Бардаи сайри оҳангии имшаб бар фалак дод маро

برده سیر آهنگی امشب بر فلک داد مرا

Дил шикастан дода паҳлуи тунди фарёди маро

دل شکستن داده پهلو تند فریاد مرا

Чун шарар ҳар зарра ӯ бол битобӣ занад

چون شرر هر ذرهٔ او بال بیتابی زند

Кӯҳи қоф ар башнавад номи призоди маро

کوه قاف ار بشنود نام پریزاد مرا

Сайд дилҳо мекунад ҳрдм ба ранги тоза Эй

صید دلها می کند هردم به رنگ تازه ای

Доми сад найранг дар хокаст сайёди маро

دام صد نیرنگ در خاکست صیاد مرا

То кунад нави расму ойини фаромӯшии гуҳӣ

تا کند نو رسم و آئین فراموشی گهی

намедиҳад раҳ дар ҳарим хотираш дод маро

می دهد ره در حریم خاطرش داد مرا

Бскаҳ бар гирди кӯрат куштаам шавқат , диҳад

بسکه بر گرد کورت کشته ام شوقت، دهد

Болу пар дар хок ҳамчун решаи фарёди маро

بال و پر در خاک همچون ریشه فریاد مرا

Дар шаби ҳиҷрон ӯ ҷӯё ба худ печиданам

در شب هجران او جویا به خود پیچیدنم

Нола занҷир созад тунди фарёди маро

نالهٔ زنجیر سازد تند فریاد مرا