Дар даҳр дило то кӣ гуҳи ҳолки вгаҳи ноҷай

در دهر دلا تا کی گه هالک وگه ناجی

Аз савлати он маъюс бар давлати ин раҷӣ

از صولت آن مایوس بر دولت این راجی

Ҷузи қулзум ваҳдат нест коФтодаҳи бмўоҷӣ

جز قلزم وحدت نیست کافتاده بمواجی

Ҳон аз назари касрат Иблис шуд ихроҷӣ

هان از نظر کثرت ابلیس شد اخراجی

Шӯи бандаи шоҳи дайн чанд ин ҳамаи муҳтоҷӣ

شو بنده شاه دین چند این همه محتاجی

То арш бҷон гардад брФрши раҳати муҳтоҷ

تا عرش بجان گردد برفرش رهت محتاج

Мисбоҳи сбли ҳайдари мисдоқи каломи аллоҳ

مصباح سبل حیدر مصداق کلام الله

Он воҷиби мумкини сайри он ваҳдати касрати коҳ

آن واجب ممکن سیر آن وحدت کثرت کاه

Ҳам дар змнши харгаҳи ҳам брФлкши харгоҳ

هم در زمنش خرگه هم برفلکش خرگاه

Идроки ҳузурашро арвоҳи бўошўқоаҳ

ادراک حضورش را ارواح بواشوقاه

Шоҳӣ ки чу қад афрохт аз баҳри бурузи ҷоҳ

شاهی که چو قد افراخت از بهر بروز جاه

Дрхонаҳи яздони сохт аз дӯши набии миъроҷ

درخانه یزدان ساخت از دوش نبی معراج

Ширикаҳи ҳудусаши рости саҳрои қадами беша

شیریکه حدوثش راست صحرای قدم بیشه

Чун зоти худои афзӯн аз ҳизи андеша

چون ذات خدا افزون از حیز اندیشه

Эзади зғдирӣ хам пуркарда варои шиша

ایزد زغدیری خم پرکرده ورا شیشه

Бар решаи ток ширк зад исмат ӯ теша

بر ریشه تاک شرک زد عصمت او تیشه

Боқӣ бар умароу мамдуҳтарин пеша

باقی بر امرا و ممدوح ترین پیشه

Фонӣ бар наҳй ӯ мрҷўҳтарин минҳоҷ

فانی بر نهی او مرجوح ترین منهاج

Чун ӯ бкмнду теғи дарбаст вгшўд ояд

چون او بکمند و تیغ دربست وگشود آید

Аз ҷисми равони хасм наздаш бадрӯд ояд

از جسم روان خصم نزدش بدرود آید

Ҷирили варои соҷд бар шамса худ ояд

جیریل ورا ساجد بر شمسة خود آید

Рухсораи ъзроӣил аз бим кабӯд ояд

رخساره عزرائیل از بیم کبود آید

Тираши зҳўои сдсд чун найза фурӯд ояд

تیرش زهوا صدصد چون نیزه فرود آید

Хоҳад чу нахустинро баҳри Дуюмин омоҷ

خواهد چو نخستین را بهر دومین آماج

эй сркнўзи ғайб аз носиаҳи ?ути машҳӯд

ای سرکنوز غیب از ناصیه ات مشهود

Ваии ҳукми ту брмъдўм бахшад шарафи мавҷӯд

وی حکم تو برمعدوم بخشد شرف موجود

Брхолқ ва дар махлуқи ҳам обид ва ҳам маъбуд

برخالق و در مخلوق هم عابد و هم معبود

Бар воҷиб ва дар имкони ҳам соҷд ва ҳам масҷуд

بر واجب و در امکان هم ساجد و هم مسجود

Бе ъотФтти бртхти мақҳур буд намруд

بی عاطفتت برتخت مقهور بود نمرود

Бо дӯстят бурдор Мансур буд ҳаллоҷ

با دوستیت بردار منصور بود حلاج

Онҷо ки влои тести ташрифи даҳ омол

آنجا که ولای تست تشریف ده آمال

Нашигифт ки бо исои ҳам чашм буд даҷол

نشگفت که با عیسی هم چشم بود دجال

Ту маънии ваҷҳи аллоҳи азчҳри бадоеъи фол

تو معنی وجه الله ازچهر بدایع فال

Ҳолки ҳамаи ғайр аз ту кат ҳаст фарии лозол

هالک همه غیر از تو کت هست فری لازال

Бо азми ту ҳамчун сайл пӯянда шавад аҷбол

با عزم تو همچون سیل پوینده شود اجبال

Боҳзми ту ҳамчун кӯҳ поянда шавад амвоҷ

باحزم تو همچون کوه پاینده شود امواج

Аз чун ту писар дар фахри азсбҳи азали аҷдод

از چون تو پسر در فخر ازصبح ازل اجداد

Ваз чун ту падар дар ноз то шоми абади авлод

وز چون تو پدر در ناز تا شام ابد اولاد

Ҷузи ҳақи натавонади каси авсофи турои теъдод

جز حق نتواند کس اوصاف ترا تعداد

Дар базми ту моти ақтоб бар разми ту маҳви аўтод

در بزم تو مات اقطاب بر رزم تو محو اوتاد

Аз найзаи ту азўоҷи андари шимури афрод

از نیزه تو ازواج اندر شمر افراد

Вази сорми ту афрод дар мартабаи азўоҷ

وز صارم تو افراد در مرتبه ازواج

Шоҳои ту бад-ӣни қудрати брсбр ки гуфтат пос

شاها تو بدین قدرت برصبر که گفتت پاس

Чун назд бародар рафт бар рухсати кини аббос

چون نزد برادر رفت بر رخصت کین عباس

Гуфт эй зкФти сероби сад чун Хизру Илёс

گفت ای زکفت سیراب صد چون خضر و الیاس

Аз тишнагии атфоли андари ҷигарами алмос

از تشنگی اطفال اندر جگرم الماس

Вақтаст ки хоҳам оби зини фирқа ҳақ нашнос

وقتست که خواهم آب زین فرقه حق نشناس

Ман зинда ва ту аташони венаи шати зи ду сӯи маввоҷ

من زنده و تو عطشان وین شط ز دو سو مواج

Даҳ гӯши барӣни фарёд кандар ҳарам афтода аст

ده گوش براین فریاد کاندر حرم افتاده است

Гўӣии шарари нирони андари Ирам афтода аст

گوئی شرر نیران اندر ارم افتاده است

Як Тифли зсўзи дили брхоки нам афтода аст

یک طفل زسوز دل برخاک نم افتاده است

Икзни зи ғами фарзанди ашкаши бим афтода аст

یکزن ز غم فرزند اشکش بیم افتاده است

На дасти ман аз пайкари нзкФи илм афтода аст

نه دست من از پیکر نزکف علم افتاده است

Пас азчаҳ наронам асби андари паии астълоҷ

پس ازچه نرانم اسب اندر پی استعلاج

Санги мҳнми имрӯзи паймона сабр ашкаст

سنگ محنم امروز پیمانه صبر اشکست

Оби арнаҳи бадасти орм бо рост бадушам даст

آب ارنه بدست آرم با راست بدوشم دست

Худ пой шикебам нест то даст бҷсмм ҳаст

خود پای شکیبم نیست تا دست بجسمم هست

Ин гуфту сапанди осо аз миҷмари тоқати ҷуст

این گفت و سپند آسا از مجمر طاقت جست

Роҳи шату дасти хасм бо найза гушӯду баст

راه شط و دست خصم با نیزه گشود و بست

Вази ҳайбат ӯ бигурехт аФўоҷи пас аФўоҷ

وز هیبت او بگریخت افواج پس افواج

Зада наъра ки аимрдми мо низ мусулмонем

زده نعره که ایمردم ما نیز مسلمانیم

Гар мункир исломед мо банда яздонем

گر منکر اسلامید ما بنده یزدانیم

Вар душман яздонед мо ворид ва меҳмонем

ور دشمن یزدانید ما وارد و مهمانیم

Гар ранҷа з меҳмонед мо аз чаҳ гаравгонем

گر رنجه ز مهمانید ما از چه گروگانیم

Вар зонка гаравгонем охири з чаҳ ътшоним

ور زانکه گروگانیم آخر ز چه عطشانیم

эй мейри шумо бе тахти ваии шоҳи шумо бе тоҷ

ای میر شما بی تخت وی شاه شما بی تاج

Моро ки бхоки дркўсри пай об рӯаст

ما را که بخاک درکوثر پی آب روست

Афтод аташ дар дил чун шуъла ки дар минӯаст

افتاد عطش در دل چون شعله که در مینوست

На равшании андари чашм на қӯт дар зо наваст

نه روشنی اندر چشم نه قوت در زا نوست

Тафтидаи басарҳо мағзи хушкида ба танҳо пӯст

تفتیده بسرها مغز خشکیده به تن ها پوست

Он хайма ки байти аллоҳ дар тўФ ҳарим ӯст

آن خیمه که بیت الله در طوف حریم اوست

Доред чаро маҳсӯр хоҳед чаро тороҷ

دارید چرا محصور خواهید چرا تاراج

Онгаҳ бФроти афканд чун тавсани қаҳҳорӣ

آنگه بفرات افکند چون توسن قهاری

Мехост ки нӯшади об то беш кунад ёрӣ

میخواست که نوشد آب تا بیش کند یاری

Гуфтои бхўдои аббоси кӯи расми вафодорӣ

گفتا بخودای عباس کو رسم وفاداری

Ту оби хурӣу атфол дар алътшу зорӣ

تو آب خوری و اطفال در العطش و زاری

Пас машки гарон бурдан дид асли сбкборӣ

پس مشک گران بردن دید اصل سبکباری

Ангехт сӯии шаҳи асби азхсми гирифтаи боҷ

انگیخت سوی شه اسب ازخصم گرفته باج

Ногоҳ каҷ ойиняш зад теғи бадасти рост

ناگاه کج آئینیش زد تیغ بدست راست

Бигирифт сӯии чапи машку ойин ҷидол орост

بگرفت سوی چپ مشک و آئین جدال آراست

Ҷонаши зхдои афзуди ҷисмаши зхўдии гркост

جانش زخدا افزود جسمش زخودی گرکاست

Дасти чапаш аз тан низ афтод вале мехост

دست چپش از تن نیز افتاد ولی میخواست

Брхимаҳи расонади об то сар ба таниш барҷост

برخیمه رساند آب تا سر به تنش برجاست

Бигирифт бдндони машки вази хӯни баданаши амвоҷ ( ? )

بگرفت بدندان مشک وز خون بدنش امواج (؟)

Брдўхти хадангаши тан ӯ боз фарс меронад

بردوخت خدنگش تن او باز فرس میراند

Ошуфт амӯдаши мағз ӯ низ раҷаз мехонд

آشفت عمودش مغز او نیز رجز میخواند

Бо нӯки рикоб аз зини гардони бҳўои парронд

با نوک رکاب از زین گردان بهوا پراند

Ногоҳ камондории обаш базмин ифшоанд

ناگاه کمانداری آبش بزمین افشاند

Пас хонд бародарро вази ёс ҳамонҷо монад

پس خواند برادر را وز یاس همانجا ماند

Неи не ки ба ваии онҷо буд аз ҷиҳатии миъроҷ

نی نی که به وی آنجا بود از جهتی معراج

Шаҳи шефтаи дили брхўост бар мураккаб кин бинишаст

شه شیفته دل برخواست بر مرکب کین بنشست

Сад сафи зи сипаҳи бигусаст то ҷониб ӯ пайваст

صد صف ز سپه بگسست تا جانب او پیوست

Дидаш ки сеӣ болои афтодаи бҷоӣии паст

دیدش که سهی بالا افتاده بجائی پست

На сина на рӯ на пушт на пой на сар на даст

نه سینه نه رو نه پشت نه پای نه سر نه دست

Гуфто ки кунун эй чархи пуштами з ?илам бишикаст

گفتا که کنون ای چرخ پشتم ز الم بشکست

Ҳони биркаи гузорами дил ё бо ки кунам кнкоҷ

هان برکه گذارم دل یا با که کنم کنکاج

Аишоаҳи Наҷаф бар мо давр аз ту шикаст афтод

ایشاه نجف بر ما دور از تو شکست افتاد

Баси заҳр ба шаҳд омехт бас нест ба ҳаст афтод

بس زهر به شهد آمیخت بس نیست به هست افتاد

Бдролшҳдои аббос то онкӣ задаст афтод

بدرالشهدا عباس تا آنکه زدست افتاد

Тоҷи ушшуарои Ҷайҳун аз авҷ ба паст афтод

تاج الشعرا جیحون از اوج به پست افتاد

Ин меҳри туам дар дили азъҳд аласт афтод

این مهر توام در دل ازعهد الست افتاد

Поед чу савод аз машк монад чу баёзи азъоҷ

پاید چو سواد از مشک ماند چو بیاض ازعاج