Инки бо чеҳри ту чун саҳар мубинаст офтоб

این که با چهرِ تو چون سِحرِ مُبین است آفتاب

Дар паноҳи холи ҳиндӯят макинаст офтоб

در پناهِ خالِ هندویت مَکین است آفتاب

Зулфи зуннори туро баста бичинаст офтоб

زلفِ زنّارِ ترا بسته به چین است آفتاب

Азлбти ҳамсояи борӯҳ аломинаст офтоб

از لبت همسایه با روح‌الامین است آفتاب

ё ки мроти рухи ҷон офаринаст офтоб

یا که مِرآتِ رخِ جان‌آفرین است آفتاب

эй миёнати дркмр ҳамчун зиёни андари бсўд

ای میانت در کمر همچون زیان اندر به سود

Ваон камаргари азмёнти кост брҳснт фузуд

وآن کمر گر از میانت کاست بر حُسنت فزود

Сўлҷони зулфати азхўргўии зибоӣии рабӯд

صولجانِ زلفت از خور گوی زیبایی ربود

Гўӣӣ аз ишқи ма рӯй ту бар чархи кабӯд

گویی از عشقِ مَهِ روی تو بر چرخِ کبود

Ошиқии рухи зард ва хокстрншинаст офтоб

عاشقی رخ‌زرد و خاکسترنشین است آفتاب

Ҳиҷри зулфи парда созат шуд чу длрои пардаи сӯз

هجرِ زلفِ پرده‌سازت شد چو دل را پرده‌سوز

Рафт умрии баси дароз ва ман гирифторам ҳануз

رفت عمری بس دراز و من گرفتارم هنوز

То хатати ннгихтаҳи хирмани зшби баргарди рӯз

تا خَطَت ننگیخته خرمن ز شب بر گردِ روز

Дорам аз моҳият хўршкӣема рух фурӯз

دارم از ماهیتِ خور شکّی ای مَه رخ فروز

Вонкаҳ истидлол кун кзмо втинаст офтоб

وآن که استدلال کن کز ما و طین است آفتاب

Зоҳидӣ каз чашми шӯхати рамзӣ аз мастии шнФт

زاهدی کز چشم شوخت رمزی از مستی شنفت

Бо мижаи хоми раҳи майхонаро аз ваҷд рафт

با مژه خاکِ رَهِ میخانه را از وَجد رُفت

Аикмонкши тоқи абрӯяти бтири ғамзаи ҷуфт

ای کمانکش طاقِ ابرویت به تیرِ غمزه جفت

Дӯш хондам офтобати ақли равшан рой гуфт

دوش خواندم آفتابت عقلِ روشن‌رای گفت

Кӣ чу онмаҳи сусти меҳру сахт кинаст офтоб

کی چو آن مَه سست‌مهر و سخت‌کین است آفتاب

Тонаи гирди роҳати андари доманӣ манзил кунад

تا نه گَردِ راهت اندر دامنی منزل کند

Ҳркҷо хокӣаст чашмами зошки ҳасрат гул кунад

هر کجا خاکی‌ست چشمم زاشکِ حسرت گل کند

Кӯи марои бахтӣ ки бар сӯии миннат моил кунад

کو مرا بختی که بر سوی منت مایل کند

Рухи бзлФти зобрўону мижаи сайд дил кунад

رخ به زلفت زابروان و مژّه صیدِ دل کند

Ваа ки бо тиру камон андркминаст офтоб

وَه که با تیر و کمان اندر کمین است آفتاب

Аикаҳи маи баҳри нисорати ҷони ниҳодаи бартибқи

ای که مَه بهرِ نثارت جان نهاده بر طبق

Гул ба пеши чеҳри ту пичдаҳи азхҷлти варақ

گل به پیشِ چهرِ تو پیچیده از خجلت ورق

Об бо андоми ту натавонад аз софии нутқ

آب با اندامِ تو نتواند از صافی نُطَق

Чун ба май хӯрдани нишинии вази рахти хезади арақ

چون به می خوردن نشینی وز رُخَت خیزد عرق

Ҳар дамати азхрмни маи хӯша чинаст офтоб

هر دمت از خرمنِ مَه خوشه‌چین است آفتاب

эй равонафзо такаллум аз лаб чун қанди ту

ای روان‌افزا تکلّم از لبِ چون قندِ تو

Сад чу ширини кӯҳкан аз шӯр шукр ханд ту

صد چو شیرین کوهکن از شورِ شکّرخندِ تو

Қиссаи моҳу қсб бо ошиқони пайванди ту

قصّهٔ ماه و قَصَب با عاشقان پیوندِ تو

Офтоби анварии лекини куҷо монанди ту

آفتابِ انوری لیکن کجا مانندِ تو

Бо қади сарву рух чун ёсаминаст офтоб

با قدِ سرو و رخِ چون یاسمین است آفتاب

Ростии зулфи каҷати номад агар дуздии дағал

راستی زلفِ کجت نامد اگر دزدی دغل

Пас чаро зон поки рух хуршед дорад дар бағал

پس چرا زآن پاک رخ خورشید دارد در بغل

Гарчи рӯй ту чу хуршедаст дрхўбӣ мисл

گرچه روی تو چو خورشید است در خوبی مثل

ЗоФтобт ба нишоед хонд зеро каз азал

زآفتابت بِهْ نشاید خواند زیرا کز ازل

Сояи пурвирди худовандӣ аминаст офтоб

سایه‌پروردِ خداوندی امین است آفتاب

Онкӣ дар ахлофи одам то фалак дорад биёад

آنکه در اَخلافِ آدم تا فلک دارد به یاد

Хурдсолӣ бо хирад ингуна аз модар назод

خردسالی با خِرَد این گونه از مادر نزاد

Ҳамчуи бахти худ ҷавон аммо баҳри пери Авестоад

همچو بختِ خود جوان امّا به هر پیر اوستاد

Моҳи ақрони млҷои Эрони амини алмалики род

ماهِ اَقران مَلجَأِ ایران امین‌المُلکِ راد

Каз қабулаши дркўокб биқринаст офтоб

کز قبولش در کواکِب بی‌قرین است آفتاب

Шаҳи бад-ӣни нўхизии афзуди азстргони ҷиргааш

شَه بدین نوخیزی افزود از سِتُرگان جرگهش

Зонка туами зодае бо бахт худ донад шаҳаш

زآن که توام‌زاده‌ای با بختِ خود داند شهش

Шаҳ парастидани тариқаши порсоӣии шимаҳ аш

شَه پرستیدن طریقش پارسایی شیمه‌اش

Зоштёқи саҷдаи афлоки рифъати даргааш

زاشتیاقِ سجدهٔ افلاکِ رفعت‌درگهش

Пой то сар рӯйу сар то по ҷабинаст офтоб

پای تا سر روی و سر تا پا جبین است آفتاب

Гарна сатҳи кох ӯро посбонаст осмон

گرنه سطحِ کاخِ او را پاسبان است آسمان

Пас чаро аз каҳкашон баста миёнаст осмон

پس چرا از کهکشان بسته میان است آسمان

Ҳар куҷои қадари ваии онҷо бе нишонаст осмон

هر کجا قدرِ وی آنجا بی‌نشان است آسمان

Осмонаш хон агар рукн зонаст осмон

آسمانش خوان اگر رکن زان است آسمان

Офтобаши дон агар қутб заминаст офтоб

آفتابش دان اگر قطبِ زمین است آفتاب

Гарчи дръолм аз ӯ ҳар гӯшаи малик муаззамӣ аст

گرچه در عالم از او هر گوشه ملکِ مُعظَمی است

Лек дар зотш задонаш тарҳи дигар олимӣ аст

لیک در ذاتش ز دانش طرحِ دیگر عالمی است

Зери зилли рояташ ҳар дев аз ҳишмат ҷамӣ аст

زیرِ ظلّ رایتش هر دیو از حشمت جمی است

Ҳалқаи гардун бар ангушти ҷалолаш хотамӣ аст

حلقهٔ گردون بر انگشتِ جلالش خاتمی است

Каз азали он турфаи хотамро нигинаст офтоб

کز ازل آن طرفه خاتم را نگین است آفتاب

Чун ба корӣ аз риҷоли иқдом бар тадбир шуд

چون به کاری از رجال اقدام بر تدبیر شد

Ҳар чаҳ ӯ фармуд тоҷи торак тақдир шуд

هر چه او فرمود تاجِ تارکِ تقدیر شد

Тири дурандеши азмашро қазо нахҷӣр шуд

تیرِ دوراندیشِ عزمش را قضا نخجیر شد

Ҳамчуи кайҳони сайри райши азчаҳ оламгир шуд

همچو کیهان سیرِ رایش از چه عالمگیر شد

Гарна бо оби замири вай аҷинаст офтоб

گرنه با آبِ ضمیرِ وی عجین است آفتاب

Аикаҳи ҷуз дар фарз натавон дид тимсоли туро

ای که جز در فرض نتوان دید تمثالِ ترا

Дар шуҳуди азғиби Фроиди ҳамеи фоли туро

در شهود از غیب فر آید همی فالِ ترا

Малику миллатро зимоми андари кафи иҷлоли туро

ملک و ملت را زمام اندر کف اجلالِ ترا

Хинги сарсари пўии шҳлони кӯби иқболи туро

خَنگِ صرصرپویِ شَهلان‌کوب اقبالِ ترا

Чархи зини шамсае қрпўс зинаст офтоб

چرخ زینِ شمسه‌ای قرپوسِ زین است آفتاب

Аз фурӯзони ахтари ту комгораст осмон

از فروزان اخترِ تو کامگار است آسمان

Вази трбзои давраи ?ут дар ифтихораст осмон

وز طرب‌زا دوره‌ات در افتخار است آسمان

Садраи андари чанги як ҳикмат дучораст осмон

صد رَه اندر چنگِ یک حکمت دچار است آسمان

Исрафзо мавкибатро дар ясораст осмон

یُسر‌افزا موکبت را در یَسار است آسمان

Ямани бхшои кавкабатро дар яминаст офтоб

یُمن‌بخشا کوکبت را در یَمین است آفتاب

Атласи гардуни хайёми шавкататро доманӣ аст

اطلسِ گردون خیامِ شوکتت را دامنی است

Осмони анҷум аз зари нўолт махзанӣ аст

آسمانِ اَنجُم از زرّ نوالت مخزنی است

Хулду нирони меҳру қаҳратро киин подошнӣ аст

خُلد و نیران مهر و قهرت را کِهین پاداشَنی است

Аблақи чархат дар истабли ғуломон тавсанӣ аст

ابلقِ چرخت در اصطبلِ غلامان توسنی است

Каши зи бадви мосўии доғ саринаст офтоб

کِش ز بَدوِ ماسَوی داغِ سرین است آفتاب

Фроклили туро бо Фрқдонсти ақтрон

فرّ اکلیل تو را با فرقدانست اقتران

Фатҳро брҷнбши калакати зҷонсти армағон

فتح را بر جنبش کلکت ز جان است ارمغان

Аз вуҷӯдат бар равон кун Фконсти имтинон

از وجودت بر روانِ کن فکان است امتنان

Исои ҷоҳи туро бростонсти осмон

عیسیِ جاهِ تو را بر آستان است آسمان

Мӯсои ҷӯади туро дростинаст офтоб

موسیِ جودِ تو را در آستین است آفتاب

Бо сафирони ту ма гум гашта пайкии роҳи ҷӯй

با سفیرانِ تو مَه گم‌گشته پیکی راه‌جوی

Назд бўобти Зуҳали дуни поя эй зорзоли кӯй

نزدِ بَوّابت زحل دون‌پایه‌ای زار ذال کوی

Бо замирати офтоби афсурдае беҳудаи пўӣ

با ضمیرت آفتاب افسرده‌ای بیهوده‌پوی

Бовараш гар нест борой ту гардад рӯбарӯӣ

باورش گر نیست با رایِ تو گردد روبه‌روی

Чанд гӯям ончунон ё ин чунинаст офтоб

چند گویم آنچنان یا این چنین است آفتاب

Доўрои икраҳи гарми меҳри ту нФзўдии шааф

داورا یک رَه گَرَم مهرِ تو نفزودی شعف

Кини ҳафт ахтари ҳазорон бора ам кардӣ талаф

کینِ هفت اختر هزاران باره‌ام کردی تلف

Зебдори сад гӯнаи Ҷайҳунро броФзоӣии шараф

زیبدار صد گونه جیحون را برافزایی شرف

Шамси шери роятати рошши ҷиҳати андари кнФ

شمسِ شیرِ رایتت ر اشش جهت اندر کنف

То мумкини брспҳр чоруминаст офтоб

تا ممکّن بر سپهر چارمین است آفتاب