Беталаб оварад мастии дӯши дилдори маро

بی طلب آورد مستی دوش دلدار مرا

Он гули худру чаҳ рангин кард гулзори маро

آن گل خودرو چه رنگین کرد گلزار مرا

Дар баҳорони бскаҳи лабрез тароват шуд чаман

در بهاران بسکه لبریز طراوت شد چمن

Накҳати гули мавҷи сайлоби сети девори маро

نکهت گل موج سیلاب ست دیوار مرا

Гашта ҳар барги гулӣ бар оташи дили доманӣ

گشته هر برگ گلی بر آتش دل دامنی

Дар баҳорони равнақи дигар буд кори маро

در بهاران رونق دیگر بود کار مرا

Доду бедод аз лабам бехостгар хезад чаҳ давр ?

داد و بیداد از لبم بی خواست گر خیزد چه دور؟

Зарф , дилтангии намояди шавқи саршори маро

ظرف، دلتنگی نماید شوق سرشار مرا

Ҳар ки ҷӯё давртар бошад ба дили наздик тар

هر که جویا دورتر باشد به دل نزدیک تر

Рутбаи ёрӣ буд пеши ман ағёри маро

رتبهٔ یاری بود پیش من اغیار مرا