Иди қурбон буд эй лаъибати шӯхи сипаҳӣ

عید قربان بود ای لعبت شوخ سپهی

Рости хез аз паии эҳрому бунаи каҷи каллаӣ

راست خیز از پی احرام و بنه کج کلهی

Вази сафо ҳар вела омӯз бидон сарви сеӣ

وز صفا هر وله آموز بدان سرو سهی

Рухи фурӯи сои бҳҷри тобрӣ аз ваии сияҳӣ

رخ فرو سا بحجر تابری از وی سیهی

Аикаҳи баради азкФи мо сабри ту мифтоҳи фараҷ

ایکه برد ازکف ما صبر تو مفتاح فرج

Бтўлои ту рстими зтклиФу ҳарҷ

بتولای تو رستیم زتکلیف و هرج

Ҳоҷёнрои бпрстидни байт аз ту ҳуҷаҷ

حاجیانرا بپرستیدن بیت از تو حجج

Кас маносик нашносад зтўи имсоли бҳҷ

کس مناسک نشناسد زتو امسال بحج

Амали ҳалқаи мо бо ту зҳирти такбир

عمل حلقه ما با تو زحیرت تکبیر

Даст дар ҳалқа задани ҳак шуда аз лавҳи замир

دست در حلقه زدن حک شده از لوح ضمیر

Ҳалқа вааш бесару поӣиму сарои пои тақсир

حلقه وش بی سر و پائیم و سرا پا تقصیر

Ҳалқи халқӣ чу дар он ҳалқаи мўисти асир

حلق خلقی چو در آن حلقه مویست اسیر

Тифлӣ ва бо тўкаҳ фармуд биё ҳар вела кун

طفلی و با توکه فرمود بیا هر وله کن

Нест ҳаҷи воҷибат аз шайх бирав масаъла кун

نیست حج واجبت از شیخ برو مسئله کن

ё змои даври шӯу таии чунин марҳала кун

یا زما دور شو و طی چنین مرحله کن

Аз рухии офати ҳаҷи раҳми барин қофила кун

از رخی آفت حج رحم برین قافله کن

Бар чаҳ мазҳаби ту магари муътақид эй нӯши лабӣ

بر چه مذهب تو مگر معتقد ای نوش لبی

КоФти аҳли манӣ зони ҳаракоти аҷабӣ

کآفت اهل منی زآن حرکات عجبی

Масти андари Арафоти азбти бинти алънбӣ

مست اندر عرفات ازبط بنت العنبی

Азъҷм даст кашида паии қатли арабӣ

ازعجم دست کشیده پی قتل عربی

Ишқи лабҳои ту бозор тазаккур шаканд

عشق لبهای تو بازار تذکر شکند

Нози ҳасанати дили моро бтсўр шаканд

ناز حسنت دل ما را بتصور شکند

Тавбаро ғамзаи ?ут аз рӯй таҳаввур шаканд

توبه را غمزه ات از روی تهور شکند

Даст ҷамол фитад гардан уштур шаканд

دست جمال فتد گردن اشتر شکند

Фирқа бар сари васли ту баҳам дар ҷадаланд

فرقه بر سر وصل تو بهم در جدلند

Ҷўқаҳ аз ғам ҳиҷрат бахем мътзлнд

جوقه از غم هجرت بخیم معتزلند

Дар бар маҳмилат аҳрор бирақс ҷамаланд

در بر محملت احرار برقص جملند

Қавмии онсони бтмошои рахти мштғлнд

قومی آنسان بتماشای رخت مشتغلند

Бунае тарки писари хирқаи тдлиси баҷо

بنه ای ترک پسر خرقه تدلیس بجا

Зоҳдонрои бадал аз шоҳидӣ андоз Фҷо

زاهدانرا بدل از شاهدی انداز فجا

Хавфи ушшоқ бадал кун зтрқси барҷо

خوف عشاق بدل کن زترقص برجا

Тўкҷои зуҳди куҷои сбҳаҳу дастори куҷо

توکجا زهد کجا سبحه و دستار کجا

Ҳамли ҷамалӣ ки буд ҳўдҷт эй мояи ноз

حمل جملی که بود هودجت ای مایه ناز

На аҷаб аз тараб ояд агар андари парвоз

نه عجب از طرب آید اگر اندر پرواز

Вале ин пеша бисӯзу мӣӣ андеша бисоз ( ? )

ولی این پیشه بسوز و مئی اندیشه بساز (؟)

Такяи гуҳ чун кунӣ аз хори муғелони ҳиҷоз

تکیه گه چون کنی از خار مغیلان حجاز

Азтўи зебад ки бадуш афканӣ аз зулфи каманд

ازتو زیبد که بدوش افکنی از زلف کمند

Хосса акнӯн ки ҷҳондаҳи бҷҳони иди саманд

خاصه اکنون که جهانده بجهان عید سمند

Хез ва аз чеҳраи ситони боҷи зтркони Хуҷанд

خیز و از چهره ستان باج زترکان خجند

Қиблаи худ биҷуз аз дарга осиф мапаснд

قبله خود بجز از درگه آصف مپسند

Он взирикаҳи бшаҳи басти дил ва аз худ раст

آن وزیریکه بشه بست دل و از خود رست

Камарашро малики андари саъди алмаликии баст

کمرش را ملک اندر سعد الملکی بست

Зулм бархест закияон чу вай азъдл нишаст

ظلم برخاست زکیهان چو وی ازعدل نشست

То ки барадаст вазорат қалам оварад бадаст

تا که بردست وزارت قلم آورد بدست

Кори офоқи ривоҷи азҳмм кофӣ дод

کار آفاق رواج ازهمم کافی داد

Назми ҷумҳӯри бпрдонӣ ва кам лофӣ дод

نظم جمهور بپردانی و کم لافی داد

Дард ҳар ноҳияро доруии бас шоФӣ дод

درد هر ناحیه را داروی بس شافی داد

Иззаташи ҳақи зброзндаҳи дил софӣ дод

عزتش حق زبرازنده دل صافی داد

Аикаҳи ҳукми ту чу тақдири равони броФлок

ایکه حکم تو چو تقدیر روان برافلاک

Гавҳарати ҷуръаи каш аз муваҷҷаҳи баҳри лўлок

گوهرت جرعه کش از موجه بحر لولاک

Ранҷа дар паҳнаи қудрати қадами астдрок

رنجه در پهنه قدرت قدم استدراک

Шарфаи қасри ҷалоли ту фаротари зи смок

شرفه قصر جلال تو فراتر ز سماک

Ҳарчӣ калак ту нагорд зи ршоқти аФсҳ

هرچه کلک تو نگارد ز رشاقت افصح

Зада ақволи ту аз хмкдаҳи ваҳии қадаҳ

زده اقوال تو از خمکده وحی قدح

Гетии андари змнти мубашшир аз қади аФлҳ

گیتی اندر زمنت مبشر از قد افلح

Дӯстонро ки буд аз дараҷоти ту фараҳ

دوستان را که بود از درجات تو فرح

ОсФои хотири Ҷайҳуни зи толами Фрсўд

آصفا خاطر جیحون ز تالم فرسود

Гарчи ағлаби зи атоят бтнъм осуд

گرچه اغلب ز عطایت بتنعم آسود

Чаҳ ғам ар маликати маврӯси марои хасми рабӯд

چه غم ار ملکت موروث مرا خصم ربود

Каз батули онкии худовандии Ҷайҳунаш буд

کز بتول آنکه خداوندی جیحونش بود

Одамии зодагар аз қарз баровардӣ дам

آدمی زاده گر از قرض برآوردی دم

Инак офоқи бзири дами ман гаштии гум

اینک آفاق بزیر دم من گشتی گم

Вале аз шарми ту хомӯшаму хӯни хур чун хам

ولی از شرم تو خاموشم و خون خور چون خم

Гар расидами барӣ ва руста шудам зини мардум

گر رسیدم بری و رسته شدم زین مردم

То фалак давр занад яксараи даврони ту бод

تا فلک دور زند یکسره دوران تو باد

То буд кайвони чӯбаки зани айвони ту бод

تا بود کیوان چوبک زن ایوان تو باد

То чамади меҳр чу гӯи дрхми чавгони тўбод

تا چمد مهر چو گو درخم چوگان توباد

Ҷони аҳбоб хусусан ман қурбони тўбод

جان احباب خصوصا من قربان توباد