Қабои пораи насибаши зчрх миное аст

قبای پاره نصیبش زچرخ مینایی است

Ҳамеша ҳарки чу гул дар пай худороӣ аст

همیشه هرکه چو گل در پی خودآرایی است

Бғири ман ба хаёл касе гузор макун

بغیر من به خیال کسی گذار مکن

Ба сайри хилвати дилҳо Марв ки расвоӣ аст

به سیر خلوت دلها مرو که رسوایی است

зи ҳасани комили он дилрабоеи чори абрӯ

ز حسن کامل آن دلربایی چار ابرو

Кадоми дил ки на дар чорсўӣ расвоӣ аст

کدام دل که نه در چارسوی رسوایی است

Зкўаҳ ҷилва мапиндор соя бар хокам

زکوة جلوه مپندار سایه بر خاکم

Туро ки мавсими ҷӯши баҳор раъное аст

ترا که موسم جوش بهار رعنایی است

Ба ғайри хӯни ҷигари халқро наме резад

به غیر خون جگر خلق را نمی ریزد

Меӣ ба соғари дил то сипеҳр миное аст

میی به ساغر دل تا سپهر مینایی است