эй ки шабро ба ғамати ахтараш аз дида чакид

ای که شب را به غمت اخترش از دیده چکید

Субҳ дар мотами ту бртни худ ҷома дарид

صبح در ماتم تو بر تن خود جامه درید

Тангтар шуд зқФс бар дили мо даҳри фарох

تنگ‌تر شد ز قفس بر دل ما دهر فراخ

Мурғи рӯҳат чу сӯии гулшан фирдавс парид

مرغ روحت چو سوی گلشن فردوس پرید

Шуд бичишам падар аз ФрФти ту рўзсёҳ

شد به چشم پدر از فرفت تو روز سیاه

Гашти давр аз писар ар дидаи ёқӯби сипед

گشت دور از پسر ار دیدهٔ یعقوب سپید

Ов бар ин чархи мшъбд ки хилофи маърӯф

اف بر این چرخ مشعبد که خلاف معروف

Охири азкини бгли андӯҳи ҷамоли хуршед

آخر از کین به گل اندوه جمال خورشید

На шигифт аз асари колбуди навраси ту

نه شگفت از اثر کالبد نورس تو

Ки ҳаме ғунча бирӯяд зглт ҷой хуед

که همی غنچه بروید ز گلت جای خوید

Гуфт андари паии таърихи вафотати Ҷайҳун

گفت اندر پی تاریخ وفاتت جیحون

Маӣ аз базми садорати сӯй фирдавс чамед

مهی از بزم صدارت سوی فردوس چمید