Кашид шӯри ҷунунам сӯй биёбоне

کشید شور جنونم سوی بیابانی

Ки на фалак будаш гирди тарафи домоне

که نه فلک بودش گرد طرف دامانی

зи ман ғизол ҳавас карда сад биёбони Ром

ز من غزال هوس کرده صد بیابان رم

Дилам ба сина чу ширӣаст дар нестоне

دلم به سینه چو شیری است در نیستانی

Шаби висол чаҳ ҳоҷат ба бодаи паймое

شب وصال چه حاجت به باده پیمایی

Басаст бода ва нақалам лабӣу дандонӣ

بس است باده و نقلم لبی و دندانی

Дилами зи ёди нигоҳаш ба хеш ме ларзад

دلم ز یاد نگاهش به خویش می لرزد

Ҳазор ханҷари мижгон ва ӯ , ману ҷонӣ

هزار خنجر مژگان و او، من و جانی