Дилати он ба ки ба ҳам чашмии чашми ту нкўшд

دلت آن به که به هم چشمی چشم تو نکوشد

ё ба беморяш аз сиҳҳати худ чашми бипушад

یا به بیماریش از صحت خود چشم بپوشد

Ту бъноб мудово натавонӣ ки зхҷлт

تو بعناب مداوا نتوانی که زخجلت

Пеши унноби лабати шираи унноби бхўшд

پیش عناب لبت شیره عناب بخوشد

Худ чаҳ длсўхтаҳ бӯса задат каз туфи ишқаш

خود چه دلسوخته بوسه زدت کز تف عشقش

Таб баровардӣ вазони лаби ҳама тбхолаҳ баҷушад

تب برآوردی وزان لب همه تبخاله بجوشد

Гӯи табиати надиҳади нусхаи бтҷўизи бунафша

گو طبیعت ندهد نسخه بتجویز بنفشه

Ки бархати ту аттор бунафша нафурӯшад

که برخط تو عطار بنفشه نفروشد

Агар аз нолаи неи тобиши таб аз ту шавад тай

اگر از ناله نی تابش تب از تو شود طی

Гӯши сӯии дили ман доркаҳ чун неи бхрўшд

گوش سوی دل من دارکه چون نی بخروشد

Бскаҳи ширини лаби ту ханда зад аз гиряи Ҷайҳун

بسکه شیرین لب تو خنده زد از گریه جیحون

Нанишинам турш ар чанд гуҳӣ талх банушад

ننشینم ترش ار چند گهی تلخ بنوشد

ЗъФронисти рахт аз таби вазонаши бстўдм

زعفرانیست رخت از تب وزانش بستودم

Ки ҳамеи хоҷа ба хандаи ғазалам чун бниўшд

که همی خواجه به خنده غزلم چون بنیوشد