Хуршеди гурезон будат дар хами гесу

خورشید گریزان بودت در خم گیسو

Зин ҳалқа бидон ҳалқаи вазин сӯй бидон сӯ

زین حلقه بدان حلقه وزین سوی بدان سو

Гӯйӣ ба паноҳи омада дар назд ту хуршед

گویی به پناه آمده در نزد تو خورشید

Зини даст ба домон шуданаш бо хами гесу

زین دست به دامان شدنش با خم گیسو

Зулфин ту бо лаъли ту ингуна ки шуд ром

زلفین تو با لعل تو اینگونه که شد رام

Моно ки харидори шукри омадаи ҳиндӯ

مانا که خریدار شکر آمده هندو

Ва андари ивази шукри ту зони хати взони хол

و اندر عوض شکر تو زآن خط وزآن خال

Сӯсан ба бағал дораду ноқа ба тарозу

سوسن به بغل دارد و ناقه به ترازو

Чашмат ба чаҳ монад ба яке мардуми бемор

چشمت به چه ماند به یکی مردم بیمار

Каз заъфи фурӯи хуфта дар он домани абрӯ

کز ضعف فرو خفته در آن دامن ابرو

Зулфат ба табобат шуд ва зад серумааш аз машк

زلفت به طبابت شد و زد سرمه‌اش از مشک

Бемориаш афзуди зносозӣ дору

بیماری‌اش افزود ز ناسازی دارو

Рухсораи зи ман тобии ғофил ки ба хӯбӣ

رخساره ز من تابی غافل که به خوبی

Худ нест қафоят кам азин оризи некӯ

خود نیست قفایت کم ازین عارض نیکو

Рухшанда буд равшанӣ рӯй ту аз пушт

رخشنده بود روشنی روی تو از پشت

Тобанда буд нозукии пушти ту аз рӯ

تابنده بود نازکی پشت تو از رو

Бар ҳар лаби ҷӯӣ ки ба гулшан биншинӣ

بر هر لب جویی که به گلشن بنشینی

Аз ишқи ту оби истад ва нагзарад аз ҷӯ

از عشق تو آب ایستد و نگذرد از جو

Гар нақши руху зулфи ту дар боғ нигоранд

گر نقش رخ و زلف تو در باغ نگارند

Аз гул биппарад ранги ваз сунбул баравад бӯ

از گل بپرد رنگ وز سنبل برود بو

Гӯйанд ки девона ба фирдавс набошад

گویند که دیوانه به فردوس نباشد

Онон ки надиданд ба рухсораи ту мӯ

آنان که ندیدند به رخسارهٔ تو مو

Аз рӯй ту ҷинат буд оростатар кӣ

از روی تو جنت بود آراسته‌تر کی

Вази мӯии ту девонатар ар ёфт шавад кӯ

وز موی تو دیوانه‌تر ار یافت شود کو

Чашмон ту оҳӯаст вале мижааш аз шер

چشمان تو آهوست ولی مژّه‌اش از شیر

Сарпанҷаи бдздид ба найранг ва ба неру

سرپنجه بدزدید به نیرنگ و به نیرو

Гар оҳӯии чашмон ту шуд дузд чаҳ парво

گر آهوی چشمان تو شد دزد چه پروا

То Подшаҳи Тӯс буд зомини оҳӯ

تا پادشه طوس بود ضامن آهو

Он қиблаи ҳаштум ки ба бустони ҷалолаш

آن قبلهٔ هشتم که به بستان جلالش

Камтари зи туранҷӣ буд ин гунбад на ту

کمتر ز ترنجی بود این گنبدِ نُه‌تو

ӯ мақсад ҳақ омаду ҳақи мақсад ӯ гашт

او مقصد حقّ آمد و حق مقصدِ او گشت

Брснти алҷнси маъаи алҷнси имилў

برسنت الجنس مع الجنس یمیلو

ӯро натавон ёфт ба ҷуз дар бар яздон

او را نتوان یافت به جز در برِ یزدان

Яздон натавон дид ба ҷуз дар ба рух ӯ

یزدان نتوان دید به جز در به رخ او

Кохаши ҳама бо соҳати қудси омадаи ҳамдӯш

کاخش همه با ساحت قدس آمده همدوش

Кӯяши ҳама бо арш илоҳӣ зада паҳлу

کویش همه با عرش الهی زده پهلو

Гӯ меҳр мефурӯз рух аз чарх дар он кох

گو مهر میفروز رخ از چرخ در آن کاخ

Гӯ ҳур мефароз қад аз хулд дар он кӯ

گو حور میفراز قد از خُلد در آن کو

Ҳар тӯда аз гирди раҳаши гунбади мино

هر توده از گرد رهش گنبد مینا

Ҳар зарра аз хок дараш равзаи минӯ

هر ذره از خاک درش روضه مینو

Дар синаи як лؤлؤи сад лаҷа диҳад ҷой

در سینه یک لؤلؤ صد لجه دهد جای

Бе костани лаҷа ва афзудани лؤлؤ

بی کاستن لجه و افزودن لؤلؤ

эй ояти ваҳдат ки буд меҳри ту манзур

ای آیت وحدت که بود مهر تو منظور

Аз мусҳаф ва аз ҳукми илои аллоҳи анибў

از مصحف و از حکم الی الله انیبو

Дар каъбаи пай дидани чеҳри ту равои рӯ

در کعبه پی دیدن چهر تو روا رو

Дар дайр ба варзидани меҳри ту ҳаёҳӯ

در دیر به ورزیدن مهر تو هیاهو

Насиришт гули одам агар дасти ту то ҳол

نسرشت گل آدم اگر دست تو تا حال

Дар малики адам буд нишаста ба ду зону

در ملک عدم بود نشسته به دو زانو

Аз шавкати як мӯии ту Мӯсои хабар ар дошт

از شوکت یک موی تو موسی خبر ار داشت

Сад бори равон бохт нагашта арнии гӯ

صد بار روان باخت نگشته ارنی گو

ЪФрит занад панҷаи зи ҳишмат ба сулаймон

عفریت زند پنجه ز حشمت به سلیمان

Бандад агар аз номаи тъўиз ба бозу

بندد اگر از نامه تعویذ به بازو

Бо лаъли равони бахши ту анфоси масеҳо

با لعل روان‌بخش تو انفاس مسیحا

Монад тан беҷон чу бар муъҷизаи ҷодӯ

ماند تن بی‌جان چو بر معجزه جادو

Андари чамани файзи ту корояш ҳастӣ аст

اندر چمن فیض تو کارایش هستی است

Арвоҳи русул дар шимури сабзаи худ рӯ

ارواح رسل در شمر سبزه خود رو

Авсофи туу ишқи ту эй шоҳ фиканда аст

اوصاف تو و عشق تو ای شاه فکنده است

Тоҷи ушшуароро ба диранг ва ба такопу

تاج الشعرا را به درنگ و به تکاپو

Дар боз пазируфтан ин тозаи чакома

در باز پذیرفتن این تازه چکامه

Ман мнки астўсқи ман тўлк арҷу

من منک استوثق من طولک ارجو

Нашигифт грини чомаи з мастӣ равад аз даст

نشگفت گرین چامه ز مستی رود از دست

Асғо кунад ар мейри фалаки қадари малики ху

اصغا کند ار میر فلک قدر ملک خو

Пӯри ъздолдўлаҳи малики зодаи Муҳамад

پور عضدالدوله ملک زاده محمد

Каз сайфу қалами ҷумлаи зафарманду ҳунарҷӯ

کز سیف و قلم جمله ظفرمند و هنرجو

Кони гуҳару дасташи турону Таҳамтан

کانِ گهر و دستش توران و تهمتن

Малики сухану калакаши Бағдоду ҳлокў

ملک سخن و کلکش بغداد و هلاکو

Гуфтам чу Сикандар буд ар буд Сикандар

گفتم چو سکندر بود ار بود سکندر

Бо раҳбарии Хизр ва ба идроки Арастӯ

با رهبری خضر و به ادراک ارسطو

Чун ҳалқа ба неи ҳсни адуро кунад аз ҷой

چون حلقه به نی حصن عدو را کند از جای

Гар зи оҳан ва пӯлод кунад борау борӯ

گر ز آهن و پولاد کند باره و بارو

Дар кишвари хасм аз фазаъаш то нигарад чашм

در کشور خصم از فزعش تا نگرد چشم

Ҳар сӯи бача бепадарасту зан бе шӯ

هر سو بچهٔ بی‌پدر است و زنِ بی‌شو

эй ахтари давлат ки ба оҳанг ва ба фарҳанг

ای اختر دولت که به آهنگ و به فرهنگ

Миррӣх ба майдонӣу брҷис ба мшкў

مریخ به میدانی و برجیس به مشکو

Бо ханҷари ту вақъа чаҳ аз дев чаҳ аз дад

با خنجر تو وقعه چه از دیو چه از دد

Бо лашкари ту қалъа чаҳ аз санг чаҳ аз рӯ

با لشکر تو قلعه چه از سنگ چه از رو

Гӯйӣ буд андари хами чавгони ту гардун

گویی بود اندر خم چوگان تو گردون

Каз анҷуми рхшости мрзъи рухи он гӯ

کز انجم رخشاست مرضع رخ آن گو

То чеҳрау зулфи бути тӯтии хати ушшоқ

تا چهره و زلف بت طوطی خط عشاق

Ин боли ҳўосл буд он пари парасту

این بال حواصل بود آن پرّ پرستو

Иқбол ба ту ром чу симурғ ба дастон

اقبال به تو رام چو سیمرغ به دستان

Бахти ту ба ҳар гом чу шаҳбоз ба тиҳу

بخت تو به هر گام چو شهباز به تیهو