Магар ба саъй тавон дид ҷисми лоғари мо

مگر به سعی توان دید جسم لاغر ما

Як устихон чу ҳилоласт пой то сари мо

یک استخوان چو هلال است پای تا سر ما

Ҳамеша сояи ишқи ту буд бар сари мо

همیشه سایهٔ عشق تو بود بر سر ما

Чакидаи ҷигар оташаст гавҳари мо

چکیدهٔ جگر آتش است گوهر ما

Навиди васли турои эҳтиёҷ қосид нест

نوید وصل ترا احتیاج قاصد نیست

Ки ҳар паридани чашмӣ буд кабӯтари мо

که هر پریدن چشمی بود کبوتر ما

Дар оташем зи бас дар ҳавои гумномӣ

در آتشیم ز بس در هوای گمنامی

Чароғи дӯдаи анқо буд самандари мо

چراغ دودهٔ عنقا بود سمندر ما

Задасту по задани охир ба ҳеҷ ҷо нарасад

زدست و پا زدن آخر به هیچ جا نرسد

Дар ин муҳӣт чу мавҷи ҳавои шиновари мо

در این محیط چو موج هوا شناور ما

Зҷўши гиря ҷило ёфт дидаам ҷӯё

زجوش گریه جلا یافت دیده ام جویا

Накӯи зоби бурун омадааст соғари мо

نکو زآب برون آمده است ساغر ما