Чаҳ ҷон бошад ба пеши чашм ӯ дилҳои сангин ро

چه جان باشد به پیش چشم او دل‌های سنگین را

Змжгон дар фалохан май гудозади кӯҳи тамкин ро

زمژگان در فلاخن می گدازد کوه تمکین را

Биҳамдиллоҳ ки дар базми муҳаббати шамъи тобонам

بحمدالله که در بزم محبت شمع تابانم

Ба оташ додаам аз гарми хўниҳои шроӣин ро

به آتش داده ام از گرم خونیها شرائین را

Лаб мегаван ҷононро чаҳ нуқсон аз ғубори хат

لب میگون جانان را چه نقصان از غبار خط

з рангинӣ наяндозад мидоди ашъори рангин ро

ز رنگینی نیندازد مداد اشعار رنگین را

Ба мастии нукта пиро мешавад лаълат аз он каз ҳам

به مستی نکته پیرا می شود لعلت از آن کز هم

Ҷудо созад май аз трдстии он лабҳои ширин ро

جدا سازد می از تردستی آن لبهای شیرین را

зи шухиҳои мижгони чашм ӯ дорад ҷигари хӯнам

ز شوخی های مژگان چشم او دارد جگر خونم

Худои раҳмӣ ба дил андозад он масти шаробин ро

خدا رحمی به دل اندازد آن مست شرابین را

Наяндешад дили девона аз ҷаври фалаки ҷӯё

نیندیشد دل دیوانه از جور فلک جویا

Чаҳ парво бошад аз зӯри камони бозуии зӯрин ро

چه پروا باشد از زور کمان بازوی زورین را