Табораки аллоҳ эй моҳи носирии мот

تبارک الله ای ماه ناصری مآت

Ба меҳр кӯш ки афкандаи зилли илоҳии зот

به مهر کوش که افکنده ظل الهی ذات

Рухи малик ба чунин рӯз тофт бар заррот

رخ ملک به چنین روز تافت بر ذرات

Ба сони ҷилваи мисбоҳи қудс аз машкот

به سان جلوهٔ مصباح قدس از مشکات

Кулоҳро дигар аз ноз каҷ гузошта бахт

کلاه را دگر از ناز کج گذاشته بخت

зи васли фасли ҳамл маст шуд баравадат сахт

ز وصل فصل حمل مست شد برودت سخت

Пар аз зумурради нораси зи сабзаи ҷайби дарахт

پر از زمرد نارس ز سبزه جیب درخت

Пар аз расидаи ақиқ аз шқиқ киро рахт

پر از رسیده عقیق از شقیق که را رخت

Ало ки шираи ҷонстӣу хамираи шарм

الا که شیرهٔ جانستی و خمیرهٔ شرم

Карам намой ва бидиҳ ҷомӣ аз усораи карам

کرم نمای و بده جامی از عصارهٔ کرم

Хусӯси ҳол ки чарх аз замини баради озарм

خصوص حال که چرخ از زمین برد آزرم

Шх аз дуруштӣ дай расту шох гул шуд нарм

شخ از درشتی دی رست و شاخ گل شد نرم

Ало ки чеҳри ту барфасту лаъли ту шингарф

الا که چهر تو برف است و لعل تو شنگرف

Рабӯдаи акси зи шингарфати он рух чун барф

ربوده عکس ز شنگرفت آن رخ چون برف

Расад баҳор ва дар ин зарф кам ман кам зарф

رسد بهار و در این ظرف کم من کم ظرف

Мадон ки умр кунам ҷуз ба шоҳид ва май сарф

مدان که عمر کنم جز به شاهد و می صرف

Хушаст аз лабати ин фасли нағмаи ашнФтн

خوش است از لبت این فصل نغمه اشنفتن

Нбиз хӯрдану риндонаи пеши ҳам хуфтан

نبیذ خوردن و رندانه پیش هم خفتن

Нахоҳад ин ҳама бар безарӣам ошФтн

نخواهد این همه بر بی‌زری‌ام آشفتن

Гирифтам ар нхрнд аз ман ин гуҳар сифтан

گرفتم ار نخرند از من این گهر سفتن

Фаррухи зи маркази моҳии гузашт аз бар моҳ

فرخ ز مرکز ماهی گذشت از بر ماه

Ба таҳният мтрнм шуд алсни воФўоаҳ

به تهنیت مترنم شد السن وافواه

зи як тарафи тараб аз ҷашни Носириддини шоҳ

ز یک طرف طرب از جشن ناصرالدین شاه

зи як тарафи шааф аз растани сунуфи гиёҳ

ز یک طرف شعف از رستن صنوف گیاه