Мо рост эй саромади Лайлии нигоҳ ҳо
ما راست ای سرآمد لیلی نگاهها
Аз ҳар нигаҳ ба водии васли ту роҳ ҳо
از هر نگه به وادی وصل تو راهها
Аз ҳайрати ту чун сафи мижгон ба даври чашм
از حیرت تو چون صف مژگان به دور چشم
Мондааст хушк бар лаби мо фавҷи оҳ ҳо
مانده است خشک بر لب ما فوج آهها
Бар хоки ҷилваи гоҳи ту эй шамъи базми қудс
بر خاک جلوهگاه تو ای شمع بزم قدس
Парвонаи вори гарм тапидани нигоҳ ҳо
پروانهوار گرم تپیدن نگاهها
Тавҳидро вуҷӯди фалакҳо далели бас
توحید را وجود فلکها دلیل بس
Устода бе сутуни з ки ин боргоҳҳо ?
استاده بیستون ز که این بارگاهها؟
Аз меҳру моҳ , пррдгёни ҳарими қудс
از مهر و ماه، پرردگیان حریم قدس
Бар осмон фиканда зи шавқати кулоҳ ҳо
بر آسمان فکنده ز شوقت کلاهها
Ҷӯёи ҷавоби он ғазал воъизаст ин
جویا جواب آن غزل واعظ است این
Дилҳо зҳоиҳои ғамати хонақоҳ ҳо
دلها ز های های غمت خانقاهها