندی گویا که منش شیفته ام

Ки бамӣ хӯрдан ва хилват нашавад пайрави ман

که بمی خوردن و خلوت نشود پیرو من

Бо ҳамаи кӯдакии он гӯна бъқласт бузург

با همه کودکی آن گونه بعقل است بزرگ

Ки кас аз дбаҳ ӯ барад наёрад равған

که کس از دبه او برد نیارد روغن

Дай варо дидам дар боғ ки хуш хуфта биноз

دی ورا دیدم در باغ که خوش خفته بناز

Взсмни сохтаи давр бар бистари хирман

وزسمن ساخته دور بر بستر خرمن

Борҳои гуҳи бсмни гуҳи брхши судами даст

بارها گه بسمن گه برخش سودم دست

Рух ӯ буд басии нармтар аз барги саман

رخ او بود بسی نرم تر از برگ سمن

Корҳо донад дар шоҳидӣу дилдорӣ

کارها داند در شاهدی و دلداری

Ки надониста бути хлху шӯхи армн

که ندانسته بت خلخ و شوخ ارمن

Шаб чу май нӯшад ва бар зинат маҷлис кӯшад

شب چو می نوشد و بر زینت مجلس کوشد

Икдом аз саҳар кунад халқи дусади гӯнаи сухан

یکدام از سحر کند خلق دوصد گونه سخن

Гуҳ наад зулфи бадастам ки шунидӣ ҳаргиз

گه نهد زلف بدستم که شنیدی هرگز

Бо чунин буи касе машк биорад зхтн

با چنین بوی کسی مشک بیارد زختن

Гуҳ блб оварад ангушт ки дидӣ ҳаргиз

گه بلب آورد انگشت که دیدی هرگز

Бо чунин ранг ақиқӣ расад аз кони Яман

با چنین رنگ عقیقی رسد از کان یمن

Дилбарами сахт буд зираку зирак бояд

دلبرم سخت بود زیرک و زیرک باید

Дилбари чокари даргоҳи худованди змн

دلبر چاکر درگاه خداوند زمن

Осифи ҷами ҳашами поки гуҳари съдолмлк

آصف جم حشم پاک گهر سعدالملک

Каз қабулаши зи парии боҷи ситади аҳрӣман

کز قبولش ز پری باج ستد اهریمن

Он ҳунари хуии дурустии талаби некии хоҳ

آن هنر خوی درستی طلب نیکی خواه

Ки бтдбирр бояд зи рухи баҳри шикан

که بتدبیرر باید ز رخ بحر شکن

Падари чархи боўрдн чун ӯ анин

پدر چرخ بآوردن چون او عنین

Модар даҳр батулед чу ӯ астрўн

مادر دهر بتولید چو او استرون

На аҷаби онкии суханҳои шигарфаши шунӯд

نه عجب آنکه سخنهای شگرفش شنود

Бар гиребони зи шааф чок занад то доман

بر گریبان ز شعف چاک زند تا دامن

Гар сухани брлҳди мурдаи сад сола кунад

گر سخن برلحد مرده صد ساله کند

Зиндагӣ ёбаду бртни дард аз ваҷди кафан

زندگی یابد و برتن درد از وجد کفن

Тоири фикрат ӯро чаҳ ғам аз кед нуҷум

طایر فکرت او را چه غم از کید نجوم

Кин на мурғӣаст ки дардоам фитад азорзн

کاین نه مرغیست که دردام فتد ازارزن

Ҳиммати олӣ ӯро чаҳ тамаъ бар дунё

همت عالی او را چه طمع بر دنیا

Кин на мардӣаст ки аз раҳ равад аз ишваи зан

کاین نه مردیست که از ره رود از عشوه زن

ӯ дар аслоби гиромии падарони бад варна

او در اصلاب گرامی پدران بد ورنه

Кӣ мисл шуд илми Ковау теғи Қоран

کی مثل شد علم کاوه و تیغ قارن

Даври адли вай агар зинда шаванд он мардум

دور عدل وی اگر زنده شوند آن مردم

Бидиҳонаш нарасад дасти дароз аз баҳман

بدهانش نرسد دست دراز از بهمن

Розҳо донад зини коргаҳи куну фасод

رازها داند زین کارگه کون و فساد

Рамзҳо бинад дар оинаи сару ълн

رمزها بیند در آینه سر و علن

Ончӣ дар ҳавсила ӯст вадиати зхдоӣ

آنچه در حوصله اوست ودیعت زخدای

Гар бҷбрил кунӣ қиссаи براردи шеван

گر بجبریل کنی قصه برآرد شیون

эй маин мейр ки дар маҳфили ту пери хирад

ای مهین میر که در محفل تو پیر خرد

Ҳамчу тифлӣаст ки ношстаҳи лабонро злбн

همچو طفلی است که ناشسته لبان را زلبن

Ҳркҷои чома сроӣӣ шавад аз дар дарё

هرکجا چامه سرائی شود از در دریا

Ҳркҷо бадара фишонӣ шавад аз зари маъдан

هرکجا بدره فشانی شود از زر معدن

Машки бизндаҳи хатат бар варақи кофурӣ

مشک بیزنده خطت بر ورق کافوری

Шаби торист казу чашми кавокиби равшан

شب تاریست کزو چشم کواکب روشن

Брғрибӣ ки занад доири ҳасани ту хат

برغریبی که زند دایر حسن تو خط

Пой чун нуқта бдомн кашад аз ёди ватан

پای چون نقطه بدامن کشد از یاد وطن

Назми Аммон бтў бахшед шаҳ ва гуфт буи

نظم عمان بتو بخشید شه و گفت بوی

Нигари ин баҳру абаси оби мсо дар ҳован

نگر این بحر و عبث آب مسا در هاون

Киштии ҳзми ту лангар чу бъмони афканд

کشتی حزم تو لنگر چو بعمان افکند

Дигар аз бод мухолиф напазируфт Фтн

دیگر از باد مخالف نپذیرفت فتن

Ту бъмон шудӣ ва чарх навишташ к-эии баҳр

تو بعمان شدی و چرخ نوشتش کای بحر

ӣам бибин хуш биншин тунди Марв ҷӯш мазан

یم ببین خوش بنشین تند مرو جوش مزن

Гар гуҳари парварии ин гӯнаи бпрўр ки буд

گر گهر پروری این گونه بپرور که بود

Ҷой ӯ барсару дигари гуҳарони бргрзн

جای او برسر و دیگر گهران برگرزن

Агар эй Аммони маскан бтў кардааст наҳанг

اگر ای عمان مسکن بتو کرده است نهنگ

Ин нҳнгист ки дорад дили Аммони маскан

این نهنگیست که دارد دل عمان مسکن

Бории андозаи нигаҳдори вази паҳноти млоФ

باری اندازه نگهدار وز پهنات ملاف

Худ мабодо ки бигирад даҳанатро блҷн

خود مبادا که بگیرد دهنت را بلجن

Лек чун гашти варои соҳили Аммони мхим

لیک چون گشت ورا ساحل عمان مخیم

Гуфт бояд згҳри зайли ҷаҳони пари махзан

گفت باید زگهر ذیل جهان پر مخزن

Икдўи ғаввоси боқибол шаҳ ангехт ба ӣам

یکدو غواص باقبال شه انگیخت به یم

Баҳри дили мавҷи гусали санги ҷигари сими бадан

بحر دل موج گسل سنگ جگر سیم بدن

Садафӣ чанд баровард здрё чу сипеҳр

صدفی چند برآورد زدریا چو سپهر

Вндр ӯ силки лӣолии ивази ақди пурН

وندر او سلک لئالی عوض عقد پرن

Гӯиёи гӯши садафи бади баррааши броўоз

گوئیا گوش صدف بد برهش برآواز

Каз гуҳар кард пар аз аиср ӯ то эмин

کز گهر کرد پر از ایسر او تا ایمن

Балки нили ончӣ гуҳар дошт заряши фиръавн

بلکه نیل آنچه گهر داشت زریش فرعون

Андари оўихшш аз меҳр бидам тавсан

اندر آویخشش از مهر بدم توسن

Пас гуҳарҳои сминро ҳама бар ёди малик

پس گهرهای ثمین را همه بر یاد ملک

Рехт бар мақдам ҳар дӯст ба рағми душман

ریخت بر مقدم هر دوست به رغم دشمن

ОсФои рондаи авранги ту тоҷ ушшуарост

آصفا رانده اورنگ تو تاج الشعراست

Ки нҷўӣиши дили сӯхтаи мҳмои амкн

که نجوئیش دل سوخته مهما امکن

Ёди Ҷайҳуни бтўшди броб аз Аммон

یاد جیحون بتوشد برآب از عمان

Дили қулзуми гуҳаратро набад ингуна сунан

دل قلزم گهرت را نبد اینگونه سنن

Ёр нав дидӣ ва ёркҳнт рафт зи ёд

یار نو دیدی و یارکهنت رفت ز یاد

Макун ин каз ту набад дидани воинсон дидан

مکن این کز تو نبد دیدن واینسان دیدن

Тозадед мҳн аз дили рухи вгисўӣ нигор

تازد اید محن از دل رخ وگیسوی نگار

Лутфи шоҳати зирау ҳифзи худованди мҷн

لطف شاهت زره و حفظ خداوند مجن