Чўшд дар рӯзи ошурои пари шӯр

چوشد در روز عاشورای پر شور

Ҷаҳони азгрдкин чун шоми диҷўр

جهان ازگردکین چون شام دیجور

Алии Акбари он перонаи ишқ

علی اکبر آن پیرانه عشق

Казу такмил шуд сармояи ишқ

کزو تکمیل شد سرمایه عشق

Маин шҳзодаҳ каз ҳасани рӯйиш

مهین شهزاده کز حسن رویش

Бҷони хуршеду маи хафоаши кӯяш

بجان خورشید و مه خفاش کویش

Злълши гӯшагирӣ оби ҳайвон

زلعلش گوشه گیری آب حیوان

Зчҳрши хӯшаи чинии боғи ризвон

زچهرش خوشه چینی باغ رضوان

Фурӯғи тавр аз рӯйиши дурахшӣ

فروغ طور از رویش درخشی

Яди Байзои бадасташи ҷузияи бахше

ید بیضا بدستش جزیه بخشی

Зқомт дар қабои боландаи сарвӣ

زقامت در قبا بالنده سروی

Чаҳ сарвии конбё ( ? ) мафтӯни тзрўӣ

چه سروی کانبیا (؟) مفتون تذروی

Сабоҳи идаш аз рух ғам наҳодӣ

صباح عیدش از رخ غم نهادی

Шаби қадараши згисўи хонаи зодӣ

شب قدرش زگیسو خانه زادی

Чу дид аз кед чархи вкини душман

چو دید از کید چرخ وکین دشمن

Падари ромондаҳи яктои ҳамчуи зўолмн

پدر رامانده یکتا همچو ذوالمن

Збии обӣ шуда аз ҷисми тобиш

زبی آبی شده از جسم تابش

Зтоби ғами равон аз чашми обаш

زتاب غم روان از چشم آبش

Бқтлш низ хеле диўзодаҳ

بقتلش نیز خیلی دیوزاده

Камар барбастау бозуи кушода

کمر بربسته و بازو گشاده

Чунон он ғайрати аллоҳ муштаал шуд

چنان آن غیرت الله مشتعل شد

Ки барқ аз иштиоли худ хаҷал шуд

که برق از اشتعال خود خجل شد

Бъзми разм то назд падар рафт

بعزم رزم تا نزد پدر رفت

Падарро ҳуш аз ва аз бадар рафт

پدر را هوش از و از بدر رفت

Замин бӯсед вагуфти ?иҷони имкон

زمین بوسید وگفت ایجان امکان

Вуҷӯдати воҷиби айвони имкон

وجودت واجب ایوان امکان

Қазои холӣгари худоами базмат

قضا خالیگر خدام بزمت

Қадари силии хури ибтоли размат

قدر سیلی خور ابطال رزمت

Тани ман бар равони зондўаҳ танг аст

تن من بر روان زاندوه تنگ است

Длмрои орзӯии изн ҷанг аст

دلمرا آرزوی اذن جنگ است

Маро фонӣ кун андари хеш бо лаззот

مرا فانی کن اندر خویش با لذات

Ки алтўҳиди исқоти алозоФот

که التوحید اسقاط الاضافات

Турои токии ғариби взори байнам

ترا تاکی غریب وزار بینم

Бчшмти рӯзи равшани тори байнам

بچشمت روز روشن تار بینم

Чу шоҳини ин чунин саргарм кин дид

چو شاهین این چنین سرگرم کین دید

Бадӯри чашмаши азғм ашк ғалатед

بدور چشمش ازغم اشک غلطید

Бночор онгаҳаш изн ҷадал дод

بناچار آنگهش اذن جدل داد

Вазин барад ӯ баҳақ ъзўҷл дод

وزین برد او بحق عزوجل داد

Ки эй доноӣ ҳар розии кмоҳӣ

که ای دانای هر رازی کماهی

Бар ин қавм аз ту мехоҳам гувоҳӣ

بر این قوم از تو میخواهم گواهی

Равон кардам касе барӣни мъскр

روان کردم کسی براین معسکر

Ки бади ашбаҳи зхлқт бар паямбар

که بد اشبه زخلقت بر پیمبر

Чу моро шавқи дидори набӣ буд

چو ما را شوق دیدار نبی بود

Здидорши дил фарсӯда осуд

زدیدارش دل فرسوده آسود

Вале Акбари бади инсони шӯр кин дошт

ولی اکبر بد انسان شور کین داشت

Ки на ҷо бар фалак на бар замин дошт

که نه جا بر فلک نه بر زمین داشت

Фурӯ пӯшида хуфтоне бқомт

فرو پوشیده خفتانی بقامت

Ки бар по шуд ар он қомати қиёмат

که بر پا شد ار آن قامت قیامت

Ҳамоил кард теғии брисорш

حمایل کرد تیغی بریسارش

Ки бади миррӣхи камтари ҷони нисораш

که بد مریخ کمتر جان نثارش

Бихонад асб уқоб барнишасташ

بخواند اسب عقاب برنشستش

Уқоб чарх шуд суръати парастиш

عقاب چرخ شد سرعت پرستش

Зуҳал мехост то гирад рикобаш

زحل میخواست تا گیرد رکابش

Вале дили бохт аз бими итобаш

ولی دل باخت از بیم عتابش

Сипеҳраш рафт коиди ғошияи каш

سپهرش رفت کآید غاشیه کش

Вале аз савлаташ афтод дар ғаш

ولی از صولتش افتاد در غش

Бад-ӣн шойистагӣ шуд то бҳиҷо

بدین شایستگی شد تا بهیجا

Ва азуи ҳиҷои бгрдўни ҷусти млҷо

و ازو هیجا بگردون جست ملجا

Чўшди мардона назд он ъҷоиз

چوشد مردانه نزد آن عجایز

Нидо дар дод брҳли ман мубориз

ندا در داد برهل من مبارز

ТўгФтӣ кандар он пикоркс нест

توگفتی کاندر آن پیکارکس نیست

Вагар ҳаст андар аз бимаш нафас нест

وگر هست اندر از بیمش نفس نیست

Барони хуршеди оризи моти гаштанд

برآن خورشید عارض مات گشتند

Парокандатар аз зарроти гаштанд

پراکنده تر از ذرات گشتند

Чу дид он шоҳзодаи неи ҳамовард

چو دید آن شاهزاده نی هماورد

Бурун оварад теғу ҷусти новирд

برون آورد تیغ و جست ناورد

Збси афканд аз он ашрори кушта

زبس افکند از آن اشرار کشته

Аён шуд ҳар тараф аз куштаи пушта

عیان شد هر طرف از کشته پشته

Агар чаҳ зўилонро тобу таб буд

اگر چه زویلان را تاب و تب بود

Вале афсӯси коФзўни ташнаи лаб буд

ولی افسوس کافزون تشنه لب بود

Аннани печиди сӯзи ташнаи комяш

عنان پیچید سوز تشنه کامیش

Басӯии Хизри ҷони боби громиш

بسوی خضر جان باب گرامیش

Бигуфт эй сад муҳӣтат дар ҳар ангушт

بگفت ای صد محیطت در هر انگشت

Алии Акбаратро тишнагии кишт

علی اکبرت را تشنگی کشت

Марои сангинӣ оҳан барафрӯхт

مرا سنگینی آهن برافروخت

Дилам аз туфи хуршеду аташи сӯхт

دلم از تف خورشید و عطش سوخت

Шаҳаш гуфт эй падари қурбони ҷонат

شهش گفت ای پدر قربان جانت

Бунаи андари даҳони ман забонат

بنه اندر دهان من زبانت

Бхотм низ додаш қӯти вқўт

بخاتم نیز دادش قوت وقوت

Ки улфати бади ақиқашро бёқўт

که الفت بد عقیقش را بیاقوت

Дубораи азми пархош аду кард

دوباره عزم پرخاش عدو کرد

Раҷаз хон аз ҳақоиқ гуфтугӯ кард

رجز خوان از حقایق گفتگو کرد

Баҳри сӯ каз ҳисомаш оташ ангехт

بهر سو کز حسامش آتش انگیخت

Сар аз тани бад ки чун барги хазони рехт

سر از تن بد که چون برگ خزان ریخت

Гирифтандаш сипаҳи андари миёна

گرفتندش سپه اندر میانه

Таниш шуд тири аъдоро нишона

تنش شد تیر اعدا را نشانه

Бногаҳи мнқзбни мараи дун

بناگه منقذبن مره دون

Амӯдаши кӯфти брФрқи ҳумоюн

عمودش کوفت برفرق همایون

Збии тобии бёл асб овехт

زبی تابی بیال اسب آویخت

Фалаки байни асб ӯ дар хасм бигурехт

فلک بین اسب او در خصم بگریخت

Бқлби душмани бади қалби барадаш

بقلب دشمن بد قلب بردش

Бадаст ҷам фикан девони супурдаш

بدست جم فکن دیوان سپردش

Задандаш он қадр бо теғу новак

زدندش آنقدر با تیغ و ناوک

Ки шуд сад пораи он андоми нозук

که شد صد پاره آن اندام نازک

Чу кор аз ҳади всили азсд бурун шуд

چو کار از حد وسیل ازسد برون شد

Падарро хонд ва аз асбаш нигун шуд

پدر را خواند و از اسبش نگون شد

Шҳншаҳи ашки резони тохти сӯяш

شهنشه اشک ریزان تاخت سویش

Бошак аз рӯй ва мӯ шуд гирди шӯяш

باشک از روی و مو شد گرد شویش

Бигуфт эй аз рухи қади хулду тӯбо

بگفت ای از رخ قد خلد و طوبی

Пас аз ту хоки ғами брФрқи дунё

پس از تو خاک غم برفرق دنیا

Бқтлт даст шастанд аз худованд

بقتلت دست شستند از خداوند

Худои пайванди шани баради зи пайванд

خدا پیوند شان برد ز پیوند

Тании зоҳл хабар гуяд ки як зан

تنی زاهل خبر گوید که یک زن

Давид аз хаймаи гуҳи беруни бшиўн

دوید از خیمه گه بیرون بشیون

Вале манро нишоед дод фатво

ولی من را نشاید داد فتوی

Ки зайнаб буд он ёам Лайлӣ

که زینب بود آن یا ام لیلی

Шҳо Ҷайҳун ки шуд бо ту дарунаш

شها جیحون که شد با تو درونش

Баҳри ҳол аз мҳновар бурунаш

بهر حال از محن آور برونش