Оҳ аз бедоди чархи дун ки гардид аз ҷафо

آه از بیداد چرخ دون که گردید از جفا

Оташи афрӯзи бало дар дудмони мстФо

آتش افروز بلا در دودمان مصطفا

Дод аз бе Меҳрии чархи ситампарвар ки кард

داد از بی مهری چرخ ستم پرور که کرد

Заҳри ғам дар косаи лаби ташнагони Карбало

زهر غم در کاسه لب تشنگان کربلا

Оҳ аз мазлӯмии он солиси ҳашт ва чаҳор

آه از مظلومی آن ثالث هشت و چهار

Дод аз нокомии он хомси оли ъабо

داد از ناکامی آن خامس آل عبا

Оҳ аз танҳои он қурраи алъайни батул

آه از تنهایی آن قرة العین بتول

Дод аз ҳоле ки рафт Андам ба шоҳи авлиё

داد از حالی که رفت آندم به شاه اولیا

Оҳ аз дарди ҷигарсӯзӣ ки бар Заҳро расед

آه از درد جگرسوزی که بر زهرا رسید

Дод аз маҳрӯмии он нури чашми мртзо

داد از محرومی آن نور چشم مرتضا

Оҳ аз доғӣ ки то дунёст напазирад алоҷ

آه از داغی که تا دنیاست نپذیرد علاج

Дод аз дардӣ ки бошад то қиёмат бе даво

داد از دردی که باشد تا قیامت بی دوا

Баъди азин ҷӯёи ману тавфиқи тўФи даргааш

بعد ازین جویا من و توفیق طوف درگهش

Баъди азин дасти ману домони дашти Карбало

بعد ازین دست من و دامان دشت کربلا