Дил ки аз болои чашмат дар гуноҳ афтода аст

دل که از بالای چشمت در گناه افتاده است

Юсуфӣ аз паҳлавии ихвон ба чоҳ афтода аст

یوسفی از پهلوی اخوان به چاه افتاده است

Бар фалаки оҳӣ ки имшаби барқ ҷавлон гашта буд

بر فلک آهی که امشب برق جولان گشته بود

Каз шафақи оташ ба ҷони субҳгоҳ афтода аст

کز شفق آتش به جان صبحگاه افتاده است

Соя абрӯаст бар пушт лаб мегаван ёр

سایهٔ ابروست بر پشت لب میگون یار

ё ғубори серума зон чашми сиёҳ афтода аст

یا غبار سرمه زان چشم سیاه افتاده است

наметавон дарёфт доғи хорӣ рӯй талаб

می توان دریافت داغ خواری روی طلب

Зини клФҳоӣ ки бар рухсори моҳ афтода аст

زین کلف هایی که بر رخسار ماه افتاده است

Садамаи болу париш то пилку мижгон меҳр шуд

صدمهٔ بال و پرش تا پلک و مژگان مهر شد

Бар рахт дар изтироб аз баси нигоҳ афтода аст

بر رخت در اضطراب از بس نگاه افتاده است

Ҷилваи рафтор ӯро то тасаввур карда ам

جلوهٔ رفتار او را تا تصور کرده ام

Хӯни дил аз дидаам ҷӯё ба роҳ афтода аст

خون دل از دیده ام جویا به راه افتاده است