зи вонамӯд парешонеам чу гул ор аст

ز وانمود پریشانی ام چو گل عار است

Ки мушти баста чу ғунчаи ҳазор динор аст

که مشت بسته چو غنچه هزار دینار است

зи марди кори мҷуи ҷузи мулоимат дар хашм

ز مرد کار مجو جز ملایمت در خشم

Ки чини ҷавҳари абрӯии теғ ҳамвор аст

که چین جوهر ابروی تیغ هموار است

Хаёл рӯй ту аз бас ба дидаи сӯрати баст

خیال روی تو از بس به دیده صورت بست

Ба ранги акси зи ойӣнаҳо намӯдор аст

به رنگ عکس ز آیینه ها نمودار است

Ба маҳфили ту сараш дар кафи ниёз буд

به محفل تو سرش در کف نیاز بود

Димоғ ҳар ки ба ранги пёи ?ла саршор аст

دماغ هر که به رنگ پیا له سرشار است

Биор бода ки фасли шикасти тавбаи мост

بیار باده که فصل شکست توبهٔ ماست

Хати сиёҳи ту абри баҳор рухсор аст

خط سیاه تو ابر بهار رخسار است

Маро ба базми талаб аз баландии ҳиммат

مرا به بزم طلب از بلندی همت

Чу барги лолаи забони сар ба меҳр изҳор аст

چو برگ لاله زبان سر به مهر اظهار است

Параст бскаҳи дил аз гирди кулуфтами ҷӯё

پر است بسکه دل از گرد کلفتم جویا

Хаёли ёр дар ӯ ҳамчуи нақш девор аст

خیال یار در او همچو نقش دیوار است