Бас ки сангинами зи бори ғам ба роҳи ҷусту ҷӯ

بس که سنگینم ز بار غم به راه جست‌و‌جو

Ҳамчуи сӯзан май рӯм дар нақши пои худ фурӯ

همچو سوزن می‌روم در نقش پای خود فرو

Дрнёбди ғайри худ дар дидаи икрнгим

درنیابد غیر خود در دیدهٔ یکرنگیم

намешавам бо он бути ойӣнаи рӯ чун рӯбаҳи рӯ

می‌شوم با آن بت آیینه‌رو چون روبه‌رو

Зинда гар дорад дилам аз накҳати зулфаш чаҳ давр

زنده گر دارد دلم از نکهت زلفش چه دور

Май дамади ҷон дар ниҳоди рӯҳи ҷӯёи буи ӯ

می‌دمد جان در نهاد روح جویا بوی او