Биҷои паст аз он бдхёми атҳар ӯ

بجای پست از آن بدخیام اطهر او

Ки нанигаранд аёлаш баридани сар ӯ

که ننگرند عیالش بریدن سر او

Зҷои паст чаҳ ҳосил ки чун бхок афтод

زجای پست چه حاصل که چون بخاک افتاد

Баланд шуд з бар неи сари мутаҳҳар ӯ

بلند شد ز بر نی سر مطهر او

Чу буд ҳнҷр ӯ бӯсаи гоҳи хатми русул

چو بود حنجر او بوسه گاه ختم رسل

Намӯд оҳани ханҷари ҳаёи зхнҷр ӯ

نمود آهن خنجر حیا زخنجر او

Вале чу буд дили шимури сахттар зоҳн

ولی چو بود دل شمر سخت تر زآهن

Бурид сари зқФо аз сутӯдаи пайкар ӯ

برید سر زقفا از ستوده پیکر او

Чисони гузашти блилии пас аз писари чўндид

چسان گذشت بلیلی پس از پسر چوندید

Бхўни тпидни солор ӯ баробар ӯ

بخون طپیدن سالار او برابر او

Фироқи Акбару ҳиҷри ҳусайни вҷўри аду

فراق اکبر و هجر حسین وجور عدو

Ки донадаш ғами дили ҷузи худои Акбар ӯ

که داندش غم دل جز خدای اکبر او

Дареғу дард ки чун шуд саводи Кӯфаи падед

دریغ و درد که چون شد سواد کوفه پدید

Срҳсини гузашт аз ҳузури хоҳар ӯ

سرحسین گذشت از حضور خواهر او

Чунон бчўбаҳ маҳмил зад аз асФи сари хеш

چنان بچوبه محمل زد از اسف سر خویش

Ки хӯн чакид бурун аз даруни мъҷр ӯ

که خون چکید برون از درون معجر او

Фусӯсу оҳ аз он дам ки ҳамраҳи усаро

فسوس و آه از آن دم که همره اسرا

Гузар бар он тан бесар намӯд духтар ӯ

گذر بر آن تن بی سر نمود دختر او

Фиғон ки такя ба не зад чу баҳри осоиш

فغان که تکیه به نی زد چو بهر آسایش

Заданд санг ба пешонии мунаввар ӯ

زدند سنگ به پیشانی منور او

Фарохати домани пероҳан аз фурӯди зира

فراخت دامن پیراهن از فرود زره

Каз он буд ки бхшкди рухи бхўнтар ӯ

کز آن بود که بخشکد رخ بخون تر او

Чу бар сипедии нофаши сияҳ дилӣ нагирист

چو بر سپیدی نافش سیه دلی نگریست

Бтир дӯхт дилу нофи нозпарвар ӯ

بتیر دوخت دل و ناف ناز پرور او

Ба ноф зад вале аз пушт на кашид бурун

به ناف زد ولی از پشت نه کشید برون

Чунонкии шарм зҷиҳўн намӯд дафтар ӯ

چنانکه شرم زجیحون نمود دفتر او