Чун талиъаи субҳ ошуро дамид
چون طلیعه صبح عاشورا دمید
Азҳқу ботили ктоиб саф кашид
ازحق و باطل کتایب صف کشید
Нори лофи ҳамсарӣ бо нур зад
نار لاف همسری با نور زد
Ширки табли зодФӣ алтнбўр зад
شرک طبل زادفی الطنبور زد
Дид ҳур каз вазъи ҷяш ангехтан
دید حر کز وضع جیش انگیختن
Дар ду сӯ кораст брхўни рехтан
در دو سو کار است برخون ریختن
Гуфт сури ман саросар сўк шуд
گفت سور من سراسر سوک شد
Онкӣ молик дидамаш мамлук шуд
آنکه مالک دیدمش مملوک شد
Азъмр пурсед к-эии номи ту нанг
ازعمر پرسید کای نام تو ننگ
Ҳаст гуё бо ҳусайнати рои ҷанг
هست گویا با حسینت رای جنگ
Баҳри шайтони панҷа бо одам мазан
بهر شیطان پنجه با آدم مزن
Дар ризои деви меҳр аз ҷам мазан
در رضای دیو مهر از جم مزن
Гуфт ҳони Илёси аҳадии алроҳтин
گفت هان الیاس احدی الراحتین
Ҷанг хоҳам кард акнӯн бо ҳусайн
جنگ خواهم کرد اکنون با حسین
Балки ҳаст онгуна размам дар назар
بلکه هست آنگونه رزمم در نظر
Кондкш афкандан дастасту сар
کاندکش افکندن دست است و سر
Он қадри имрӯзи ронами ҷӯии хӯн
آنقدر امروز رانم جوی خون
Каз замин то ҳашар хӯн ҷӯшад бурун
کز زمین تا حشر خون جوشد برون
Ҳур чу бишунид ин сухан зон шӯри бахт
حر چو بشنید این سخن زان شور بخت
Ҳай бахуд ларзид чун шохи дарахт
هی بخود لرزید چون شاخ درخت
Ончунон дрсинаҳаш дил май тпид
آنچنان درسینه اش دل می طپید
Конкаҳи дрослоби бад бонгаш шунид
کآنکه دراصلاب بد بانگش شنید
Пас бахуди гуфто ки эй саргаштаи ҳур
پس بخود گفتا که ای سرگشته حر
Аз паии ботили зҳқи баргаштаи ҳур
از پی باطل زحق برگشته حر
Ончиро ту нӯш дидӣ неш буд
آنچه را تو نوش دیدی نیش بود
Ончиро ҷдўорхўондӣ беш буд
آنچه را جدوارخواندی بیش بود
Қанд май пухтӣ шрнг омад падед
قند می پختی شرنگ آمد پدید
Сулҳ май ҷустӣ ва ҷанг омад падед
صلح می جستی و جنگ آمد پدید
Ба ки ҳол аз куфри зии имони шӯй
به که حال از کفر زی ایمان شوی
Аҳримани бунаии сӯии яздони шӯй
اهرمن بنهی سوی یزدان شوی
Ин раво набӯд ки дасти ту бетон
این روا نبود که دست تو بتن
АўФтди аббосро даст аз бадан
اوفتد عباس را دست از بدن
Торакатро тоҷи иззати брҷнўд
تارکت را تاج عزت برجنود
Тораки Акбари шикофад аз амӯд
تارک اکبر شکافد از عمود
Пайкаратро ҷавшану фару ҷалол
پیکرت را جوشن و فر و جلال
Пайкари қосими бмидони поймол
پیکر قاسم بمیدان پایمال
Гарданатро тавқӣ аз дар адан
گردنت را طوقی از در عدن
Гардани фарзанди Заҳрои дркФн
گردن فرزند زهرا درکفن
Зонқлобш ҷяш гуфтандӣ ки хайр
زانقلابش جیش گفتندی که خیر
Ту ҷуз аз ҳақ май нтрсидии зғир
تو جز از حق می نترسیدی زغیر
Дашти кини ҷанги далерони дида Эй
دشت کین جنگ دلیران دیده ای
Коми аждари чанги шерони дида Эй
کام اژدر چنگ شیران دیده ای
Теғу тирати сӯсан вгл ме намӯд
تیغ و تیرت سوسن وگل می نمود
Кӯси размат ноӣ булбул ме намӯд
کوس رزمت نای بلبل می نمود
Чун шуд акнӯн каз ғарибӣ кам сипоҳ
چون شد اکنون کز غریبی کم سپاه
Кӯҳ андомат надорад вазни коҳ
کوه اندامت ندارد وزن کاه
Ҳонгар азшмшири тарсии ъортст
هان گر ازشمشیر ترسی عارتست
Вари зкштн меҳаросӣ картаст
ور زکشتن می هراسی کارتست
Гуфт сайри хулд ва дӯзах мекунам
گفت سیر خلد و دوزخ میکنم
Орифонаи тай барзах мекунам
عارفانه طی برزخ میکنم
ИктрФи пайғамбару иксўи язид
یکطرف پیغمبر و یکسو یزید
Адхлўҳо ҷуфт бо ҳилли ман мазид
ادخلو ها جفت با هل من مزید
Пас ду дасти худ зғми брсргрФт
پس دو دست خود زغم برسرگرفت
Фитраташи ҳам теғ ва қуръон барграфт
فطرتش هم تیغ و قرآن برگرفت
Гуфт эй додари ғаффори алзнўб
گفت ای دادار غفار الذنوب
Кошифи алосрори встори алъиўб
کاشف الاسرار وستار العیوب
Гар дили хосони ту бишкаста ам
گر دل خاصان تو بشکسته ام
Бози дили афви омат баста ам
باز دل عفو عامت بسته ام
Вонгаҳ омад то бензади як хайём
وآنگه آمد تا بنزد یک خیام
Гуфт азҳрмршаҳи дайнро салом
گفت ازحرمرشه دین را سلام
Кӣ гумон кардам ки кӯфӣ бе вафост
کی گمان کردم که کوفی بی وفاست
Ҳамчуи намрудаши сар ҷанг худост
همچو نمرودش سر جنگ خداست
Тавба кардам лек таввобами тўӣӣ
توبه کردم لیک توابم توئی
Афви хоҳем лек ваҳобами тўӣӣ
عفو خواهیم لیک وهابم توئی
Меҳри ту фиръавнро Мӯсо кунад
مهر تو فرعون را موسی کند
Ҷазбаи ?ути даҷолро исо кунад
جذبه ات دجال را عیسی کند
Гарчи дил дорам бқрони муътамад
گرچه دل دارم بقرآن معتمد
Ҳам серум бар теғ бошад мустаъид
هم سرم بر تیغ باشد مستعد
Гар бақарони бахшем шарманда ам
گر بقران بخشیم شرمنده ام
Вари бтиғми сари бабрӣ банда ам
ور بتیغم سر ببری بنده ام
Гар бихонӣ хаймаи бргрдни занам
گر بخوانی خیمه برگردن زنم
Врбронии ғӯтаи андари хӯни занам
وربرانی غوطه اندر خون زنم
Чокарам аз лутф агар бинавозем
چاکرم از لطف اگر بنوازیم
Шокирам аз қаҳр агар бгдозим
شاکرم از قهر اگر بگدازیم
Шоҳ гуфт аҳлоу сҳлои марҳабо
شاه گفت اهلا و سهلا مرحبا
эй ду кунати бандаи банди қабо
ای دو کونت بنده بند قبا
Гар ту бибаредӣ раҳи зоҳири змо
گر تو ببریدی ره ظاهر زما
Мо раҳ ботин набарем аз шумо
ما ره باطن نبریم از شما
Бҳркӣ дар интиқом аз қатра шуд
بحرکی در انتقام از قطره شد
Мҳркӣ дар инкисор аз зарра шуд
مهرکی در انکسار از ذره شد
Гар зи ту нисбати бмо сар зад хато
گر ز تو نسبت بما سر زد خطا
Он хатои ӣнҷо бадал шуд бръто
آن خطا اینجا بدل شد برعطا
Куфр агар бо мо равад имон шавад
کفر اگر با ما رود ایمان شود
Тоъати арбии мо чанд исён шавад
طاعت اربی ما چند عصیان شود
Ҳур чу алтофи шаҳи андар хеш дид
حر چو الطاف شه اندر خویش دید
Ишқи вопаси мондаро дар пеш дид
عشق واپس مانده را در پیش دید
Гуфт чун аввал ман озурдам туро
گفت چون اول من آزردم ترا
Изни даҳ тогрдмти аввали фидо
اذن ده تاگردمت اول فدا
Каз бади ин қавми ман дрхҷлтм
کز بد این قوم من درخجلتم
Иззатам додӣ манеҳ дар зиллатам
عزتم دادی منه در ذلتم
Шоҳ фармудаш тўӣии меҳмони мо
شاه فرمودش توئی مهمان ما
Миҳмонро ҷост андари ҷони ман
میهمان را جاست اندر جان من
Чун писандами ҷой дар майдон кунӣ
چون پسندم جای در میدان کنی
Тани мушаббак аз дам пайкон кунӣ
تن مشبک از دم پیکان کنی
Гуфт шоҳои ту магари меҳмон на Эй
گفت شاها تو مگر مهمان نه ای
Ки амон аз ҷону хони мон на Эй
که امان از جان و خان مان نه ای
Пас зшаҳи ҷусти изн ( ва ) гуфтои хези бод
پس زشه جست اذن (و) گفتا خیز باد
Шуд брзму ҷяшро овоз дод
شد برزم و جیش را آواز داد
К-эии гуруҳи дуни давр аз оқибат
کای گروه دون دور از عاقبت
Бенасиб аз мабда ва аз оқибат
بی نصیب از مبدأ و از عاقبت
Рафтаам гирёну хандони омадам
رفته ام گریان و خندان آمدم
Рафтаам мӯру сулаймони омадам
رفته ام مور و سلیمان آمدم
Тани ниҳодами пой то срҷон шудам
تن نهادم پای تا سرجان شدم
Ҷон чаҳ бошад ҷумлагӣ ҷонон шудам
جان چه باشد جملگی جانان شدم
Холӣ аз худ гаштаму пар аз худо
خالی از خود گشتم و پر از خدا
Аз ҳамаи бегона бо ҳақи ошно
از همه بیگانه با حق آشنا
Гарчи ман рустами зҷон лек эй сипоҳ
گرچه من رستم زجان لیک ای سپاه
Шарм доред аз расӯл ва аз илоҳ
شرم دارید از رسول و از اله
Ин шаҳи лаби ташнаи кӯи меҳмони мост
این شه لب تشنه کو مهمان ماست
Аз азали худ мизбон анбиёст
از ازل خود میزبان انبیاست
Миҳмонро обу нон бар рух ки баст
میهمان را آب و نان بر رخ که بست
Хотири меҳмонии аинсонро ки хаст
خاطر مهمانی اینسان را که خست
Оби ин шат каз бҳоем неи дареғ
آب این شط کز بهایم نی دریغ
Мазҳари ҳақро бкФ ноед ба теғ
مظهر حق را بکف ناید به تیغ
Нони ин водӣ ки тарсоро диҳанд
نان این وادی که ترسا را دهند
Холиқи исои барояши дргзнд
خالق عیسی برایش درگزند
Ин бигуфту теғи хасм афкан кашид
این بگفت و تیغ خصم افکن کشید
Барқи мо норахти зӣ хирман кашид
برق ما نارخت زی خرمن کشید
Хӯрд вазади теғи сабки гурзи гарон
خورد وزد تیغ سبک گرز گران
Рафту омдгаҳи канори вгаҳи миён
رفت و آمدگه کنار وگه میان
Ногаҳонаши асб пай карданду вай
ناگهانش اسب پی کردند و وی
Худ пиёдаи размро афшурди пай
خود پیاده رزم را افشرد پی
Чун фитод аз пушти зини он бошукӯҳ
چون فتاد از پشت زین آن باشکوه
Гуфтӣ азпшт насим афтод кӯҳ
گفتی ازپشت نسیم افتاد کوه
Шуд ҳамеи теғии бҷсмши ҷои гир
شد همی تیغی بجسمش جای گیر
Ҳамчуи барқи андари дили абри мтир
همچو برق اندر دل ابر مطیر
Баси бетон тираш нишаст ва хӯн биҷуст
بس بتن تیرش نشست و خون بجست
Заъфи барад аз пой ва афкандаш задаст
ضعف برد از پای و افکندش زدست
Буд ӯро нимаи ҷонӣ каз эмом
بود او را نیمه جانی کز امام
Дид брболини худ ҷонии тамом
دید بربالین خود جانی تمام
Зери лаби хандони сӯй ҷинот рафт
زیر لب خندان سوی جنات رفت
АзсФти бигусасту рӯ брзот рафт
ازصفت بگسست و رو برذات رفت
Табъи Ҷайҳуни токаи ҳурро банда шуд
طبع جیحون تاکه حر را بنده شد
Аз мақолаши сафҳаи машк оканда шуд
از مقالش صفحه مشک آکنده شد