Кӣ ба гӯш ӯ кунад ҷои нолаҳои зори мо

کی به گوش او کند جا ناله های زار ما

Серума овоз шуд хӯни дили аФгори мо

سرمهٔ آواز شد خون دل افگار ما

Ғунчаи сон аз шиквагар лабрези хӯн дил шавем

غنچه سان از شکوه گر لبریز خون دل شویم

Гул кунад ранг хамӯшӣ аз лаби изҳори мо

گل کند رنگ خموشی از لب اظهار ما

намерӯем афтону хезон дар раҳи дардат чу гиреҳ

می رویم افتان و خیزان در ره دردت چو گره

наме тавон бар ҳоли мо бе пардози рафтори мо

می توان بر حال ما بی پرداز رفتار ما

Гуфтугӯии мо асирони ҷузи сағир дард нест

گفتگوی ما اسیران جز صغیر درد نیست

наметаровад нола чун не аз лаби гуфтори мо

می تراود ناله چون نی از لب گفتار ما

Аз хаёлаш кулбаам ҷӯёи таҷаллӣ зор шуд

از خیالش کلبه ام جویا تجلی زار شد

Ҳайрат дидор дорад сӯрати девори мо

حیرت دیدار دارد صورت دیوار ما