Хуши он риндӣ ки миноро ба соғар мекунад холӣ

خوش آن رندی که مینا را به ساغر می کند خالی

Дилӣ аз ғуссаи чарх ситамгар мекунад холӣ

دلی از غصهٔ چرخ ستمگر می کند خالی

Накӯён бештар доранд поси иззати ҳам ро

نکویان بیشتر دارند پاس عزت هم را

Ки зар дар тоҷи шоҳони ҷой гавҳар мекунад холӣ

که زر در تاج شاهان جای گوهر می کند خالی

Тиҳӣ аз хеши роҳи ҷустуҷӯ сар кун ки моҳи нав

تهی از خویش راه جستجو سر کن که ماه نو

зи худ худро барои меҳр анвар мекунад холӣ

ز خود خود را برای مهر انور می کند خالی

Ҳунар кӣ қобили худро зи худ маҳрӯм ме созад

هنر کی قابل خود را ز خود محروم می سازد

Ки ҷои хеш дар фӯлод ҷавҳар мекунад холӣ

که جای خویش در فولاد جوهر می کند خالی

Тиҳӣ гардад зи ҷӯши гиряи имшаби дида аз ашкам

تهی گردد ز جوش گریه امشب دیده از اشکم

Ғамаши ин баҳрро охир ахгар мекунад холӣ

غمش این بحر را آخر اخگر می کند خالی

Шарорати пеша дар афтодагии ҳам кор худ созад

شرارت پیشه در افتادگی هم کار خود سازد

Ки дар ҳар ҷо фитад ҷои худ ахгар мекунад холӣ

که در هر جا فتد جای خود اخگر می کند خالی

Ба дил набӯд ба ғайр аз ҷони ширини нағмаро ҷӯё

به دل نبود به غیر از جان شیرین نغمه را جویا

Не аз баҳри навои худро з шукр мекунад холӣ

نی از بهر نوا خود را ز شکر می کند خالی