Боз эй маи муҳаррами пари шӯри срздӣ

باز ای مه محرم پر شور سر زدی

Ва андари дилами шарораи зъошўри барзадӣ

واندر دلم شراره ز عاشور برزدی

Схто ки рӯй ту магар азснг карда анд

سختا که روی تو مگر از سنگ کرده‌اند

Коинки дубораи ҳалқаи мотами бдрздӣ

کاینک دوباره حلقه ماتم به در زدی

Бозомадӣу брдли маҷрӯҳи ман чу пор

بازآمدی و بر دل مجروح من چو پار

Азғсаҳ нештар задӣ ва бештар задӣ

از غصه نیشتر زدی و بیشتر زدی

Ту он нае магар ки башари тохтии зхир

تو آن نه‌ای مگر که به شر تاختی ز خیر

Ва онгоҳи раҳи бзодаҳи хайр албшр задӣ

وآنگاه ره به زاده خیر البشر زدی

Ту он нае магар ки биҷои кафии зоб

تو آن نه‌ای مگر که به جای کفی ز آب

Пайкони бҳлқи Асғари хунин ҷигар задӣ

پیکان به حلق اصغر خونین جگر زدی

Он сар ки чарх рӯй бпоиши ҳамеи ниҳод

آن سر که چرخ روی به پایش همی نهاد

Бар нӯк не намӯда баҳр раҳгузар задӣ

بر نوک نی نموده به هر رهگذر زدی

Дастӣ ки остини варо бӯса дод чарх

دستی که آستین ورا بوسه داد چرخ

Дар қатъи он ту домани кин бркмр задӣ

در قطع آن تو دامن کین بر کمر زدی

Бо мнқзбн мара шудӣ ёри баси зи макр

با منقذبن مرّه شدی یار بس ز مکر

Назд падари амӯди бФрқ писар задӣ

نزد پدر عمود به فرق پسر زدی

Ту худ ҳамон маӣ ки ба пешонии ҳусайн

تو خود همان مهی که به پیشانی حسین

Босанги ҷаври нақшаи шқ алқмр задӣ

با سنگ جور نقشه شق القمر زدی

Ту худ ҳамон маӣ ки бмили тании шарир

تو خود همان مهی که به میل تنی شریر

Дар хмиаҳи гоҳи оли паямбар шарар задӣ

در خمیه‌گاه آل پیمبر شرر زدی

Бар пайкар эмомамам бо забони теғ

بر پیکر امام امم با زبان تیغ

Захмӣ даҳон набаста ки захмӣ дигар задӣ

زخمی دهان نبسته که زخمی دگر زدی

Шоҳикаҳи хоки мақдам ӯ рӯҳ кимиёст

شاهی که خاک مقدم او روح کیمیاست

Бар найзаи синони сараш аз баҳр зар задӣ

بر نیزه سنان سرش از بهر زر زدی

Азкоми хушку чашмтар итрати расӯл

از کام خشک و چشم تر عترت رسول

То ҳашари шуъла дар дил ҳар хушк ва тар задӣ

تا حشر شعله در دل هر خشک و تر زدی

Аз рӯбаҳон чанд барангехтии сипаҳ

از روبهان چند برانگیختی سپه

Ва онгаҳ бҳилаҳи панҷа бо шер нар задӣ

وآنگه به حیله پنجه با شیر نر زدی

Аз додгар нагашта башараму сакина ро

از دادگر نگشته به شرم و سکینه را

Силии брхи зи мардум бидодгар задӣ

سیلی به رخ ز مردم بیدادگر زدی

Зайнаб ки дар сайри зълӣ буд ёдгор

زینب که در سیر ز علی بود یادگار

ӯро бтозёнаҳ ҳар бад сайр задӣ

او را به تازیانه هر بد سیَر زدی

Ҳрдми зтсти дидаи Ҷайҳуни гуҳари нисор

هردم ز تست دیده جیحون گهر نثار

То бо чаҳ Зуҳра бар шаҳи воло гуҳар задӣ

تا با چه زهره بر شه والا گهر زدی