Бикии чашм задани чашми туами баради зи роҳ

به یکی چشم زدن چشم توام برد ز راه

Чашми бади даври зчшмони ту мошооллаҳ

چشم بد دور ز چشمان تو ماشاالله

Чашм ту роҳзанасту зқнт чоҳ фикан

چشم تو راهزن است و ذقنت چاه‌فکن

Оре уфтад ба чаҳ онкас ки бурун рафт зи роҳ

آری افتد به چه آن کس که برون رفت ز راه

Лек агар зулф ту шуд дузди зиҳии бурдани дузд

لیک اگر زلف تو شد دزد زهی بردن دزد

Вари занхдон ту шуд чоҳ хушо мондани чоҳ

ور زنخدان تو شد چاه خوشا ماندن چاه

Бар рахти зулф чу шомӣ ки бсди биму умед

بر رخت زلف چو شامی که به صد بیم و امید

Бардаи зи он субҳи биногваши бхўршиди паноҳ

برده ز آن صبح بناگوش به خورشید پناه

Не ҳамоно брхти зулфи балол ҳабашӣ аст

نی همانا به رخت زلف بلال حبشی است

Ки бидон номаи сипедӣ будаш рӯй сиёҳ

که بدان نامه سپیدی بودش روی سیاه

Ма агар ҷилвагару аброгри барқ зан аст

مه اگر جلوه‌گر و ابر اگر برق‌زن است

Пас чаро чеҳрау ҷаъдати бхлоФнди гувоҳ

پس چرا چهره و جعدت به خلافند گواه

Чеҳри рангини ту моҳаст ва занад барқ чу абр

چهر رنگین تو ماه است و زند برق چو ابر

Ҷаъди мишкӣни ту абраст вкнди ҷилва чу моҳ

جعد مشکین تو ابر است و کند جلوه چو ماه

Мӯии ту машку рахти оташ ва ин турфа ки дошт

موی تو مشک و رخت آتش و این طرفه که داشت

Машкро оташи ту нағз ватару тозаи нигоҳ

مشک را آتش تو نغز و تر و تازه نگاه

Не буд машки ту ҷодӯгарии устоди чунон

نی بوَد مشک تو جادوگری استاد چنان

Котш ӯро натавонад ки ҳаме кард нигоҳ

کآتش او را نتواند که همی کرد نگاه

Хол бар тарафи хати сабзи ту ваон гӯнаи сурх

خال بر طَرْفِ خطِ سبز تو وآن گونهٔ سرخ

Ҳамчуи хзрист ки афрохт дар оташи харгоҳ

همچو خضری‌ست که افراخت در آتش خرگاه

Неи Хизри пеши лабати зоби бақо даст бишуст

نی خضر پیش لبت زآب بقا دست بشست

Ва андар оташ шуд ва аз мақдам ӯ раст гиёҳ

و اندر آتش شد و از مقدم او رست گیاه

Бскаҳи мӯии ту буд нарму диловезу латиф

بس که موی تو بوَد نرم و دلاویز و لطیف

Гар бихандии калла аз торакат уфтад ногоҳ

گر بخندی کله از تارکت افتد ناگاه

Ман ғуломами каллаи афтодан ногоҳ туро

من غلامم کله افتادن ناگاه ترا

Ки барони мӯии диловез дриъаст кулоҳ

که بر آن موی دلاویز دریغ است کلاه

Бргшои банди қабои бозкни он тавқи камар

برگشا بند قبا باز کن آن طوق کمر

Ки агар ҳасани ту пнч аст расад бар панҷоҳ

که اگر حسن تو پنج است رسد بر پنجاه

Он миён чанд буд хаста аз бори камар

آن میان چند بود خستهٔ از بار کمر

Ваон бадан чанд буд баста дар банди қабоа

وان بدن چند بود بستهٔ در بند قباه

Шоҳи хубони тўӣӣ акнӯн бҳқиқт ки буд

شاه خوبان تویی اکنون به حقیقت که بود

Ҳам лабати дӯсти Фзои ҳам мижаи ?ути душмани коҳ

هم لبت دوست‌فزا هم مژه‌ات دشمن‌کاه

Не ки ин костани душман ва афзудани дӯст

نی که این کاستن دشمن و افزودن دوست

Мижау лаъл ту омӯхта аз осифи шоҳ

مژه و لعل تو آموخته از آصف شاه

Мирзои сидкозми фалаки ҷӯади вакил

میرزا سیدکاظم فلک جود وکیل

Ки буд маҷдату ъзши зи падари тоби сроаҳ

که بود مجدت و عزش ز پدر طاب ثراه

На ҳамин кори бузургӣ ба ниёкон бирасонад

نه همین کار بزرگی به نیاکان برساند

Балки бигузашт ва расед ончии варои бади дилхоҳ

بلکه بگذشت و رسید آنچه ورا بد دلخواه

Баси писарҳо ки таба карданд аҷълоли падар

بس پسرها که تبه کردند اجعلال پدر

Зу фузунтар шуд бо онкӣ нигарадед табоҳ

زو فزون‌تر شد با آنکه نگردید تباه

Қадарро зўшъФу неи шааф ӯро аз қадар

قدر را زو شعف و نی شعف او را از قدر

Чоҳро зўшрФу неи шараф ӯро аз ҷоҳ

چاه را زو شرف و نی شرف او را از جاه

Малик то бо дил ӯ санги бқндили хсим

ملک تا با دل او سنگ به قندیل خصیم

Калак то дркФ ӯ занги бшмшири сипоҳ

کلک تا در کف او زنگ به شمشیر سپاه

Қатра гар чакад аз абри гуҳари поши кафш

قطره‌ای گر چکد از ابر گهرپاش کفش

Чарх аз он паҳна наёраст гузаштани бшноаҳ

چرخ از آن پهنه نیارست گذشتن به شناه

Осмон нест валикини бхтр назд малик

آسمان نیست ولیکن به خطر نزد ملک

Осмонӣаст ки як рӯ будаш пушти дўтоаҳ

آسمانی‌ست که یک رو بودش پشت دوتاه

Алҳақ имрӯзи сазовори санои хома ӯ аст

الحق امروز سزاوار ثنا خامهٔ اوست

Ки боўозаҳ баландасту бқомти кӯтоҳ

که به آوازه بلندست و به قامت کوتاه

Қомат кӯтаҳ гӯйанд Фтн зост валек

قامت کوته گویند فتن‌زاست ولیک

Машну инро ки дар он хосса салоҳасту рифоҳ

مشنو این را که در آن خاصه صلاح است و رفاه

Аикаҳ аз хома ва аз чома ва аз номаи тест

ای که از خامه و از چامه و از نامهٔ توست

Зеб дияему тарози камару равнақи гоҳ

زیب دیهیم و طراز کمر و رونق گاه

Лафз дар калаки ту бнҳФтаҳ чу Юнуси дрҳўт

لفظ در کلک تو بنهفته چو یونس در حوت

Маънӣ аз мҳбраҳ оварда чу Юсуф аз чоҳ

معنی از محبره آورده چو یوسف از چاه

Андари он малик ки эъломи шикваи тўФрохт

اندر آن ملک که اعلام شکوه تو فراخت

Бартар аз кӯҳ дигар малик буд ҳишмати коҳ

برتر از کوه دگر ملک بود حشمت کاه

Дилат аз субҳ азал бӯда магари мазҳари ғайб

دلت از صبح ازل بوده مگر مظهر غیب

Ки знику бад то шом абад шуд огоҳ

که ز نیک و بد تا شام ابد شد آگاه

Надиҳади харҷи кафи роди ту тамҳиди сипеҳр

ندهد خرج کف راد تو تمهید سپهر

Ки тани шер нтонст кашӣдан рӯбоҳ

که تن شیر نتانست کشیدن روباه

Ақлро бахти тўшди қоида ҳар пешаи балӣ

عقل را بخت تو شد قاعده هر پیشه بلی

Бозуии пери ббоисти бадасти бурноа

بازوی پیر ببایست به دست بُرناه

Соҳбои садрои тоҷи ушшуарои даври азтст

صاحبا صدرا تاج‌الشعرا دور از توست

Ҳамчуи шайтон ки ҷудои мондаи здргоаҳи ?ала

همچو شیطان که جدا مانده ز درگاه اله

Мотам аз ҳиҷри ту онгуна ки ме нашиносам

ماتم از هجر تو آن گونه که می‌نشناسم

Пел аз асбу вазир аз руху бидқ аз шоҳ

پیل از اسب و وزیر از رخ و بیدق از شاه

Дили ҳузури ту хиради ҷониби ту ҷони паии тест

دل حضور تو خرد جانب تو جان پی توست

Манам ва ин тани вомонда дар вошўқоаҳ

منم و این تن وامانده در واشوقاه

ё ба як ҷазбаи дигари танам аз дасти бабр

یا به یک جذبهٔ دیگر تنم از دست ببر

ё дилу ҷону хирад боз фирист аз даргоҳ

یا دل و جان و خرد باز فرست از درگاه

Рӯҳ чун нест касеро чаҳ таматтуъ аз тан

روح چون نیست کسی را چه تمتع از تن

Тан чу помол крб шуд чаҳ самар аз дебоа

تن چو پامال کرب شد چه ثمر از دیباه

То ки рухсору хати ёр буд дар анзор

تا که رخسار و خط یار بود در انظار

Ин яке ҳамчуи савоби он дгарии ҳамчуи гуноҳ

این یکی همچو ثواب آن دگری همچو گناه

Бод дар ҷоми накӯи хоҳи ту сайёли оташ

باد در جام نکوخواه تو سیال آتش

Боди дркоми бади андеши ту хушкида меаҳ

باد در کام بداندیش تو خشکیده میاه