Чу аз ниҳон бъён зад илми расӯли Мусаддиқ

چو از نهان بعیان زد علم رسول مصدق

Зхоки ҷониб афлок шуд хурӯши ано алҳақ

زخاک جانب افلاک شد خروش انا الحق

Маии збрҷи таҷарруди ниҳоди рух ба тааюн

مهی زبرج تجرد نهاد رخ به تعین

Ки иртиботи пазируфти азуи муқайяду мутлақ

که ارتباط پذیرفت ازو مقید و مطلق

Хурии змшрқи бтҳо тулӯъ кард ки омад

خوری زمشرق بطحا طلوع کرد که آمد

Нуҷуми чархи муъаллақи бтўФи арзи мтбқ

نجوم چرخ معلق بطوف ارض مطبق

Змлки ғайби хдиўии сӯии шуҳуд қадам зад

زملک غیب خدیوی سوی شهود قدم زد

Ки шуд макони ҳама аз ломакони сипоҳи мзиқ

که شد مکان همه از لامکان سپاه مضیق

Ба эмини андари ҷбрилш аз ҳўории мушфиқ

به ایمن اندر جبریلش از حواری مشفق

Боисри андари миколш аз мўолии ашФқ

بایسر اندر میکالش از موالی اشفق

Намӯд чеҳраи халилӣ ки файзи матбахи ҷўдш

نمود چهره خلیلی که فیض مطبخ جودش

Змғзи калла намруд дода моидаи бқ

زمغز کله نمرود داده مائده بق

Расед раҳматӣ аз ҳақ ки зи аштмоли умумаш

رسید رحمتی از حق که ز اشتمال عمومش

Агар чаҳ шайтони баради умед аз ӯ буд аҳмақ

اگر چه شیطان برد امید از او بود احمق

Кушоди боли ҳмоӣии зи авҷи сидраи қудрат

گشاد بال همائی ز اوج سدره قدرت

Ки зад фалак чу кабӯтари буриши зи шавқи муъаллақ

که زد فلک چو کبوتر برش ز شوق معلق

Шаҳи млоики ҳоҷиби Муҳамади онкии зи воҷиб

شه ملایک حاجب محمد آنکه ز واجب

Фаротар аз ҳади имкони фарши Фроштаҳи мнҷқ

فراتر از حد امکان فرش فراشته منجق

Шикофти гармаи равшани ҳамеи бкўрии душман

شکافت گرمه روشن همی بکوری دشمن

Мадони змсдри эъҷоз ӯ ҳамин як муштақ

مدان زمصدر اعجاز او همین یک مشتق

Касе ки меҳру мау арш ва фарш азуаст ҳувайдо

کسی که مهر و مه و عرش و فرش ازوست هویدا

На дархураст ки гўӣӣ аз ӯ қмршдаҳи мншқ

نه درخور است که گوئی از او قمرشده منشق

Кадоми мӯъҷиз аз ин беш коиздии ҷабаруташ

کدام معجز از این بیش کایزدی جبروتش

Зломкон бимикон зад паии набуввати байрақ

زلامکان بمکان زد پی نبوت بیرق

Баборгоҳи набуввати бади онзмони мутамаккин

ببارگاه نبوت بد آنزمان متمکن

Ки дар боби вгли одами фитода буд муаввақ

که در بآب وگل آدم فتاده بود معوق

зи шавқи домани васлаш батавр сайри маъонӣ

ز شوق دامن وصلش بطور سیر معانی

Дусад кулем арнӣ гӯ задааст чоки бтртқ

دوصد کلیم ارنی گو زده است چاک بطرطق

Чу лутфу қаҳри ваии андрдўкўни хости таҷассум

چو لطف و قهر وی اندردوکون خواست تجسم

Шуданд одаму Иблису нуру нори мхлқ

شدند آدم و ابلیس و نور و نار مخلق

Агар на ҳишмат ӯ тофтӣ ба водии эмин

اگر نه حشمت او تافتی به وادی ایمن

ФкиФи хари Мӯсои алии алсрӣу тсъқ

فکیف خر موسی علی الثری و تصعق

эй он сутӯдаи лўлоки коФринши зотат

ای آن ستوده لولاک کآفرینش ذاتت

Шуд аз баситу мураккаби бртбаҳи ақдму асбақ

شد از بسیط و مرکب برتبه اقدم و اسبق

Ҳануз равнақ ҳастӣ надошт олами касрат

هنوز رونق هستی نداشت عالم کثرت

Ки дошт хилвати ваҳдати зи шамъ рӯй ту равнақ

که داشت خلوت وحدت ز شمع روی تو رونق

Намӯд хатми русули бртўи кирдигор ва аён шуд

نمود ختم رسل برتو کردگار و عیان شد

Ки неи бдрҷи алуҳият аз ту гавҳари алиқ

که نی بدرج الوهیت از تو گوهر الیق

Чунон баҳақи ту зи тавфиқи роҳи васли кушодӣ

چنان بحق تو ز توفیق راه وصل گشادی

Ки қосими бен ҳасани зи илтиҷои шоҳи муваффақ

که قاسم بن حسن ز التجای شاه موفق

Чу шуд кушодаи ҷаҳони танги брҳсини зкўФӣ

چو شد گشاده جهان تنگ برحسین زکوفی

Гирифт доман ъаму остини шикаст ба мрФқ

گرفت دامن عم و آستین شکست به مرفق

Ки эй паноҳи ятемони ман он ятеми ғарибам

که ای پناه یتیمان من آن یتیم غریبم

Ки нест воситаам ғайри сайли ашки мрўқ

که نیست واسطه ام غیر سیل اشک مروق

Фдоӣӣ ту шуд имрӯз чаҳ бузург ва чаҳ кучак

فدائی تو شد امروز چه بزرگ و چه کوچک

Мрочаҳ шуд ки набояд шудани барояшони мулҳақ

مراچه شد که نباید شدن برایشان ملحق

Зхўни кушта чу шингарф гашта дашту зғирт

زخون کشته چو شنگرف گشته دشت و زغیرت

Дилами бсинаҳи тпди ҳамчинонкии тӯдаи зибқ

دلم بسینه طپد همچنانکه توده زیبق

Ман ятем ки мақҳури рӯзгори шдстм

من یتیم که مقهور روزگار شدستم

Серуми бтиғ муламмаъ кашад на тоҷи мғрқ

سرم بتیغ ملمع کشد نه تاج مغرق

Вазин гузаштаи зи тъўизи ман зи боби навишта

وزین گذشته ز تعویذ من ز باب نوشته

Ки срнмоимти имрӯз ҳадя барисам аблақ

که سرنمایمت امروز هدیه برسم ابلق

Гарми мақоми писандии брзми хасми зиҳии фар

گرم مقام پسندی برزم خصم زهی فر

Варами муқӣми нмоӣии ббзми дӯсти хҳии диқ

ورم مقیم نمائی ببزم دوست خهی دق

Шаҳ аз шунидани тъўизу хӯн фишондани қосим

شه از شنیدن تعویذ و خون فشاندن قاسم

Варои бтўқи кафан сарфароз карду мтўқ

ورا بطوق کفن سرفراز کرد و مطوق

Зъзми разми ваии андари хайём соз шуд афғон

زعزم رزم وی اندر خیام ساز شد افغان

Чунонкӣ ларза фитод аз замин бачарх муъаллақ

چنانکه لرزه فتاد از زمین بچرخ معلق

Якяш гуфт бимон эй рахти биҳишти мусаввир

یکیش گفت بمان ای رخت بهشت مصور

Якяш гуфт Марв эй ғамати ҷҳими муҳаққиқ

یکیش گفت مرو ای غمت جحیم محقق

Вай аз нишоти равон бохтани бшоаҳи шаҳидон

وی از نشاط روان باختن بشاه شهیدان

Босб пилтан оварад рухи брондни бидқ

باسب پیلتن آورد رخ براندن بیدق

Брзмгаҳ шуд ва аз дил кашид наърау гуфто

برزمگه شد و از دل کشید نعره و گفتا

Ки эй гуруҳи зҳқи бастаи чашм аз паии ноҳақ

که ای گروه زحق بسته چشم از پی ناحق

Куҷо равост ки пӯшади кафани зи қиллати Носир

کجا رواست که پوشد کفن ز قلت ناصر

Касе ки доманаш азхил анбиёст мувассақ

کسی که دامنش ازخیل انبیاست موثق

Миёнаи ду шати ороми ҷони соқии кавсар

میانه دو شط آرام جان ساقی کوثر

Зтшнгӣ будаш ҷӯши ҳамчуи баҳри мъмқ

زتشنگی بودش جوش همچو بحر معمق

Здоғи Акбару аббосу оташи аташ инак

زداغ اکبر و عباس و آتش عطش اینک

Таниш битобу қадаши хами дилаши ду ниму лабаши шқ

تنش بتاب و قدش خم دلش دو نیم و لبش شق

Чу дидзодаҳ саъдаш бихонад аз ризқи вгФто

چو دیدزاده سعدش بخواند از رزق وگفتا

Ки эй баноми ту пайкори ваии згнбди азрақ

که ای بنام تو پیکار وی زگنبد ازرق

Яке барон ва биовар сараш ки то зи язидат

یکی بران و بیاور سرش که تا ز یزیدت

Хлоъ фахриа ояд зтўқу ёрау илмқ

خلاع فاخره آید زطوق و یاره و یلمق

Ҷавоб дод маро каз ҳазор марди дили афзӯн

جواب داد مرا کز هزار مرد دل افزون

Кунам чигуна бтФлии асоси разми мнсқ

کنم چگونه بطفلی اساس رزم منسق

Зхрдиш нарасад пой бар рикоб ва нишоед

زخردیش نرسد پای بر رکاب و نشاید

Ки чун манӣ шавадаш ҳамАннан ба рмҳи мднқ

که چون منی شودش همعنان به رمح مدنق

Пас онгаҳ аз писаронаши се тан бкин шуду қосим

پس آنگه از پسرانش سه تن بکین شد و قاسم

Равони бмолк дӯзах намӯдашон мутаъаллиқ

روان بمالک دوزخ نمودشان متعلق

Чу сурх дид бхўни зарди чеҳраи псронро

چو سرخ دید بخون زرد چهره پسرانرا

Сипеди рӯз сияҳ шуд ба сабзи дидаи азрақ

سپید روز سیه شد به سبز دیده ازرق

Яке чу пел хурӯшед ва шуд чу нили бмидон

یکی چو پیل خروشید و شد چو نیل بمیدان

Чунонкии тираи ббҳроми гўрсохти хўрнқ

چنانکه تیره ببهرام گورساخت خورنق

Вале зимни дуои ҳусайни сибти ҳасан ро

ولی زیمن دعای حسین سبط حسن را

Нагашт ҷомаи мансӯрӣ аз ҳароси млФқ

نگشت جامه منصوری از هراس ملفق

Боўҷи абру бФрёди раъди тохт ва аз тан

باوج ابر و بفریاد رعد تاخت و از تن

Сараш фиканд ба теғии зи барқи алмъу аҳрқ

سرش فکند به تیغی ز برق المع و احرق

Умри зи мардии домоди шаҳ хаҷал шуд вгФто

عمر ز مردی داماد شه خجل شد وگفتا

Ки эй занони сипоҳии чунин бахонаи мутлақ

که ای زنان سپاهی چنین بخانه مطلق

Ваии арбҳр мӯ ширӣаст неи зкўдкии афзӯн

وی اربهر مو شیریست نی زکودکی افزون

Бирав шавед як аз чори сӯии маъракаи млсқ

برو شوید یک از چار سوی معرکه ملصق

Сипаҳ намӯд бтиру бтиғи ҷунбиш ва омад

سپه نمود بتیر و بتیغ جنبش و آمد

Вар аз чашмаи сӯзани замини Марӣаи азиқ

ور از چشمه سوزن زمین ماریه اضیق

зи зин нигун шуд ва пас истиғоса кард вай аз ъам

ز زین نگون شد و پس استغاثه کرد وی از عم

Ки эй сиришти ту зи ахлоқи зўолмнни мтхлқ

که ای سرشت تو ز اخلاق ذوالمنن متخلق

Бибин бқлзми хӯн чун наҳанг гашта шиновар

ببین بقلزم خون چون نهنگ گشته شناور

Танӣ ки ҳаст бФрдўс аз ӯ башарами стбрқ

تنی که هست بفردوس از او بشرم ستبرق

Шҳншши бсромд вале чаҳ суди пас анга

شهنشش بسرآمد ولی چه سود پس انگه

Ки буд сина ӯ аз сами сутури мсҳқ

که بود سینه او از سم ستور مسحق

Шҳо саноӣ ту ноед як аз ҳазор зи Ҷайҳун

شها ثنای تو ناید یک از هزار ز جیحون

Нагорд ар бмдиҳти ду сад китоби мнмқ

نگارد ار بمدیحت دو صد کتاب منمق