Ҷавоб нолаамро кӣ диҳад чашми сиёҳ ӯ

جواب ناله ام را کی دهد چشم سیاه او

Ки санг серума бошад кӯҳи тамкини нигоҳ ӯ

که سنگ سرمه باشد کوه تمکین نگاه او

Улувва ҳиммати он касро ки дорад гарми зрпошӣ

علو همت آن کس را که دارد گرم زرپاشی

Ҷаҳон чун панҷаи хуршеди зайди дастгоҳ ӯ

جهان چون پنجهٔ خورشید زید دستگاه او

Буд зебандаи лои шавқи дидори ту онкас ро

بود زیبنده لا شوق دیدار تو آنکس را

Ки чун шабнами барад аз ҷои чашмашро нигоҳ ӯ

که چون شبنم برد از جای چشمش را نگاه او

Маи навро ки нисбат додааст оё ба абрӯят ?

مه نو را که نسبت داده است آیا به ابرویت؟

Ки бар авҷи фалак май рақсад аз шодии кулоҳ ӯ

که بر اوج فلک می رقصد از شادی کلاه او

Ба ҷои гирди хезади дард аз ҷўлонгҳши ҷӯё

به جای گرد خیزد درد از جولانگهش جویا

Дил ушшоқ гардӣдааст аз баси фарши роҳ ӯ

دل عشاق گردیده است از بس فرش راه او