Зоҳид аз хушкӣаст каз мино кунад паҳлуи тиҳӣ

زاهد از خشکی است کز مینا کند پهلو تهی

Соҳили лаби ташна аз дарё кунад паҳлуи тиҳӣ

ساحل لب تشنه از دریا کند پهلو تهی

Аз насими ҳарфи сарди ин насиҳати пешагон

از نسیم حرف سرد این نصیحت پیشگان

Шамъи базм мо мабод аз мо кунад паҳлуи тиҳӣ

شمع بزم ما مباد از ما کند پهلو تهی

Шӯҳраташ чун қоф бар атрофи олам май дӯд

شهرتش چون قاف بر اطراف عالم می دود

Ҳамчуи анқои онкӣ аз дунё кунад паҳлуи тиҳӣ

همچو عنقا آنکه از دنیا کند پهلو تهی

Дар ҳаросанд аҳли дил аз суҳбати девонагон

در هراسند اهل دل از صحبت دیوانگان

Баҳр аз сайлоб аз он ҷӯё кунад паҳлуи тиҳӣ

بحر از سیلاب از آن جویا کند پهلو تهی