Чанд нозӣ эй ҳаким аз фарти ақл

چند نازی ای حکیم از فرط عقل

Ки ҳақ аз ақли ту дар ноед бнқл

که حق از عقل تو در ناید بنقل

Ту муҳоту ҳақ муҳӣтаст эй амӯ

تو محاط و حق محیط است ای عمو

Аз алӣ хон клмои мизтмў

از علی خوان کلما میزتمو

Кӣ бсо наъ мебарад маснӯъи пай

کی بصا نع میبرد مصنوع پی

Кӣ кунад идроки ноӣии Фкрнӣ

کی کند ادراک نائی فکرنی

Ҳарчиро хуонеи худои он худ тўӣӣ

هرچه را خوانی خدا آن خود توئی

Ки бмўсўФ аз сифат уфтад дўӣӣ

که بموصوف از صفت افتد دوئی

Шркрои тавҳиди пиндорӣ ки чаҳ

شرکرا توحید پنداری که چه

Ҷаҳлро ту илми ингорӣ ки чаҳ

جهل را تو علم انگاری که چه

Кӣ Абӯзари буии сарфи ашнидаҳ буд

کی ابوذر بوی صرف اشنیده بود

ё ки салмони наҳву мантиқи дида буд

یا که سلمان نحو و منطق دیده بود

Ҷазби ҳақи махсӯс тавфиқасту бас

جذب حق مخصوص توفیق است و بس

Неи давоми зикр ё ҳабси нафас

نی دوام ذکر یا حبس نفس

Гар ту муштоқ ҳақӣ бигузар зи ғайр

گر تو مشتاق حقی بگذر ز غیر

Ки худои ҷўӣӣ чаҳ дркъбаҳ чаҳ дайр

که خدا جوئی چه درکعبه چه دیر

Он шунидам каз нсорои бади вҳб

آن شنیدم کز نصارا بد وهب

Вази салибу дайри номади мҳтҷб

وز صلیب و دیر نامد محتجب

Солҳо солис салоса гуфта буд

سالها ثالث ثلاثه گفته بود

Хоки роҳи роҳиб аз ҷони рафта буд

خاک راه راهب از جان رفته بود

Лек чун тавфиқ зад табли вифоқ

لیک چون توفیق زد طبل وفاق

Шуд ҳусайнаши ҳодии роҳи Ироқ

شد حسینش هادی راه عراق

Зад дам аз такбир ва аз ноқавси рост

زد دم از تکبیر و از ناقوس راست

Бармеони зуннор ё қуддуси баст

برمیان زنار یا قدوس بست

Руста шуд аз қайди қсиси вкншт

رسته شد از قید قسیس وکنشت

Баста шуд барқед ғулмону биҳишт

بسته شد برقید غلمان و بهشت

Бо зан ва бо модари азсдқу сафо

با زن و با مادر ازصدق و صفا

Шоҳро то Карбало кард ақтФо

شاه را تا کربلا کرد اقتفا

Чун сабоҳи рӯз ошуро дамид

چون صباح روز عاشورا دمید

Вази фалаки сиррӣ ғариб омад падед

وز فلک سری غریب آمد پدید

Дид каз ҷаври сипоҳии кӣнаи каш

دید کز جور سپاهی کینه کش

Ёварони мақтӯлу Тифлони дрътш

یاوران مقتول و طفلان درعطش

ИктрФи ҷӯшу хурӯши андари ҳарам

یکطرف جوش و خروش اندر حرم

ИктрФи шаҳи монда бехайлу ҳашам

یکطرف شه مانده بی خیل و حشم

Модараш гуфт эй вҳби чандини диранг

مادرش گفت ای وهب چندین درنگ

Хезу Бернаи зини босб ва шӯ баҷанг

خیز و برنه زین باسب و شو بجنگ

Аз сукӯнат дар дилами он воҳима

از سکونت در دلم آن واهمه

Ки хаҷали гирдами з рӯй Фотима

که خجل گردم ز روی فاطمه

Аз ҷавонмардии шинави зини пери зан

از جوانمردی شنو زین پیر زن

БрсФи ин рӯбаҳон чун шери зан

برصف این روبهان چون شیر زن

Чун вҳби гуфтори модар гӯш кард

چون وهب گفتار مادر گوش کرد

Ҷусту тан бар разми ҷавшан пӯш кард

جست و تن بر رزم جوشن پوش کرد

Нави арӯсаш чун бъзм разм дид

نو عروسش چون بعزم رزم دید

Чанг зад дар доман ва ашкаш чакид

چنگ زد در دامن و اشکش چکید

Гуфт к-эии шӯри сари сўдоӣим

گفت کای شور سر سودائیم

Раҳм кун бар ғурбату тнҳоӣим

رحم کن بر غربت و تنهائیم

Ман ҳануз аз васли ту носуда ам

من هنوز از وصل تو ناسوده ام

Уқда аз турра ?ут нагушӯда ам

عقده از طره ات نگشوده ام

Андари ин кишвар ки нашносанд кеш

اندر این کشور که نشناسند کیش

Чун писандии тоқи мондаи ҷуфти хеш

چون پسندی طاق مانده جفت خویش

Гуфт бо ӯ к-эии арӯси номурод

گفت با او کای عروس نامراد

Зини ҷдоӣӣ салб ноед иттиҳод

زین جدائی سلب ناید اتحاد

Васли мо ва ту фитод андари ҷинон

وصل ما و تو فتاد اندر جنان

Ки висоли андари ҷинон ба каз ҷаҳон

که وصال اندر جنان به کز جهان

Ҷомаи домодӣ ман шуд кафан

جامه دامادی من شد کفن

Шуд бгўр аз ҳиҷлаи айшами ватан

شد بگور از حجله عیشم وطن

Теғи абрӯии туам кӣ раҳ занад

تیغ ابروی توام کی ره زند

Ки серум бар теғи оҳан май тунд

که سرم بر تیغ آهن می تند

Тири мижгони ту андаракяш ба

تیر مژگان تو اندرکیش به

Ки маро аз тири кини дили риш ба

که مرا از تیر کین دل ریش به

Аз серум шуд шавқи болинати румон

از سرم شد شوق بالینت رمان

Ки фитода дар серуми ишқи синон

که فتاده در سرم عشق سنان

Даврӣ аз гулгуни рахти маҳбӯб тар

دوری از گلگون رخت محبوب تر

Ки марои гули гӯна аз хӯни хубтар

که مرا گل گونه از خون خوبتر

Пас сӯй шаҳ рафту ҷусти изни ҷиҳод

پس سوی شه رفت و جست اذن جهاد

Шоҳ гуфт эй сарви бустони ршод

شاه گفت ای سرو بستان رشاد

Ту мусулмонӣу меҳмони манӣ

تو مسلمانی و مهمان منی

Дар паноҳи аҳду паймони манӣ

در پناه عهد و پیمان منی

Миҳмону нави мусулмон эй дареғ

میهمان و نو مسلمان ای دریغ

Ҳечкас нспордши бртиру теғ

هیچکس نسپاردش برتیر و تیغ

Гуфт эй исломро ту мбтдъ

گفت ای اسلام را تو مبتدع

Бали зиёфатро вуҷӯдати мухтареъ

بل ضیافت را وجودت مخترع

Ту ки ҳам меҳмонии ваҳми асли дайн

تو که هم مهمانی وهم اصل دین

Азчаҳ брқтлт зада сафи мушрикин

ازچه برقتلت زده صف مشرکین

Вонгаҳеи хоки раҳи шаҳ бӯс кард

وانگهی خاک ره شه بوس کرد

Шуд брзму бонг ҳамчун кӯс кард

شد برزم و بانگ همچون کوس کرد

К-эии сипаҳгар май ндонидми насаб

کای سپه گر می ندانیدم نسب

Пўръбдоллҳму номами вҳб

پورعبداللهم و نامم وهب

Гурзи ман Албурзро ҳомӯн кунад

گرز من البرز را هامون کند

Барқи теғами чархро конӯн кунад

برق تیغم چرخ را کانون کند

Тоби куполи ман андар қоф нест

تاب کوپال من اندر قاف نیست

Бо сами Рахшами заминро ноф нест

با سم رخشم زمین را ناف نیست

Зон гиреҳ май кишт ва май афканди ҳай

زان گره می کشت و می افکند هی

Взърўсши нолаи арҷъи ило

وزعروسش ناله ارجع الی

Модараш мегуфт бигузарин арӯс

مادرش می گفت بگذرین عروس

Трсмти кохри фиребад аз фусӯс

ترسمت کآخر فریبد از فسوس

Ногаҳони гашташи ду даст аз тани ҷудо

ناگهان گشتش دو دست از تن جدا

Модрондр нусраташ шуд дар вғо

مادراندر نصرتش شد در وغا

Бо амӯди хайма кандар даст дошт

با عمود خیمه کاندر دست داشت

Чндтнро хайма дар дӯзахи фаррошат

چندتن را خیمه در دوزخ فراشت

Гуфт шоҳаш бозгард эй шери зан

گفت شاهش بازگرد ای شیر زن

Ки ҷиҳод аз зан нахоҳад зўолмнн

که جهاد از زن نخواهد ذوالمنن

Бозгашт аммо вҳб чун кушта шуд

بازگشت اما وهب چون کشته شد

Ҷониби шавҳари зан саргашта шуд

جانب شوهر زن سرگشته شد

Хӯни зи рухсораш ҳаме мекард пок

خون ز رخسارش همی میکرد پاک

Каз ишораи шимур ногуҳ шуд ҳалок

کز اشاره شمر ناگه شد هلاک

Венаи нахустин зани бади азҷиши эмом

وین نخستین زن بد ازجیش امام

Каз шаҳодат шуд сӯии доруссалом

کز شهادت شد سوی دارالسلام

Дайгарии зи аҳл хабар гуяд чунин

دیگری ز اهل خبر گوید چنین

Гуҳи вҳб чун хӯрд ва зад дар дашти кин

گه وهب چون خورد و زد در دشت کین

Зинда бигирифтанду бурдандаш чу шер

زنده بگرفتند و بردندش چو شیر

Назд ибн саъд гуфташ к-эии далер

نزد ابن سعد گفتش کای دلیر

Сахти моро сусти унсури дида

سخت ما را سست عنصر دیده

Хасмро кам хешро пари дида

خصم را کم خویش را پر دیده

Пас сараш бибаред вазӣ модар фиканд

پس سرش ببرید وزی مادر فکند

Модараши ҳам бози зӣ лашкар фиканд

مادرش هم باز زی لشکر فکند

Ончунон парронди сарро сӯишон

آنچنان پراند سر را سویشان

Ки танӣ шуд кушта аз урдӯишон

که تنی شد کشته از اردویشان

Гуфт онсри кӯи нисори ёри гашт

گفت آنسر کو نثار یار گشت

Бртни худ бор ва бар мо ори гашт

برتن خود بار و بر ما عار گشت

Ин вҳб бар шоҳидин мўҳўб шуд

این وهب بر شاهدین موهوب شد

Гар ба ту бад рафт бар вай хуб шуд

گر به تو بد رفت بر وی خوب شد

Табъро Ҷайҳун чу назм андеш кард

طبع را جیحون چو نظم اندیش کرد

Аршро курсии базм хеш кард

عرش را کرسی بزم خویش کرد