зи занҷирӣ ки ишқи андохт бар пои ман эй қамарӣ

ز زنجیری که عشق انداخت بر پای من ای قمری

Фитод охири турои ҳам ҳалқае бар гардан эй қамарӣ

فتاد آخر ترا هم حلقه‌ای بر گردن ای قمری

Магари сарв маро дидӣ ки аз ҷӯш тапидан ҳо

مگر سرو مرا دیدی که از جوش تپیدن‌ها

Зболу пари турои сад пора шуд пероҳан эй қамарӣ

زبال و پر ترا صد پاره شد پیراهن ای قمری

Саропои мад оҳӣ мешавад ҳар сарви ин гулшан

سراپا مد آهی می‌شود هر سرو این گلشن

Ба тарзи ман дамигар сар кунад нолидан эй қамарӣ

به طرز من دمی گر سر کند نالیدن ای قمری

Турои лофи таҷарруд кӣ расад бо мо ки бар гардан

ترا لاف تجرد کی رسد با ما که بر گردن

Гиребонӣ ҳанузат монда аз пероҳан эй қамарӣ

گریبانی هنوزت مانده از پیراهن ای قمری

зи ёди сарви худ ҷӯёи гулистон дар бағал дорад

ز یاد سرو خود جویا گلستان در بغل دارد

Буд кунҷи қафас ӯро фазои гулшан эй қамарӣ

بود کنج قفس او را فضای گلشن ای قمری